ΟΙ ΦΟΒΙΕΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ!

 

Οι φοβίες των παιδιών είναι κάτι το φυσιολογικό και αναμενόμενο. Η εξήγησή τους βρίσκεται στο ότι το παιδί αρχίζει και αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του και προσπαθεί να τον κατανοήσει.

Τα βρέφη στην ηλικία των 8 έως 10 μηνών ανησυχούν πολύ όταν ένας γονιός φεύγει από το δωμάτιο γιατί τότε κατακτούν αναπτυξιακά την έννοια της «μονιμότητας του αντικειμένου». Αυτό αποτελεί το πρώτο άγχος αποχωρισμού.

Μέχρι την ηλικία αυτή για το βρέφος μόνιμο είναι μόνο ότι βλέπει εκείνη τη στιγμή μπροστά του. Όταν δεν βλέπει κάτι, αυτό παύει να υπάρχει και δεν θα αγχωθεί άμεσα αν «εξαφανιστεί» η μαμά. Στην ηλικία των 8 μηνών η απομάκρυνση της μητέρας δημιουργεί εύλογα ερωτήματα μέσα στο κεφαλάκι του για το που πήγε. Όταν το άγχος αποχωρισμού εγκατασταθεί, κάθε φορά που ο γονιός φεύγει από το δωμάτιο στο μωρό προκαλείται φόβος καθώς αναρωτιέται πότε θα επιστρέψει.

Το παιχνίδι του "κρυφτού" μπορεί να βοηθήσει. Μαθαίνει στο μικρό ότι δεν θα εξαφανιστείτε για πάντα ακόμα και αν δε βλέπει το πρόσωπό σας.

Το επόμενο στη σειρά είναι το άγχος για το άγνωστο και ο φόβος για τους ξένους. Κάτι που αποτελεί καλό σημάδι, μιας και διδάσκει στο παιδί τη σημαντική διαφορά ανάμεσα στο οικείο και το ανοίκειο, το άγνωστο.

Καθώς τα βρέφη του ενός έτους λαχταρούν την ανεξαρτησία τους, ταυτόχρονα αρχίζουν και φοβούνται πράγματα γύρω τους που δεν μπορούν να ελέγξουν, όπως τα μπλέντερ της κουζίνας, το καζανάκι και τις κόρνες των αυτοκινήτων.

Ανεξάρτητα από την ηλικία του, το βρέφος χρειάζεται να ξέρει ότι είστε εκεί για να το προστατέψετε. Μπορείτε να του λέτε κάτι, όπως «μην ανησυχείς, η μαμά είναι εδώ». Επίσης αν γνωρίζετε ότι πρόκειται να συμβεί κάτι που θα φοβίσει το παιδί, δώστε του μία προειδοποίηση. Πείτε: «θα ανοίξω το μπλέντερ τώρα. Το ξέρω ότι είναι δυνατό και μπορεί να σε φοβίσει, αλλά μην ανησυχείς, θα είσαι μια χαρά».

Τέλος μεγάλη προσοχή στη τηλεόραση: βίαιες εικόνες, σκοτωμοί ή διάφορα τέρατα μπορεί να εγκαταστήσουν στα νήπια φοβίες για τα επόμενα χρόνια τους.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ/ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΧΡΟΝΟ ΜΑΣ

Οι περισσότεροι γονείς αγχωνόμαστε για την δημιουργική απασχόληση των μικρών παιδιών !!

Ανάμεσα στις υποχρεώσεις του σπιτιού και την κλεισούρα του χειμώνα, ψάχνουμε για έξυπνες δραστηριότητες. Πολλές φορές, παρά το ότι εξαντλούμε τη φαντασία μας, νιώθουμε ότι αποτυγχάνουμε. Η αίσθηση “ότι κάτι δεν γίνεται σωστά” επιτείνεται και από τα φυσιολογικά ξεσπάσματα - εκρήξεις των δίχρονων παιδιών, τα λεγόμενα “τάντρουμς”.  Τι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε όταν ο καιρός είναι απαγορευτικός για μία βόλτα στο κοντινό πάρκο ;;

Κατ’ αρχάς, για όσους διακατέχονται από σύνδρομο χαμηλής αυτοπεποίθησης, θα πρέπει να τονίσουμε ότι το βασικό στοιχείο που περιμένει από εσάς το παιδί, είναι η ειλικρινής και ατελείωτη αγάπη σας, την οποία να είστε σίγουροι ότι το παιδί την εισπράττει! Η διαρκής υποστήριξη και το αίσθημα ασφάλειας που μπορείτε να προσφέρετε είναι αναντικατάστατο.

Άλλωστε ας μη νομίσουμε ότι τρεις ή τέσσερις δεκαετίες παλαιότερα, όταν εμείς ήμασταν 2 ετών, οι γονείς αφιέρωναν χρόνο στο παιχνίδι με τα παιδιά, σε ευφάνταστες χειροτεχνίες και κατασκευές, σε παιχνίδια ρόλων ή διάβασμα βιβλίων…

Οι εποχές ευτυχώς για τα παιδιά έχουν αλλάξει και σήμερα με χαρά βλέπουμε ότι και ο πιο κουρασμένος γονιός, που μπορεί να λείπει για 10 και 12 ώρες τη μέρα στη δουλειά, θα ξεκλέψει χρόνο για να παίξει για λίγο με το παιδί του.

Αποβάλετε λοιπόν το αναίτιο άγχος, δώστε τον καλύτερο σας εαυτό και αφήστε το μικρό να σας καθοδηγήσει στο παιχνίδι του.

Ένα δίχρονο ωθείται στο να κινείται, να εξερευνά, να ανακαλύπτει. Το να του προετοιμάσουμε το κατάλληλο περιβάλλον ώστε να μπορεί να κάνει τη δουλεία του, αυτό είναι το κλειδί της επιτυχίας!

