ΝΕΥΡΟΓΕΝΗΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑ : ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΣΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΤΕΡΕΣ ΗΛΙΚΙΕΣ !

 

Δυσκολίες στη διάγνωση και την αποδοχή της νόσου.

Η νευρογενής ανορεξία είναι μία σοβαρή ψυχική ασθένεια με υψηλό ποσοστό επιπλοκών και το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από όλες τις ψυχικές ασθένειες. Εκδηλώνεται συνήθως στην εφηβεία ακόμα και κατά την πρώιμη φάση αυτής.

Παρότι μπορεί να επηρεάσει ανθρώπους κάθε ηλικίας, φύλου και κοινωνικοοικονομικής κατάστασης, το 90% των ασθενών είναι γυναίκες.

Το ανησυχητικό είναι ότι η ηλικία εμφάνισης μειώθηκε κατά την τελευταία δεκαετία: το 1995 ήταν μεταξύ 16 και 19 ετών, το 2010 μεταξύ 12 και 15 ετών και το 2017 μεταξύ 7 και 13 ετών !

Υπάρχουν δύο τύποι: Α) ο περιοριστικός με μείωση της λήψης τροφής Β) ο τύπος με επεισόδια υπερφαγίας/χρήσης καθαρτικού. Η διάγνωση στηρίζεται σε συγκεκριμένα κριτήρια. Άτυπη χαρακτηρίζεται η νευρογενής ανορεξία όταν πληρούνται όλα τα κριτήρια με εξαίρεση το κριτήριο του βάρους, δηλαδή όταν παρά τη σημαντική απώλεια βάρους, το βάρος σώματος και ο Δείκτης Μάζας Σώματος (BMI), βρίσκονται εντός των φυσιολογικών ορίων.

Λόγω της φύσης της ασθένειας (ψυχική νόσος με πολλές σωματικές εκδηλώσεις) αλλά και της συχνά άτυπης εικόνας στις μικρές ηλικίες, προκύπτουν δυσκολίες κατά την τεκμηρίωση της διάγνωσης αλλά και κατά την αποδοχή αυτής από τον/την ασθενή και το άμεσο οικογενειακό περιβάλλον.

Ο ρόλος του παιδιάτρου είναι πολύ σημαντικός στη πρώιμη διάγνωση αφού συνήθως είναι ο πρώτος που έρχεται σε επαφή με τον ασθενή, πολλές φορές για άσχετο λόγο.

Πως υποψιαζόμαστε ότι ένας έφηβος/έφηβη πάσχει από νευρογενή ανορεξία ;;

Α) Υπάρχει σημαντικός περιορισμός στην πρόσληψη τροφής με επακόλουθο χαμηλό σωματικό βάρος. Πολλές φορές ξεκινά ως μία τάση για δίαιτα, για να χάσουν περιττά κιλά και να νιώσουν όμορφα με το σώμα τους. Ωστόσο, στη νευρογενή ανορεξία, η ενασχόληση με τη δίαιτα και την εικόνα του σώματος γίνεται εμμονική και καταλήγει σε υποθρεψία.

B) Όταν εκδηλώνεται φοβία σε σχέση με το βάρος.

Γ) Όταν υπάρχει διαταραχή της εικόνας του σώματος.

Οι ασθενείς που πληρούν όλα τα διαγνωστικά κριτήρια με εξαίρεση το κριτήριο βάρους, δηλαδή παρά την απώλεια βάρους διατηρούν φυσιολογικό δείκτη μάζας σώματος (BMI), υπάγονται στη διαγνωστική κατηγορία της άτυπης νευρογενούς ανορεξίας.

Πολύ σημαντικό είναι να προσέξουμε για ταχεία απώλεια βάρους κατά τους τελευταίους 6 μήνες η οποία φαίνεται να είναι τυπική για παιδιά και εφήβους με νευρογενή ανορεξία.

Οι έφηβοι με νευρογενή ανορεξία περιορίζουν την επιλογή των τροφών τους, λαμβάνουν όσο το δυνατόν λιγότερες θερμίδες και χαρακτηρίζονται συχνά από ιδεοψυχαναγκαστικά φαινόμενα κυρίως σχετικά με την τροφή αλλά και με άλλα θέματα. Ασχολούνται πολύ με το βάρος και την εικόνα του σώματός τους, μπορεί να ασκούνται πολλές ώρες την ημέρα, μπορεί να εκδηλώνουν περίεργη συμπεριφορά ως προς την πρόσληψη τροφής (εμμονή με υγιεινά φαγητά με χαμηλές θερμίδες) και μπορεί να είναι κοινωνικά απομονωμένοι. Η νευρογενής ανορεξία έχει υψηλά ποσοστά συννοσηρότητας με μείζονες καταθλιπτικές διαταραχές.