Αρχικά μπορούμε να παίξουμε παιχνίδια που απαιτούν κατανάλωση ενέργειας με τα οποία και το παιδί θα εκτονωθεί. Προσέχουμε να έχουμε καλά διαμορφωμένο το χώρο και τις διάφορες παγίδες γιατί η πλειοψηφία των ατυχημάτων συμβαίνουν μέσα στα σπίτια και όχι στους εξωτερικούς χώρους. Τρέξιμο, κυνηγητό, χοροπηδητό όσο μας επιτρέπει ο χώρος, χούλα χουπ, σκυταλοδρομίες από το ένα μέρος του σπιτιού στο άλλο όπως και κλασικά μουσικοκινητικά παιχνίδια (κεφάλι-ώμοι-γόνατα-πόδια). Επίσης απλή έκδοση του παραδοσιακού κρυφτού.

Άλλα, πιο εγκεφαλικά παιχνίδια, όπως παντομίμα (απλές μιμήσεις ζώων) ή θεατρικά παιχνίδια με φωνές. Οι δουλειές του σπιτιού όπως το σκούπισμα ή τα μανταλάκια στα απλωμένα ρούχα, μπορούν επίσης να γίνουν εξαιρετικό παιχνίδι.

Στη συνέχεια μπορούμε να αφιερωθούμε σε δραστηριότητες ήπιας ενέργειας όπως παραμύθια, ζωγραφική, χειροτεχνίες, μαγειρική, κατασκευές (με lego duplo ή και τάπερ και κοινά υλικά κουζίνας), πλαστελίνες...

Καλύτερο είναι να προσφέρουμε παιχνίδια τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν με διαφορετικούς τρόπους (“ανοιχτά υλικά” όπως πχ τουβλάκια), κι όχι τόσο παιχνίδια που έχουν συγκεκριμένες λειτουργίες ή χρειάζονται μπαταρίες.

Πάνω και πρώτα απ’ όλα όμως, διασκεδάστε αύτη τη θαυμαστή περίοδο της ανακάλυψης του κόσμου, καθώς οι δεξιότητες και η επικοινωνία των παιδιών εκτινάσσονται μπροστά στα μάτια σας!

Δουλγέρης Κυριάκος, Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΜΗ ΒΑΖΕΤΕ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ !

 

Το να βάζουμε ταμπέλες στα παιδιά μας, από συνήθεια, μπορεί να τα οδηγεί στο να υιοθετούν τους χαρακτηρισμούς και να πιστεύουν ότι οι “ταμπέλες“ αυτές ορίζουν την προσωπικότητά τους. Τελικά καταλήγουν να τις εφαρμόζουν μόνα τους, συνειδητά. Αυτό δυστυχώς είναι δύσκολο να αλλάξει αργότερα.

Είναι προτιμότερο, να δίνουμε στα παιδιά να καταλάβουν ότι οποιαδήποτε κακή συμπεριφορά, είναι απλά μία συμπεριφορά που έχουν εκείνη τη στιγμή και όχι η προσωπικότητά τους (όχι “κακό παιδί” αλλά “άσχημη συμπεριφορά”).

Οποιοδήποτε άλλη προσέγγιση μπορεί να δημιουργεί χαρακτηρισμούς ως ταμπέλες, οι οποίες παγιώνονται στο παιδί μαζί με τις άσχημες συμπεριφορές.

Χρησιμοποιείτε λοιπόν ήπιο και περιγραφικό τρόπο τόσο για να οριοθετήσετε τις άσχημες συμπεριφορές όσο και για να επιβραβεύσετε τις καλές !

Θα βγείτε διπλά κερδισμένοι !!

Δουλγέρης Κυριάκος, Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΠΑΙΔΙΩΝ 18 ΜΗΝΩΝ ΕΩΣ 2 ΕΤΩΝ !

 

Οι ηλικίες 18 έως 24 μηνών είναι μία πραγματική πρόκληση! Τα πολύ μικρά νήπια είναι αξιολάτρευτα! 

Παλινδρομούν διαρκώς ανάμεσα στα νέα τους κατορθώματα και την προηγούμενη ασφαλή βρεφική τους φύση. Εκεί στα δυσδιάκριτα όρια παιδιού-βρέφους είναι πολύ φυσικό κάποιες φορές να φτάνετε στα όρια σας!! Είναι η στιγμή, που το να κατανοήσετε το μικρό σας, μαζί με κάποιες αποτελεσματικές στρατηγικές, θα σας βοηθήσει να ηρεμήσετε την οικογενειακή ζωή...

Τα βρέφη (γιατί ουσιαστικά για βρέφη πρόκειται) είναι έντονες προσωπικότητες!! Ο εγκέφαλός τους είναι ακόμη “υπό κατασκευή” και δεν μπορούν να διαχειρίζονται τα έντονα συναισθήματα. Το να νιώθουν ότι τα καταλαβαίνετε είναι ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος να μειώσετε τα λεγόμενα “τάντρουμς”, δηλαδή τα συναισθηματικά τους ξεσπάσματα.

Υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι τα έντονα συναισθήματα τους είναι φυσιολογικά.

Ακούστε τα: κατεβείτε στο ύψος των ματιών τους και δείξτε στο βρέφος ότι το ακούτε πραγματικά.