Η νευρογενής ανορεξία που παρατείνεται μπορεί να έχει σημαντικές κλινικές εκδηλώσεις ενώ επηρεάζονται και οι αιματολογικές παράμετροι. Οι πιο σημαντικές είναι: 1. Ξηροδερμία με σημεία αφυδάτωσης και εύθραυστα μαλλιά, κιτρινωπή όψη δέρματος και υποθερμία 2. Καθυστέρηση αύξησης και ανάπτυξης 3. Βραδυκαρδία και υπόταση 4. Ενδοκρινικές διαταραχές όπως αμηνόρροια, χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων, καθυστέρηση εφηβείας 5. Οστεοπόρωση 6. Επηρεασμός κεντρικού νευρικού συστήματος με ανωμαλίες στη γεύση, την όσφρηση και τη ρύθμιση της θερμοκρασίας. Γνωστικά ελλείμματα που μπορεί να επιμένουν και μετά τη θεραπεία 6. Αναιμία, λευκοπενία, θρομβοπενία.

Η νευρογενής ανορεξία είναι μία σοβαρή πάθηση με επιπτώσεις σε πολλά όργανα και συστήματα. Πολύ περισσότερο οι ενδοκρινολογικές διαταραχές που προκαλούνται από την ασιτία είναι σοβαρές στην παιδική ηλικία και την πρώιμη εφηβεία λόγω της ανωριμότητας του σώματος και μπορεί να επιφέρουν μακροπρόθεσμες επιπλοκές.

Οι γονείς και οι παιδίατροι θα πρέπει να είναι ενήμεροι για την πάθηση και να την υποψιαστούν με τα πρώτα σημάδια. Επιπλέον θα πρέπει να αποκλειστούν και άλλες παθολογικές καταστάσεις που έχουν παρόμοια εικόνα όπως η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, η κοιλιοκάκη, ο σακχαρώδης διαβήτης και νόσοι του θυρεοειδούς.

Αφού γίνει η τεκμηρίωση και η αποδοχή της διάγνωσης τα παιδιά αναλαμβάνει παιδοψυχίατρος σε άμεση συνεργασία με διαιτολόγο. Στις σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί νοσηλεία του παιδιού.

Λόγω της φύσης της ασθένειας και επειδή συμβαίνει παράλληλα με τις αλλαγές τη εφηβείας υπάρχει συχνά δυσκολία αποδοχής της διάγνωσης, τόσο από τους εφήβους, όσο και από τους γονείς. Οι γονείς θα πρέπει να συνεργάζονται με την ιατρική ομάδα για το καλό του παιδιού τους. Συχνά, στο επίπεδο της ψυχοθεραπείας κρίνεται απαραίτητη και η παράλληλη εργασία με τους γονείς για την καλλιέργεια σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ τους (θεραπεία με βάση την οικογένεια).

Συμπερασματικά ο παιδίατρος είναι αυτός που συνήθως έρχεται πρώτος σε επαφή με τα παιδιά και τους εφήβους με νευρογενή ανορεξία και μάλιστα για λόγο φαινομενικά άσχετο. Επιπλέον οι διατροφικές διαταραχές ενδέχεται να μην παρουσιάζονται εξ αρχής με την πλήρη κλινική εικόνα που έχουμε στο μυαλό ως νευρογενής ανορεξία. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε παραμέτρους όπως:

Α) Η όλο και μειούμενη ηλικία έναρξης της νόσου

Β) Η ποικιλομορφία των συμπτωμάτων που πολλές φορές μιμούνται άλλες παθήσεις

Γ) Η σωματική και ψυχιατρική συννοσηρότητα (συνυπάρχει συχνά με κατάθλιψη)

Δ) Η ανάγκη αξιολόγησης των ασθενών από έμπειρη διεπιστημονική ομάδα

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΤΑ ΦΥΤΙΚΑ ΓΑΛΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Όλο και περισσότεροι γονείς σήμερα επιλέγουν φυτικά γάλατα για τη διατροφή των παιδιών τους. Ωστόσο, η συστηματική χορήγηση, εναλλακτικά του κανονικού γάλακτος, ενέχει κινδύνους για τη σωστή αύξηση και ανάπτυξη των παιδιών.

Με τον όρο «φυτικά γάλατα» εννοούμε ροφήματα τα οποία έχουν ως βάση φυτική πρωτεΐνη και μπορεί να προέρχονται από ρύζι, σόγια, αμύγδαλο, καρύδα, βρώμη κα.

Τι θεωρείται ως «γάλα» ή «γαλακτοκομικό» ;;

Από ιατρική και διατροφική άποψη το «γάλα» ορίζεται με βάση τα θρεπτικά συστατικά που περιέχει το γάλα αγελάδας (ορισμός FDA). Άρα για να θεωρηθεί ένα άλλο ρόφημα ως «γάλα» θα πρέπει να παρέχει συγκρίσιμη θρεπτική αξία με το τυπικό γάλα.

Αυτή είναι μία σημαντική επισήμανση για να προληφθούν διατροφικές επιπτώσεις από την κατανάλωση μη ισοδύναμων προϊόντων φυτικής προέλευσης, που φέρουν την ένδειξη «γάλα».

Όλο και πιο συχνά σήμερα οικογένειες επιλέγουν για τη σίτιση βρεφών και μικρών παιδιών φυτικό γάλα εναλλακτικά του αγελαδινού/κατσικίσιου γάλακτος.

Ποιοι είναι ο λόγοι γι' αυτό ;

Ο συνήθης λόγος είναι η αλλεργία ή δυσανεξία στο αγελαδινό γάλα. Άλλοτε η αλλεργία δεν είναι αληθινή και υπάρχει απλά η αντίληψη στην οικογένεια ότι τα παιδιά τους δεν ανέχονται το αγελαδινό γάλα.

Επίσης συμβάλλουν πεποιθήσεις υγείας που αποκλείουν τη λήψη αγελαδινού γάλακτος ή και οικολογικές ανησυχίες σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της γαλακτοκομίας.

Ποιος είναι ο ρόλος των γαλακτοκομικών στη διατροφή βρεφών και νηπίων ;;

Το μητρικό γάλα ή το βρεφικό γάλα φόρμουλα (που συνήθως περιέχει πρωτεΐνη αγελαδινού γάλακτος) πρέπει να είναι η μοναδική τροφή για τους πρώτους 5-6 μήνες της ζωής. Για τα βρέφη που δεν θηλάζουν η βρεφική φόρμουλα ενισχυμένη με σίδηρο θα πρέπει να είναι η πηγή γάλακτος έως την ηλικία του ενός έτους.

Για τα παιδιά ηλικίας 1-3 ετών συστήνεται κατανάλωση 2-3 μερίδων γαλακτοκομικών ημερησίως (max 600ml γάλα την ημέρα) στα πλαίσια μίας ισορροπημένης διατροφής. Καλύπτουν το 25-30% των ενεργειακών αναγκών και παρέχουν βασικά θρεπτικά συστατικά για την ανάπτυξη.

Τα γαλακτοκομικά παίζουν ένα ρόλο κλειδί στη διατροφή των νηπίων, τόσο για μάκρο- (υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λιπαρά) και μικροθρεπτικά (βιταμίνες, μέταλλα) συστατικά. Είναι ιδιαίτερα σημαντικά στη κάλυψη των πρωτεϊνικών αναγκών των μικρών παιδιών.

Θέλοντας να συγκρίνουμε την περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη σε διαφορετικά είδη γαλάτων ανά μερίδα σε σχέση με το αγελαδινό γάλα βλέπουμε ότι: το γάλα σόγιας φτάνει στο 60% της πρωτεΐνης του αγελαδινού γάλακτος, το γάλα βρώμης στο 36% και σημαντικά λιγότερη είναι η περιεκτικότητα στο γάλα αμυγδάλου ή ρυζιού στο 2% και 8% αντίστοιχα.

Στο σημείο αυτό θα πούμε κάποια στοιχεία για την Αλλεργία στην Πρωτεΐνη Αγελαδινού Γάλακτος καθώς σημαντική μερίδα των ατόμων που καταναλώνουν ροφήματα φυτικού γάλακτος είναι αυτοί ακριβώς οι παιδιατρικοί ασθενείς.

Η αλλεργία στην πρωτεΐνη αγελαδινού γάλακτος είναι η κύρια τροφική αλλεργία σε βρέφη και παιδιά κάτω των 3 ετών. Ωστόσο η αλλεργία με εκδήλωση μόνο από το γαστρεντερικό μπορεί να διαγνωστεί σε όλες τις ηλικίες. Όσον αφορά τη συχνότητα αυτή είναι μεγαλύτερη στο 1ο έτος της ζωής (σε ποσοστό 2-3% των βρεφών) και στη συνέχεια μειώνεται σε λιγότερο από 1% σε παιδιά ηλικίας 6 ετών και άνω.