Καθησυχάστε το: “Είσαι πολύ στεναχωρημένος που έριξες το παγωτό σου και το καταλαβαίνω. Είναι φυσιολογικό να αισθάνεσαι λυπημένος. ”

Βάλτε όρια: “Αναρωτιέμαι τι γεύση παγωτού θα διαλέξεις την επόμενη φορά που θα φάμε παγωτό; Πάμε τώρα να πλύνουμε τα χεράκια σου. Θα ήθελες το σαπούνι της μαμάς ή το αφρόλουτρό σου;

Είναι πολύ καθησυχαστικό όταν ένας από τους πιο αγαπημένους σου ανθρώπου στον κόσμο, ο γονιός, καταλαβαίνει τι αισθάνεσαι.

Από την άλλη περιορίστε τις προσδοκίες σας. Πρόκειται για ένα πλασματάκι που περπατάει, ζητάει πράγματα και ενίοτε μπορεί να συζητά μαζί σας. Δεν γνωρίζει εκ των προτέρων τα όρια που του βάζετε. Δεν μπορεί πάντα να τα κατανοήσει. Δεν καταλαβαίνει πάντα λόγω ηλικίας τι του ζητάτε και θα εκλάβει το θυμό σας ως απόρριψη. Τότε θα ξεσπάσει σε χειρότερα κλάματα.

Τα όρια θέλουν επανάληψη, ξανά και ξανά, με σταθερό και ήρεμο τρόπο μέχρι να εμπεδωθούν. Για παράδειγμα το “μη πειράζεις τη πρίζα” ή “μη χοροπηδάς στον καναπέ”. Επανάληψη μήτηρ μαθήσεως και η επανάληψη των ορίων με συνέπεια απαιτεί κάποιους μήνες. Είναι όπως η οδήγηση. Κι εσείς δεν γνωρίζατε τα πάντα για τα όρια την πρώτη μέρα που πιάσατε το τιμόνι.

Πολλές φορές θα δείτε μία “κακή” συμπεριφορά να επαναλαμβάνεται. Μην το κάνετε πάντα θέμα ! Πείτε ένα απλό "όχι" ή ένα "μη" και απομακρύνετε το παιδί από την πηγή του κακού (πχ μαρκαδόροι που έχουν ζωγραφίσει έναν τοίχο). Γενικά ποτέ μην πέφτετε στην παγίδα να έρθετε σε ευθεία σύγκρουση με ένα νήπιο 20μηνών. Είναι σίγουρο ότι θα χάσετε. Χρησιμοποιείστε καλύτερα την ευφυία σας, την πειθώ ή και την απόσπαση της προσοχής με κάτι άλλο, δεν είναι κακό !

Τα βρέφη θέλουν να τα κάνουν όλα μόνα τους, μα θέλουν επίσης και να τα κάνετε εσείς γι' αυτά! Σε αυτές τις στιγμές, τα βρέφη επιθυμούν να έχετε εσείς τον έλεγχο. Μικρές και περιορισμένες επιλογές δίνουν στο βρέφος την αίσθηση ελέγχου που έχει ανάγκη. Επιλογές όμως κατάλληλες για την ηλικία του και να περιορίζονται στην ερώτηση: “ θέλεις αυτό ή εκείνο;”

Τσεκάρετε λοιπόν τις προσδοκίες σας...είναι στη φύση των βρεφών να τεστάρουν τα όρια μας! Είναι υγιές, αν και όχι πάντα εύκολο!

Δουλγέρης Κυριάκος, Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΠΩΣ ΚΡΑΤΑΜΕ Ή “ΤΡΑΒΑΜΕ” ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ !

 

Η βίαιη έλξη του χεριού ενός μικρού παιδιού, όταν το χέρι βρίσκεται ψηλά και πάνω από το επίπεδο του ώμου του μπορεί να έχει δυσάρεστα αποτελέσματα.

Ο επώδυνος πρηνισμός, γνωστός και ως υπεξάρθρημα της κεφαλής της κερκίδας, είναι μια επώδυνη κατάσταση που συμβαίνει σε μικρά παιδιά. Το παιδί εμφανίζεται να κλαίει και κρατάει το χέρι του κοντά στο σώμα του, αρνούμενο να το κινήσει.

Συνήθως προκύπτει από ξαφνική έλξη στον τεντωμένο αγκώνα του παιδιού. Αυτό μπορεί να συμβεί κατά την ανύψωση ή την ταλάντευση του παιδιού από τα χέρια. Επίσης, συμβαίνει κατά την πτώση του παιδιού όταν ο ενήλικας το τραβάει από το χέρι για να αποτρέψει την πτώση.

Ο επώδυνος πρηνισμός είναι συχνότερος στις ηλικίες κάτω των 5 ετών. Ανατομικά αυτό οφείλεται στον χαλαρό δακτυλιοειδή σύνδεσμο που περιβάλλει την κεφαλή της κερκίδας, στον αγκώνα : Στον αγκώνα, τα δύο οστά του αντιβραχίου (κερκίδα και ωλένη), συνέχονται μεταξύ τους με έναν σύνδεσμο, ο οποίος σαν δακτυλίδι κρατάει τον αυχένα της κερκίδας κοντά στην ωλένη. Επειδή στα παιδιά δεν έχει ακόμα σχηματιστεί η κεφαλή της κερκίδας τα δύο οστά δεν έχουν ακόμη στενή σύνδεση. Έτσι, είναι εύκολο, μετά από έλξη του χεριού να προκαλείται υπεξάρθρημα.

Μετά την ηλικία των 5 ετών, ο σύνδεσμος γίνεται πιο ισχυρός. Κατά συνέπεια, το υπεξάρθρημα της κεφαλής της κερκίδας δε συμβαίνει σε μεγαλύτερες ηλικίες.

Διάγνωση του επώδυνου πρηνισμού

Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό της κάκωσης και στα συμπτώματα. Οι ακτινογραφίες δεν είναι χρήσιμες στη διάγνωση, καθώς δεν αναδεικνύουν κάτι παθολογικό.