Βρεφικά γάλατα εκτεταμένης υδρόλυσης με βάση τις φυτικές πρωτεΐνες (πχ πρωτεΐνη ρυζιού) έχουν χρησιμοποιηθεί επικουρικά σε περιπτώσεις βρεφών με σοβαρή αλλεργία στο αγελαδινό γάλα (που καταναλώνουν εκτενώς υδρολυμένο υποαλλεργικό γάλα αγελάδος). Ωστόσο στη περίπτωση αυτή έχουμε ειδικές βρεφικές φόρμουλες ενισχυμένες με πολλαπλά μικροθρεπτικά συστατικά όπως και βασικά αμινοξέα και όχι για απλά ροφήματα φυτικού γάλακτος.

Συμπερασματικά η χαμηλότερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη ανά μερίδα και η χαμηλότερη ποιότητα των φυτικών πρωτεϊνών στα διάφορα ροφήματα γάλακτος οδηγεί σε μειωμένη θρεπτική αξία αυτών των προϊόντων.

Σε περίπτωση που η κατανάλωση φυτικού γάλακτος δεν συνοδεύεται από μία επαρκή και ισορροπημένη διατροφή στερεών τροφών, μπορεί να προκαλέσει αργή γραμμική ανάπτυξη, φτωχή αύξηση βάρους ακόμη και σημεία πρωτεϊνικού υποσιτισμού. Τα ροφήματα αυτά έχουν συσχετιστεί με ανεπάρκεια βιταμίνης Α, χαμηλή βιταμίνη D, χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου, ραχίτιδα και σιδηροπενική αναιμία. Τέλος δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε τον κίνδυνο της τερηδόνας λόγω της συχνής προσθήκης σακχαρόζης σε αυτά τα ροφήματα.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑ – ΚΛΙΝΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΩΙΜΑ ΣΗΜΕΙΑ !

 

Η μηνιγγίτιδα οφείλεται σε μόλυνση των μηνίγγων (μεμβρανών) που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Συμβαίνει συχνότερα σε βρέφη, νήπια και εφήβους.

Τα κρούσματα σε διάφορες περιοχές το τελευταίο διάστημα, εφιστούν την ιδιαίτερη προσοχή ιατρών αλλά και των γονιών για την έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων της νόσου.

Τα συνηθέστερα αίτια μηνιγγίτιδας στα παιδιά είναι ιοί το καλοκαίρι και μικρόβια το χειμώνα και στην αρχή της άνοιξης. Τα κυριότερα μικρόβια είναι ο μηνιγγιτιδόκοκκος, ο πνευμονιόκοκκος και ο αιμόφιλος.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ

Το σημαντικό που θα πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά μπορεί να μη συμβαίνουν όλα τα τυπικά συμπτώματα!

Αυτά είναι :

 Υψηλός και συχνός πυρετός, δύσκολα υφιόμενος με τα αντιπυρετικά.

 Κεφαλαλγία (έντονος πονοκέφαλος).

 Νευρολογικά συμπτώματα (μείωση του επιπέδου συνείδησης, “δε μπορεί να μιλήσει”, υπνηλία, σπασμοί).

 Έντονη αίσθηση καταβολής – κακής διάθεσης του παιδιού..

 Ευερεθιστότητα του παιδιού.

 Φωτοφοβία (αποφεύγει το δυνατό φως).

 Δυσκαμψία του αυχένα (μηνιγγικά σημεία).

 Εμετοί, Ανορεξία, Ναυτία.

 Στα μικρά βρέφη, η κεντρική πηγή στο κεφάλι μπορεί να είναι διογκωμένη και τεταμένη.

 Αν υπάρχει λοίμωξη του αίματος (σηψαιμία), το παιδί μπορεί να εμφανίσει ερυθρό εξάνθημα που δεν υποχωρεί στην πίεση (αιμορραγικό εξάνθημα).

Αν το παιδί μας εμφανίζει συμπτώματα που παραπέμπουν στα ανωτέρω θα πρέπει να επικοινωνήσουμε άμεσα με τον παιδίατρο μας ή να μεταφέρουμε το παιδί στο νοσοκομείο στα επείγοντα. Είναι πολύ σημαντικό να μη χαθεί χρόνος για την έναρξη της θεραπείας.

Πολλές φορές η διαίσθηση του γονιού (το αίσθημα ότι το παιδί μας δεν είναι καλά, όπως το ξέρουμε συνήθως) είναι πολύ σημαντικό για να παρθούν γρήγορες αποφάσεις. Γενικά στα βρέφη η άρνηση λήψης τροφής, η ευερεθιστότητα, η νωθρότητα και η υπνηλία είναι ύποπτα συμπτώματα.

Η διάγνωση θα επιβεβαιωθεί στο νοσοκομείο με οσφυονωτιαία παρακέντηση και εξετάσεις αίματος. Για τις βακτηριακές μηνιγγίτιδες χορηγούνται αντιβιοτικά. Αν η νόσος οφείλεται σε ιό (ιογενής μηνιγγίτιδα) η κλινική πορεία στην πλειονότητα των περιπτώσεων είναι σύντομη και ακολουθείται από πλήρη αποκατάσταση (συνήθως υποχωρεί από μόνη της).

Πως γίνεται η πρόληψη της μηνιγγίτιδας;

Τα εμβόλια ρουτίνας στα βρέφη κατά του πνευμονιόκοκκου, του μηνιγγιτιδιόκοκκου και του αιμόφιλου είναι σημαντικά για την πρόληψη της νόσου. Τελευταία έχει ενταχθεί στο εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμού και το εμβόλιο για την μηνιγγίτιδα τύπου Β (δυστυχώς μόνο για τα βρέφη έως 18 μηνών).

Πάγιο αίτημα σύσσωμης της παιδιατρικής κοινότητας είναι η ΔΩΡΕΑΝ ΧΟΡΗΓΗΣΗ του εμβολίου για τη μηνιγγίτιδα Β σε όλες τις ηλικιακές ομάδες των παιδιών που δεν έχουν εμβολιαστεί. Επίσης ο ΔΩΡΕΑΝ ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΟΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ όλων των εφήβων – νεαρών ενηλίκων για τη μηνιγγίτιδα Β καθώς αποτελούν τη δεύτερη ηλικιακή ομάδα που προσβάλει συχνότερα η νόσος (φοιτητές).

ΔΟΥΛΓΕΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ

Βρείτε μας στο facebook

https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗ ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ ΚΑΙ ΡΟΧΑΛΗΤΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ !

 

Οι διαταραχές της αναπνοής στον ύπνο των παιδιών είναι αντικείμενο έντονης μελέτης τα τελευταία χρόνια! Η ευαισθησία της επιστημονικής κοινότητας για τις άπνοιες στον ύπνο είναι μεγάλη, σε σχέση με το παρελθόν όπου αυτές οι καταστάσεις παρέμεναν αθεράπευτες!

Η απόφραξη των ανώτερων αεραγωγών κατά τη διάρκεια του ύπνου (για παράδειγμα από υπερτροφικές αμυγδαλές ή/και κρεατάκια) επηρεάζει τα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα του παιδιού.

Η αποφρακτική υπνική άπνοια είναι συχνή διαταραχή στα παιδιά προσχολικής ηλικίας (1-6% των παιδιών). Συνίσταται σε επαναλαμβανόμενη επεισοδιακή μείωση ή διακοπή της ροής του αέρα (υπόπνοια/άπνοια) ως αποτέλεσμα απόφραξης του ανώτερου αεραγωγού. Προκαλεί διαλείπουσα υποξία, κατακερματισμό του ύπνου και επιδρά στον καρδιακό ρυθμό.

ΣΥΝΗΘΗ ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΑΠΝΟΙΩΝ

Υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια)
Παχυσαρκία

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

 Διαταραχές στην αύξηση και την ανάπτυξη (λόγω της χρόνιας υποξίας)

 Νευρογνωσιακές και συμπεριφορικές διαταραχές (διάσπαση προσοχής και μαθησιακές δυσκολίες λόγω της κακής ποιότητας ύπνου).

 Ανώμαλη οδοντοφυϊα και διάπλαση της άνω ή κάτω γνάθου (λόγω μόνιμης αναπνοής από το στομά).

 Χαμηλή ποιότητα ζωής : Στα παιδιά όλων των ηλικιών με αποφρακτική άπνοια, αλλά ειδικά των πιο μικρών, συχνά συνυπάρχει αναπνευστική δυσχέρεια και την ημέρα, η οποία εκδηλώνεται με μειωμένη αντοχή στο τρέξιμο ή στο απλό βάδισμα ή ακόμη και με θορυβώδη αναπνοή τις ώρες που το παιδί παίζει καθιστό ή προσηλώνεται π.χ. στην τηλεόραση.