Θεραπεία

Η αντιμετώπιση είναι η ανάταξη με κλειστούς χειρισμούς. Αυτό επιτυγχάνεται από ορθοπεδικό που γνωρίζει το χειρισμό. Η ανάταξη πρέπει να γίνεται όσο το δυνατόν συντομότερα μετά την κάκωση.

Μετά από συμβάν επώδυνου πρηνισμού δεν παραμένει κανένα πρόβλημα στον αγκώνα του παιδιού. Δεν αυξάνεται η πιθανότητα (προδιάθεση) να ξανασυμβεί.

Πρόληψη

Η πρόληψη είναι η αποφυγή της έλξης του μικρού (έως 5-6 ετών) παιδιού από το τεντωμένο χέρι. Πρέπει να αποφεύγεται το παιχνίδι της «τραμπάλας», κατά το οποίο οι γονείς τραβούν το παιδί από τα τεντωμένα χεράκια του και το κάνουν «κούνια». Προσέχουμε όταν κρατάμε το παιδί, να μην τραβάμε τα χέρια του πάνω από το επίπεδο του ώμου του.

ΔΟΥΛΓΕΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ

Βρείτε μας στο facebook

https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΟΜΙΛΙΑΣ

ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΛΟΓΟΥ

Χρειάζεται αξιολόγηση όταν:

·        Δε γυρνάει στη φωνή στους 6 μήνες

·        Δε μπαμπαλίζει στους 9 μήνες

·        Δε γυρνά στο όνομα του στους 13 μήνες

·        Δε δείχνει αυτό που ζητάει με το δάχτυλο στους 18 μήνες

·        Δεν κατανοεί απλή εντολή χωρίς να συνοδεύεται από χειρονομίες στους 18 μήνες

·        Δε χρησιμοποιεί 15-24 λέξεις στους 24 μήνες

·        Δε μιλάει με προτάσεις 2 λέξεων στους 26 μήνες

·        Δε μιλάει με προτάσεις 3 λέξεων στους 36 μήνες

·        Ο λόγος του είναι ακατάληπτος από τρίτους μετά τους 36 μήνες

·        Χάσει δεξιότητες στο λόγο του σε οποιαδήποτε ηλικία.

ΣΤΑΔΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ

ü 12 μηνών

Αναγνωρίζει το όνομα του, απλές οδηγίες, κατανοεί το «όχι», «μαμά», «μπαμπά», μιμείται λέξεις γνωστές, κάνει ήχους ζώων.

ü 2 ετών

200-500 λέξεις, προτάσεις 2-3 λέξεων, ρωτάει, ονομάζει τις κούκλες του. Αρχίζει να συγκεντρώνεται στις εικόνες βιβλίων.

ü 3 ετών

1000 λέξεις, προτάσεις 3-4 λέξεων, διηγείται απλές ιστορίες, τραγουδάκια. Γνωρίζει τα βασικά χρώματα, το μεγάλο μικρό, η ομιλία του γίνεται κατανοητή, παρακολουθεί πολύπλοκες συζητήσεις.

 

ü 4 ετών

1500 λέξεις, σύνθετη σύνταξη, αντιλαμβάνεται τον αόριστο χρόνο, πλάθει φανταστικές ιστορίες, αντιλαμβάνεται βασικές χρονικές έννοιες, κατακτάει τους περισσότερους φθόγγους εκτός «σ» και «ρ».

ü 5-6 ετών

1500 λέξεις, σύνθετες προτάσεις, οργανωμένη σκέψη και αφήγηση ιστορίας, χρησιμοποιεί τους χρόνους ρημάτων, σύνταξη. Αρθρώνει σωστά όλους τους ήχους. Αντιλαμβάνεται τη σχέση προφορικού και γραπτού λόγου, δηλαδή ότι οι λέξεις μπορεί να έχουν και γραπτή μορφή.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΒΡΕΦΟΥΣ - ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ

Ο τρόπος με τον οποίο ένα βρέφος χειρίζεται τα χεράκια του, παίζει, τρώει, κάθεται, μπουσουλάει, μπαμπαλίζει και αλληλεπιδρά με τους γύρω του είναι χαρακτηριστικός για την κάθε ηλικία και ταυτόχρονα μοναδικός για κάθε παιδάκι. Οι γονείς που γνωρίζουν καλύτερα τις συνήθειες και τις προτιμήσεις του βρέφους τους, μπορούν να δώσουν σημαντικές πληροφορίες στον παιδίατρο που εκτιμά την φυσιολογική ανάπτυξη του παιδιού τους.

Τα αναπτυξιακά ορόσημα είναι όλα όσα πρέπει να κάνει ένα παιδί στην ηλικία στην οποία βρίσκεται

Το βρέφος αναπτύσσεται καλύτερα όταν υπάρχουν σταθερά πρόσωπα και σταθερό περιβάλλον. Έτσι, το μωρό αναπτύσσει δεσμούς, νιώθει ασφαλές και μαθαίνει να εμπιστεύεται.

Πολύ σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του παιδιού έχει το παιχνίδι. Είναι ο τρόπος να γνωρίσει το περιβάλλον του, να μάθει, να κινηθεί, να νιώσει και να αναπτύξει τις αντιληπτικές του λειτουργίες.

Εξίσου σημαντική για την ανάπτυξη του βρέφους είναι η επικοινωνία. Μιλήστε στο μωρό σας όταν το κάνετε μπάνιο, το ντύνετε ή το αλλάζετε, ετοιμάζετε το γεύμα του, πάτε βόλτα - είναι η βάση για επικοινωνία, αλληλεπίδραση και εξέλιξη του λόγου.

ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 4 ΜΗΝΩΝ

Τι μπορεί να κάνει το μωρό σε αυτήν την ηλικία ;

Αδρή Κινητικότητα

1.     Κρατάει το κεφάλι σταθερό για τουλάχιστον ένα λεπτό. Μερικά βρέφη μπορεί να ελέγχουν πλήρως τις κινήσεις του κεφαλιού τους.

2.     Φέρνει τα χέρια μαζί στη μέση γραμμή του σώματος. Φέρνει τα χέρια κοντά στο στόμα.

3.     Όταν κρατιέται όρθιο, σπρώχνει με τα πόδια

Λεπτή Κινητικότητα

1.     Αρπάζει την κουδουνίστρα.

2.     Κάνει προσπάθεια να πιάσει. Μερικά βρέφη πιάνουν κανονικά αντικείμενα και τα φέρνουν στο στόμα.

Επικοινωνία και γλώσσα

Ανταλλάσσει φωνούλες με τους γονείς

Διανοητικό Επίπεδο

• Βάζει παιχνίδια στο στόμα
• Παρακολουθεί αντικείμενο που κινείται οριζόντια και κάθετα.
• Γυρίζει το κεφάλι προς την κατεύθυνση του ήχου

Κοινωνικός Τομέας
Χαμογελά σε ανθρώπους όταν του χαμογελούν, γελάει δυνατά, δείχνει δυσαρέσκεια αν διακοπεί η κοινωνική επαφή, παρατηρεί πρόσωπα

ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ 3-6 ΜΗΝΩΝ

παιχνίδια με χρώματα, ήχους, μουσική και κίνηση, κρεμαστά παιχνίδια να βλέπει και να πιάνει, παιχνίδια αλληλεπίδρασης με τους ενήλικες

ΣΥΖΗΤΗΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟ ΣΑΣ

Αν το παιδί : 1) δεν δείχνει ότι ανταποκρίνεται σε δυνατούς ήχους, 2) δεν χαμογελάει όταν του χαμογελούν, 3) δεν στηρίζει το κεφάλι του σταθερά για ένα λεπτό, 4) δεν βάζει παιχνίδια στο στόμα, 5) παρουσιάζει απώλεια ικανοτήτων που είχε

ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 9 ΜΗΝΩΝ

Τι μπορεί να κάνει το μωρό σε αυτήν την ηλικία ?

Αδρή Κινητικότητα

1.     Κάθεται χωρίς υποστήριξη σε καθιστή θέση

Λεπτή Κινητικότητα

1.     Μεταφέρει αντικείμενα από το ένα χέρι στο άλλο

2.     Κάνει χειρονομίες όπως παλαμάκια, κου πε πε

Επικοινωνία και γλώσσα

·        Λέει συλλαβές μπ – γκ – ντ, μπαμπαλίζει

·        Μιμείται ήχους

Διανοητικό Επίπεδο

·        Αναζητά αντικείμενο που του έπεσε (μονιμότητα αντικειμένου)

·        Αναγνωρίζει μία γνωστή φωνή

·        Χτυπάει την κουδουνίστρα μετά από μίμηση

Κοινωνικός Τομέας

Στρέφει το βλέμμα του όταν το ρωτάνε «που είναι ο μπαμπάς ꓼ», αντιλαμβάνεται την εκδήλωση συναισθημάτων και αντιδρά ανάλογα, διατηρεί βλεμμματική επαφή όταν παίζετε μαζί

ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ 8-12 ΜΗΝΩΝ κρύβω-βρίσκω (κούκου-τσα), παιχνίδια με τα χέρια (κου-πε-πε, παλαμάκια), καθρέφτες, πάνινα ζώα, κρίκοι, κύβοι, μπάλες, μουσικά παιχνίδια, βιβλία με εικόνες

ΣΥΖΗΤΗΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟ ΣΑΣ

Αν το παιδί : 1) Δεν κάθεται ανεξάρτητα σε καθιστή θέση, 2) Δεν βγάζει ήχους μπ – γκ – ντ 3) Δεν πιάνει την κουδουνίστρα, 4) Δεν στρέφει το βλέμμα όταν το ρωτάνε "που είναι ο μπαμπάς/η μαμά" 5) Παρουσιάζει απώλεια ικανοτήτων που κατείχε  

ΔΟΥΛΓΕΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ - ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

Η ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΒΑΡΟΥΣ ΣΤΟ ΘΗΛΑΖΟΝ ΒΡΕΦΟΣ

Το βρέφος που θηλάζει αποκλειστικά δεν κερδίζει βάρος με τον ίδιο ρυθμό με το βρέφος που σιτίζεται με ξένο γάλα (φόρμουλα).

Ο "χρυσός κανόνας", για πρόσληψη βάρους 30gr την ημέρα, για τον 1ο μήνα ζωής, αν και σε γενικές γραμμές ισχύει, μπορεί να τροποποιείται -να καθυστερεί- φυσιολογικά στα θηλάζοντα βρέφη. Άλλωστε όταν έχουμε να κάνουμε με έναν ζωντανό οργανισμό δεν μιλάμε με απόλυτους αριθμούς αλλά με εύρος φυσιολογικών τιμών.

Το ίδιο ισχύει και για την ανάκτηση του βάρους γέννησης μετά από τη φυσιολογική απώλεια βάρους των πρώτων ημερών. Αναμένουμε ότι το βάρος γέννησης θα επανέλθει στην ηλικία των 10 ημερών, ωστόσο βλέπουμε συχνά βρέφη που θηλάζουν αποκλειστικά να επανέρχονται στο βάρος γέννησης την 15η ή και την 20η ημέρα και στη συνέχεια να αυξάνουν ραγδαία το ρυθμό πρόσληψης βάρους.