 Αύξηση του καρδιακού ρίσκου/μεταβολικού συνδρόμου στην ενήλικη ζωή (πνευμονική υπέρταση, διαβήτης τύπου 2)

Η αποφρακτική υπνική άπνοια έχει ένα μεγάλο εύρος σοβαρότητας/βαρύτητας το οποίο ξεκινάει από το απλό πρωτοπαθές ροχαλητό και καταλήγει μέχρι το σύνδρομο αποφρακτικής υπνικής άπνοιας. Έτσι διακρίνουμε τις εξής περιπτώσεις

1. ΠΡΩΤΟΠΑΘΕΣ ΡΟΧΑΛΗΤΟ

Αφορά παιδιά που εμφανίζουν ροχαλητό για πάνω από 3 νύχτες την εβδομάδα (αφορά έως και 12% των παιδιών όλων των ηλικιών). Δεν συνοδεύεται από άπνοιες, αφυπνίσεις ή πτώση του οξυγόνου κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η αιτία στη συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών που ροχαλίζουν είναι υπερτροφία αμυγδαλών ή αδενοειδών εκβλαστήσεων (κοινώς κρεατάκια). Άλλα λιγότερο συχνά αίτια είναι η μικρή κάτω γνάθος, το μεγάλο μέγεθος της γλώσσας, η παιδική παχυσαρκία και σύνδρομα με κρανιοπροσωπικές ανωμαλίες.

2. ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΟΥ ΥΠΟΑΕΡΙΣΜΟΥ
Είναι πιο σοβαρή κατάσταση όπου το ροχαλητό συνοδεύεται από αυξημένο έργο αναπνοής, αφυπνίσεις, χωρίς όμως διαταραχή της οξυγόνωσης και αποφρακτικά επεισόδια

3. ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΥΠΝΙΚΗΣ ΑΠΝΟΙΑΣ
Παρατηρούνται υποτροπιάζοντα επεισόδια μερικής ή πλήρους απόφραξης του ανώτερου αναπνευστικού με διαταραχή της οξυγόνωσης, του αερισμού και του ύπνου του παιδιού.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Πως αναγνωρίζουμε ένα παιδί με αποφρακτική υπνική άπνοια ;

Οι παρακάτω συνθήκες μας δίνουν μία κλινική υποψία ότι το παιδί μπορεί να υποφέρει από άπνοιες:

1. Ροχαλητό πάνω από 3 μέρες την εβδομάδα
2. Αναφερόμενες άπνοιες τη νύχτα ή ανήσυχος ύπνος ή νυχτερινή εφίδρωση
3. Ημερήσια υπνηλία, κόπωση, ευερεθιστότητα
4. Στασιμότητα Ανάπτυξης
5. Επηρεασμένες ακαδημαϊκές επιδόσεις
6. Υπερτροφία αμυγδαλών και αδενοειδών εκβλαστήσεων

Το κομμάτι των παιδιών με τις σοβαρές αποφρακτικές άπνοιες είναι αυτό που μας ενδιαφέρει να διαγνωστεί (και να αντιμετωπιστεί) και γι αυτό εφαρμόζονται οι κατάλληλες πρακτικές διάγνωσης.

Για τη διάγνωση/διερεύνηση των αποφρακτικών απνοιών εφαρμόζονται οι διάφορου τύπου μελέτες ύπνου. Οι πιο διαδεδομένες είναι η νυκτερινή οξυμετρία και η πολυκαταγραφική μελέτη ύπνου (πολυπνογραφία).

Αφού διαπιστωθεί ότι το παιδί μας υποφέρει από αποφρακτικές άπνοιες ύπνου εφαρμόζονται άμεσα οι κατάλληλες θεραπευτικές παρεμβάσεις (αμυγδαλεκτομή/αδενοειδεκτομή).

ΔΟΥΛΓΕΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ

Βρείτε μας στο facebook

https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΙΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ : ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΟΛΛΗΣΑΜΕ ΠΑΛΙ ;;;

 

Με αφορµή την έναρξη της νέας χρονιάς, ένα θέµα που θα απασχολήσει και φέτος την οικογένεια είναι οι απανωτές ιώσεις που θα κολλήσει το παιδί στο σχολείο και η τυχόν μετάδοση αυτών σε άλλα μέλη της οικογένειας.

Οι ιώσεις έχουν το κοινό χαρακτηριστικό της εξαιρετικά εύκολης μετάδοσης ανάμεσα σε μαθητές και ειδικά ανάμεσα σε παιδιά προσχολικής ηλικίας (νήπια, παιδικός σταθμός). Η στενή επαφή των παιδιών στις κλειστές τάξεις, έχει ως αποτέλεσμα, μία ίωση να κυκλοφορεί γρήγορα σε όλα τα παιδιά. Έτσι δεν είναι τυχαίο, την περίοδο της έξαρσης των ιώσεων (χειμώνας), τα μικρά παιδάκια να αρρωσταίνουν 2 και 3 φορές τον ίδιο μήνα !

Οι ιώσεις έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά όπως πυρετό, αδυναμία-καταβολή, μυαλγία, ναυτία ή εμετό. Όσοι πέρασαν πρόσφατα τη γρίπη Α βίωσαν αρκετά καλά (και ενίοτε έντονα τα συμπτώματα αυτά).

Κάποιες ιώσεις εκδηλώνονται με εξανθήματα και ο παιδίατρος μπορεί µε µια ματιά να σας περιγράψει τη συνήθη διαδρομή της ίωσης (πχ ίωση από Parvo B19, ουλοστοµατίτιδα από HSV1, αιφνίδιο εξάνθημα από τον ιό HHV-6 ή -7, εξάνθημα σε χέρια-πόδια-στόμα στον ιό Coxsackie).

Στις περισσότερες όμως περιπτώσεις ο ιός παραμένει άγνωστος και δε µας απασχολεί να τον ταυτοποιήσουμε, εφόσον βελτιώνεται η κλινική εικόνα του παιδιού µε το πέρασμα των ημερών. Η θεραπεία στις ιώσεις είναι κατά κανόνα υποστηρικτική (αντιπυρετικά, ενυδάτωση, ξεκούραση) όποιο και να είναι το αίτιο. Τα αντιβιοτικά δεν έχουν θέση στη θεραπεία των ιώσεων.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφέρουμε ότι δε βοηθάει η υπέρμετρη ενασχόληση των γονιών με τα self test στη προσπάθειά τους να ανακαλύψουν τι έχει το παιδί (τεστ γρίπης, covid, rsv, αδενοιού). Οι ιώσεις είναι εκατοντάδες και δεν βρίσκονται όλες στα υπάρχοντα τεστ. Επίσης το ποσοστό ψευδώς αρνητικών τεστ είναι μεγάλο (έως και 30%) άρα το αρνητικό αποτέλεσμα δεν μας εξασφαλίζει.

Τεστ θα ζητήσει ο γιατρός μετά από εξέταση σε συμπτώματα που επιμένουν και προβληματίζουν. Από την άλλη ένα παιδί με τυπική συμπτωματολογία γρίπης, σε περίοδο έξαρσης γρίπης, προφανώς έχει γρίπη. Σε αυτό το παιδί δεν χρειάζεται να γίνει τεστ.

Στο ερώτημα πότε «κόλλησε» το παιδί την ίωση δεν υπάρχει µία δεδομένη απάντηση, καθώς αυτό το διάστημα μπορεί να κυμαίνεται από μερικές ώρες μέχρι και αρκετές εβδομάδες πριν. Χαρακτηριστικά, η γρίπη εμφανίζεται μετά από 12 μόλις ώρες από την επαφή µε άνθρωπο που νοσεί, ενώ η λοιμώδης μονοπυρήνωση μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και 30 μέρες μετά την επαφή µε άρρωστο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν είναι όλοι οι ιοί το ίδιο μεταδοτικοί (άλλος «κολλά» πολύ πιο εύκολα από κάποιον άλλον, π.χ. η γρίπη). Επίσης το παιδί δε μεταδίδει συνεχώς κατά τη διάρκεια της ίωσης, παρά µόνο συγκεκριμένες μέρες πριν και μετά (π.χ. Το απλό κοινό κρυολόγημα (ρινοιός) μεταδίδεται από 3 έως 5 μέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων ενώ όσον αφορά τη γρίπη συνεχίζουμε να τη μεταδίδουμε στους άλλους 5 έως 9 μέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων).

Συμπερασματικά, είναι ανώφελο να αναζητούμε συνέχεια αυτόν που μας κόλλησε την ίωση καθώς πολλές φορές αυτός που υποπτευόμαστε δεν είχε εμφανίσει καν τα πρώτα συμπτώματα. Θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι αυτή τη περίοδο οι σχολικές αίθουσες αποτελούν μία άριστη δεξαμενή για τη μετάδοση των ιών και πως οι ιώσεις είναι ένα μέρος της διαδρομής µας κατά τα σχολικά χρόνια.

Από την άλλη θα πρέπει να αποφύγουμε συμπεριφορές που βλάπτουν τους άλλους και πρώτα από όλα το ίδιο μας το παιδί, δηλαδή το να το στείλουμε στο σχολείο εμφανώς άρρωστο ή αφού του έχουμε δώσει παυσίπονο για πυρετό. Επίσης οι αίθουσες σχολείων και σταθμών θα πρέπει να αερίζονται τακτικά και οι υπεύθυνοι των παιδικών σταθμών θα πρέπει να πλένουν τακτικά τα παιχνίδια καθώς τα μικρόβια επιβιώνουν για μακρό χρόνο πάνω σε επιφάνειες.