Η αρχική περίοδος θηλασμού, η περίοδος δηλαδή της επιτυχούς εγκατάστασης, μπορεί σε κάποια παιδιά να είναι πιο παρατεταμένη. Σε αυτή τη φάση το μόνο που απαιτείται είναι η εκτίμηση της τεχνικής του θηλασμού, η πρακτική υποστήριξη και η ενθάρρυνση από τον παιδίατρο, ώστε το δίδυμο μητέρας και παιδιού να τα καταφέρει.

Ειδικά για τα "μικρά" νεογέννητα, δηλαδή τα οριακά τελειόμηνα των 37 εβδομάδων κύησης ή τα οριακά λιποβαρή με βάρος γέννησης στα 2,5 κιλά, είναι σύνηθες να καθυστερούν την αύξηση του ρυθμού πρόσληψης βάρους.

Οι παιδίατροι που έχουμε υψηλά ποσοστά αποκλειστικού θηλασμού στα ιατρεία μας, έχουμε μάθει να τα παρακολουθούμε, να τα περιμένουμε, να τους επιτρέπουμε να έχουν το ρυθμό τους (και ας μην πιάνουν εξαρχής αυτό το πολυπόθητο 30gr τη μέρα).  

Στο 2ο εξάμηνο της ζωής, η μηνιαία αύξηση του βάρους στα θηλάζοντα βρέφη είναι κατά μέσο όρο μικρότερη από αυτή των βρεφών που σιτίζονται με ξένο γάλα. Αυτό είναι φυσιολογικό. Επίσης αυτό είναι και επιθυμητό.

Είναι γνωστή η ευεργετική επίδραση του αποκλειστικού μητρικού θηλασμού στην πρόληψη της παχυσαρκίας και στην υιοθέτηση, ήδη από την μικρή νηπιακή ηλικία, σωστών διατροφικών συνηθειών.

Το μητρικό γάλα είναι «πιο ελαφρύ» καθώς έχει χαμηλότερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες. Οι ανάγκες των βρεφών σε πρωτεΐνη είναι συγκεκριμένες την περίοδο του απογαλακτισμού (κατά μέσο όρο 10,2 gr/24ωρο στην ηλικία 6-12 μηνών). Το μητρικό γάλα έχει την ιδιότητα να μειώνει την περιεκτικότητά του σε πρωτεΐνη καθώς το βρέφος αναπτύσσεται και λαμβάνει επιπλέον πρωτεΐνες και από τις στερεές τροφές. 

Αντίθετα, η υπερβολική πρόσληψη πρωτεΐνης κατά την βρεφική περίοδο, μέσω της αυξημένης συγκέντρωσης των αμινοξέων στο αίμα, προκαλεί την υπερβολική διέγερση της ινσουλίνης και του ινσουλινόμορφου αυξητικού παράγοντα IGF-1. Αυτό οδηγεί σε μεγάλη αύξηση του βάρους του βρέφους και στη δημιουργία λιποκυττάρων και τελικά προδιαθέτει για παχυσαρκία.

Επιπλέον το βρέφος που θηλάζει και κατά συνέχεια το μικρό νήπιο, μαθαίνει να έχει τον έλεγχο της ποσότητας της τροφής του.

Έως πρόσφατα επικρατούσε χάος με τις φυσιολογικές καμπύλες αύξησης που ήταν ενσωματωμένες στο παλιό βιβλιάριο υγείας παιδιού, οι οποίες είχαν προκύψει από στατιστικό δείγμα βρεφών που σιτίζονταν με ξένο γάλα.

Θηλάζοντα βρέφη, ειδικά γύρω στον 6ο μήνα ζωής, όπου η φυσιολογική πρόσληψη του βάρους τους μπορεί να πέσει και κάτω από τα 300 γρ το μήνα, έχουν ταλαιπωρηθεί κατ’ εξακολούθηση με εξετάσεις αίματος και καλλιέργειες ούρων, για υποτιθέμενη ανεπαρκή πρόσληψη βάρους.

Ευτυχώς το νέο βιβλιάριο υγείας παιδιού, που διανέμεται από τον Ιούλιο του 2017, προωθεί με έναν συστηματικό τρόπο τον μητρικό θηλασμό ως αναντικατάστατη τροφή για το βρέφος.

Στο βιβλιάριο αυτό  περιλαμβάνονται οι καμπύλες ανάπτυξης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για θηλάζοντα μωρά σύμφωνα και με τα διεθνή πρότυπα. Πλέον μπορούμε εύκολα να αποφύγουμε τα λάθος συμπεράσματα στα οποία οδηγούσαν οι προηγούμενες καμπύλες. Η χρήση των καμπυλών του ΠΟΥ οδηγεί σε πιο ακριβείς (χαμηλότερες) συχνότητες διάγνωσης κακής θρέψης (υποθρεψίας) και χαμηλού ύψους και (υψηλότερες) συχνότητες υπέρβαρου και παχυσαρκίας.

ΣΙΤΙΣΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΡΕΣΜΟΥ

Το βρέφος που θηλάζει αποκλειστικά μαθαίνει να τρώει με βάση το αίσθημα του κορεσμού, δηλαδή τρώει όταν πεινάει και σταματάει να τρώει όταν πλέον έχει χορτάσει. Αυτό διότι ο γονιός δεν έχει τον έλεγχο του «πότε» και του «ποσό τρώει», καθώς το μωρό αντλεί από το στήθος όσο πραγματικά του χρειάζεται και όποτε αυτό θέλει.

Τα βρέφη αποφεύγουν τις υπερβολικές για το μικρό στομάχι τους ποσότητες που συνήθως τους προσφέρονται στα μπιμπερό. Επίσης γλυτώνουν και από την επιμονή μαμάδων, μπαμπάδων και νταντάδων για να αδειάσει το μπιμπερό.