Φερόµαστε υπεύθυνα και κρατάµε το παιδί µε ίωση στο σπίτι για όσο χρειάζεται (συνήθως ένα ή δύο 24ωρα χωρίς πυρετό κι εφόσον το παιδί είναι σε καλή γενική κατάσταση και δεν έχει συνεχή βήχα). Συμβουλευόμαστε τον παιδίατρό μας σε κάθε περίπτωση ασθένειας.

ΔΟΥΛΓΕΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ

Βρείτε μας στο facebook

https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

 

Η γεωγραφική γλώσσα είναι μια κατάσταση κατά την οποία η γλώσσα των παιδιών εμφανίζει περιοδικά κηλίδες που της προσδίδουν την εικόνα ενός «χάρτη» ! Οι κηλίδες που εμφανίζονται είναι λείες και ερυθρές και περιβάλλονται από λευκά όρια.

Η γεωγραφική γλώσσα είναι αρκετά συχνή ανάμεσα στα παιδιά και δεν θεωρείται μία παθολογική οντότητα. Αντιθέτως θεωρείται μία παραλλαγή του φυσιολογικού βλεννογόνου της γλώσσας !

Η φυσιολογική γλώσσα έχει 4 διαφορετικά είδη θηλών. Στη γεωγραφική γλώσσα, δύο από αυτά τα είδη, οι τριχοειδείς και οι μυκητοειδείς θηλές, αλλάζουν μορφή περιοδικά. Αυτό προκαλεί την εμφάνιση από κυκλοτερείς λευκές περιοχές (στις οποίες οι τριχοειδείς θηλές έχουν λίγο επιμηκυνθεί) και επίπεδες ερυθρές κηλίδες (στις οποίες οι μυκητοειδείς θηλές που βρίσκονται μέσα έχουν επιπεδωθεί). Τα «μπαλώματα» μπορεί να έρχονται και να φεύγουν και μπορούν να αλλάξουν μέγεθος, σχήμα και θέση με την πάροδο του χρόνου.

Στους ενήλικες οι ερυθρές περιοχές της γεωγραφικής γλώσσας μπορούν να προκαλούν ήπια καυσαλγία. Ωστόσο στα παιδιά σπάνια έχουμε παρόμοια συμπτώματα. Γνωρίζουμε όμως πως θα έχουν τη γεωγραφική γλώσσα για όλη τους τη ζωή και ότι ως ενήλικες θα συνδέεται η εμφάνισή της με στρεσογόνες καταστάσεις.

Στους ενήλικες η γεωγραφική γλώσσα συχνά συνοδεύεται από άλλα νοσήματα. Αυτά περιλαμβάνουν:

Ψωρίαση: Πολλοί άνθρωποι με γεωγραφική γλώσσα έχουν επίσης ψωρίαση, μια φλεγμονώδη πάθηση του δέρματος.

Ορμονικές διαταραχές: Οι γυναίκες που λαμβάνουν από του στόματος αντισυλληπτικά χάπια αναπτύσσουν συχνότερα γεωγραφική γλώσσα, πιθανώς λόγω των γυναικείων ορμονών στα χάπια.

Ανεπάρκεια βιταμινών: Τα άτομα που δεν έχουν αρκετό ψευδάργυρο, σίδηρο, φυλλικό οξύ και βιταμίνες Β6 και Β12 είναι πιο πιθανό να έχουν γεωγραφική γλώσσα.

Ρωγμές στη γλώσσα: Ενδεχομένως υπάρχει γενετική σχέση μεταξύ της γεωγραφικής γλώσσας και της γλώσσας με ρωγμές, μια κατάσταση που προκαλεί βαθιές αυλακώσεις ή ρυτίδες στη γλώσσα.

Στρες: Φαίνεται να υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του αυξημένου άγχους και της γεωγραφικής γλώσσας.

Συμπερασματικά η γεωγραφική γλώσσα δεν συγκαταλέγεται στις παθολογικές οντότητες αλλά θωρείται μία παραλλαγή του φυσιολογικού βλεννογόνου της γλώσσας. Υπάρχει μάλιστα και κληρονομική προδιάθεση και πολλές φορές θα δούμε μέσα στην ίδια οικογένεια γονείς και παιδιά να έχουν γεωγραφική γλώσσα.

ΔΟΥΛΓΕΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ

Βρείτε μας στο facebook

https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/