Ο θηλασμός παρέχει εναλλαγή  γεύσεων στο μωρό, ανάλογα με το διαιτολόγιο της μητέρας, καθώς οι τροφές που καταναλώνει η μαμά περνάνε στο γάλα και αλλάζουν τη γεύση του. Έτσι, οι σωστές διατροφικές συνήθειες της μαμάς, μπορούν να επηρεάζουν την γεύση του γάλακτος και να συνηθίζουν τα βρέφη να αγαπάνε από μικρή ηλικία την γεύση των υγιεινών τροφών.

Μέσα από τη διαδικασία του αποκλειστικού μητρικού θηλασμού η φύση κάνει τη δουλειά της για να αναπτυχθεί ένας νέος υγιής οργανισμός, ο οποίος προτιμά τα μικρά και συχνά γεύματα και καταναλώνει όσες θερμίδες έχει πραγματικά ανάγκη. Η ευεργετική επίδραση του θηλασμού φαίνεται άμεσα στο επόμενο βρεφικό στάδιο, της εισαγωγής των στερεών τροφών. Τα βρέφη του αποκλειστικού θηλασμού συνεχίζουν να ελέγχουν την ποσότητα της τροφής με βάσει το αίσθημα του κορεσμού τους.

Καταναλώνουν μικρότερες ποσότητες- αν δεν αρχίσει η πίεση με το κουτάλι-, είναι επιλεκτικά, δείχνουν σαφή προτίμηση για τα πράσινα λαχανικά και τις όξινες γεύσεις και λιγότερη αγάπη για τα γλυκές γεύσεις.

Αρκεί οι γονείς να αφήσουν ελεύθερο το παιδάκι τους στη πρώτη νηπιακή ηλικία, να επιλέξει αυτά που θέλει να φάει και να λείψει παντελώς η πίεση για να αδειάζει το πιάτο.

Θα έχουν βάλει τις βάσεις για την ανάπτυξη ενός υγιούς παιδιού, σωματικά και πνευματικά. 

Με τον μηχανισμό του ο μητρικός θηλασμός προστατεύει μακροπρόθεσμα τα παιδιά από υπέρταση, αυξημένη χοληστερίνη, σακχαρώδη διαβήτη και καρδιαγγειακά προβλήματα.

Δουλγέρης Κυριάκος,  Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΕ ΑΝΕΠΑΡΚΗ ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΒΑΡΟΥΣ

EVALUATION OF POOR WEIGHT GAIN IN INFANTS AND CHILDREN

Για Παιδιά < 2 ετών

ΚΡΙΤΗΡΙΑ

1.     Τοποθέτηση στις εκατοστιαίες θέσεις ανάπτυξης για βάρος, μήκος και περίμετρο κεφαλής, σύμφωνα με τα πρότυπα διαγράμματα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (το παιδί βρίσκεται κάτω από την 3^η ΕΘ ;)

2.     Παρατηρείται πτώση του βάρους του παιδιού στις καμπύλες κατά 2 σταθερές αποκλίσεις σε σύντομο χρονικό διάστημα ;

3.     Το βάρος σώματος βρίσκεται κάτω από την 3^η ΕΘ για το μήκος (στην ειδική καμπύλη του ΠΟΥ βάρους για το μήκος) ;

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

 

 Φυσιολογικές Παραλλαγές Αύξησης

1.     Χαμηλό γονεϊκό δυναμικό : Βρέφος με φυσιολογικό ή χαμηλό βάρος γέννησης. Γονείς σε χαμηλές εκατοστιαίες θέσεις ανάπτυξης. Ανάπτυξη βρέφους στις κατώτερες εκατοστιαίες θέσεις.

2.     Ιδιοσυστασιακή καθυστέρηση ανάπτυξης : Βρέφος με φυσιολογικό ή χαμηλό βάρος γέννησης. Γονείς σε φυσιολογικές εκατοστιαίες θέσεις ανάπτυξης. Πτώση βάρους σώματος στις καμπύλες έως τον 6^ο μήνα ζωής και στη συνέχεια ανάπτυξη στις κατώτερες εκατοστιαίες θέσεις.

3.     Αναπληρωματική καθυστέρηση ανάπτυξης (catch down growth) : Βρέφος με μεγάλο βάρος γέννησης. Γονείς σε φυσιολογικές εκατοστιαίες θέσεις ανάπτυξης. Πτώση βάρους σώματος στις καμπύλες μετά τον 6^ο μήνα ζωής και στη συνέχεια φυσιολογική ανάπτυξη.

4.     Πρόωρα νεογνά με φυσιολογικό βάρος γέννησης για την ηλικία κύησης. Διόρθωση στις εκατοστιαίες θέσεις με βάσει τα διαγράμματα ανάπτυξης για τα πρόωρα βρέφη (διόρθωση έως την ηλικία των 12 μηνών για πρόωρα με διάρκεια κύησης 32-36 εβδομάδες).

       Ερωτηματολόγιο και Διαγνωστική Προσέγγιση

1.     Προγεννητικό ιστορικό : Εξετάσεις – παρακολούθηση κατά την κύηση, διατροφή εγκύου (κακή θρέψη;), χρόνιο νόσημα εγκύου, υποξαιμία (καρδιοπάθεια, σακχαρώδης διαβήτης εγκύου), κάπνισμα – αλκοόλ – ουσίες, πολλαπλή κύηση (σύνδρομο υποκλοπής σε δίδυμη κύηση), υπέρταση κύησης, παθήσεις πλακούντα.

2.     Νεογνικό Ιστορικό : Μικρό για την ηλικία κύησης νεογνό (SGA/IUGR), αναζήτηση εξετάσεων TORCH της μητέρας και του νεογνού, άλλες εξετάσεις που τυχόν έγιναν σε SGA νεογνό (υπερηχογράφημα εγκεφάλου ή και καρδιάς, χρωμοσωμικός έλεγχος σε δυσμορφικό νεογνό), περιγεννητικό ιστορικό.

3.     Σιτιστικά Λάθη : Ανεπαρκής προσφορά γευμάτων - θερμίδων, Λανθασμένος τρόπος παρασκευής του γάλακτος σκόνη, θέματα διατροφής (αντίδραση στο τάϊσμα, παιχνίδια την ώρα του φαγητού, κατανάλωση μεγάλης ποσότητας χυμών).

4.     Στα θηλάζοντα βρέφη : Έλεγχος τεχνικής θηλασμού και παραγόντων που μπορεί να προκαλέσουν μείωση της παραγωγής γάλακτος (πολύωρη απουσία από το σπίτι και συχνή χρήση μπουκαλιού, stress, κόπωση μητέρας, νέα εγκυμοσύνη, λήψη φαρμάκων (αντισυλληπτικά)).

5.     Σύσταση και υφή των κενώσεων (χρόνια διάρροια, προσμίξεις αίματος - βλέννας, στεατόρροια).

6.     Ιστορικό γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης ;

7.     Ιστορικό τροφικών αλλεργιών (κνίδωση, ναυτία, εμετός, διάρροια, άσθμα, έκζεμα, πρωκτοκολίτιδα, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, δυσκοιλιότητα) ;

8.     Συγγενείς παθήσεις του νεογνού : Σύνδρομα – χρωμοσωμικές Ανωμαλίες (Τρισωμία 21), συγγενείς λοιμώξεις (κυρίως από κυτταρομεγαλοιό και ερυθρά), συγγενείς καρδιοπάθειες, συγγενείς διαμαρτίες (διαφραγματοκήλη).

9.     Χρόνια Νοσήματα Παιδιού : Αναιμία, Νόσοι του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (εγκεφαλική παράλυση, στοματοκινητική δυσλειτουργία), Σύνδρομα Δυσαπορρόφησης (παγκρεατική ή ηπατική ανεπάρκεια, Κυστική Ίνωση, Κοιλιοκάκη, φλεγμονώδης νόσος του εντέρου), Ουρολοίμωξη, Συχνές Ιογενείς λοιμώξεις, Μεταβολικά Νοσήματα, Χρόνια Νεφροπάθεια, Σακχαρώδης Διαβήτης, Υπερθυρεοειδισμός.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ - ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ

Η ανεπαρκής αύξηση του βάρους συνήθως οφείλεται σε σιτιστικά προβλήματα ή είναι ιδιοσυστασιακή, όμως μπορεί να οφείλεται και σε κάποιο χρόνιο νόσημα.

Καταγραφή σωματομετρικών στοιχείων γονέων.

Η ανάπτυξη του παιδιού είναι συμμετρική στις κατώτερες εκατοστιαίες θέσεις σε όλες τις καμπύλες (Βάρος – Ύψος – Περίμετρος Κεφαλής ) ;  Αν ναι αυτό συνηγορεί υπέρ ιδιοσυστασιακής καθυστέρησης ανάπτυξης.

Για τον έλεγχο των σιτιστικών λαθών πρέπει να γίνεται καταγραφή της προσλαμβανόμενης τροφής για 3 συνεχόμενες ημέρες και να υπολογίζονται οι προσλαμβανόμενες θερμίδες.

Σε όλα τα παιδιά με ανεπαρκή πρόσληψη βάρους

Γενική Αίματος, ΤΚΕ, CRP, Φερριτίνη

Γλυκόζη, Ουρία, Κρεατινίνη, Κάλιο, Νάτριο, Ασβέστιο, Φώσφορος, Fe, Τρανσαμινάσες, Λευκώματα

Έλεγχος Θυρεοειδούς

Γενική Ούρων – Καλλιέργεια ούρων

Περαιτέρω διερεύνηση με βάση το ιστορικό και τα κλινικά ευρήματα

Αέρια αίματος

Βιοχημικός έλεγχος :  ουρικό οξύ, γαλακτικό οξύ, αμμωνία, CPK, προφίλ λιπιδίων,  Ανοσοσφαιρίνες

Κετόνες ούρων 

Mayer κοπράνων

Δερματικές δοκιμασίες – RAST  τεστ (έλεγχος τροφικών αλλεργιών)

Αντισώματα έναντι Ιστικής Τρανσγλουταμινάσης [έλεγχος κοιλιοκάκης (ειδικά αν συνυπάρχει πτώση της αιμοσφαιρίνης, του σιδήρου και των λευκωμάτων)]

Γενική κοπράνων – Λίπος κοπράνων (έλεγχος δυσαπορρόφησης)

Καλλιέργεια κοπράνων – Παρασιτολογική κοπράνων

Έλεγχος για μεταβολικά νοσήματα (αμινόγραμμα και ακετυλοκαρνιτίνες αίματος και αμινόγραμμα και οργανικά οξέα ούρων)

Έλεγχος για ενδοκρινολογικά νοσήματα (προσδιορισμός αυξητικής ορμόνης)

Τεστ Ιδρώτα (έλεγχος για κυστική ίνωση)

Απεικόνιση : MRI εγκεφάλου (κρανιοφαρυγγίωμα), Υπερηχογράφημα

Καρυότυπος – Μοριακός έλεγχος (σύνδρομα)

Ενδοσκόπηση – Βιοψία εντέρου [κοιλιοκάκη, φλεγμονώδης νόσος του εντέρου (ειδικά αν συνυπάρχουν αυξημένοι δείκτες φλεγμονής ΤΚΕ, CRP)]

Δουλγέρης Κυριάκος,  Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/