ΕΙΝΑΙ «ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ» ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΥΞΑ ;

 

Το παιδί μας (προσχολικής ηλικίας) τον τελευταίο καιρό έχει συνέχεια μύξα και συχνά τα βράδια κοιμάται ανήσυχα. Η παραγωγή μύξας συνεχίζεται πολλές φορές στα μεσοδιαστήματα των ιώσεων που περνάει κάνοντας το φαινόμενο να φαίνεται συνεχές.

Καταρχάς θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι η κατάσταση αυτή είναι πολύ συχνή και ενίοτε αναμενόμενη για τους μήνες με αυξημένη νοσηρότητα. Σε μία εποχή όπου κυκλοφορεί ταυτόχρονα γρίπη, covid, rsv, αδενοϊός, κοινοί ρινοϊοί του κρυολογήματος και τόσες ακόμα ιώσεις, η πιθανότητα να έρχεται το παιδί μας συνέχεια σε επαφή με κάποιο λοιμογόνο παράγοντα είναι πολύ μεγάλη.

Εξ ου και η παραγωγή της μύξας. Η βλέννη (μύξα) ανήκει στους φυσικούς αμυντικούς μηχανισμούς του οργανισμού που απομακρύνει παθογόνα μικρόβια και νεκρά κύτταρα του βλεννογόνου και του ανοσοποιητικού έξω από τις ρινικές μας κοιλότητες

Ειδικά για τα πολύ μικρά παιδιά τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Οι ηλικίες 18 μηνών έως 2,5 ετών έχουν παρθένο οργανισμό απέναντι στις λοιμώξεις. Τα κύτταρα μνήμης δεν έχουν αναπτυχθεί ενώ το συνολικό ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι ανώριμο. Οι ηλικίες αυτές είναι αναμενόμενο τη πρώτη χρονιά του σχολείου «να τα περάσουν όλα» ή «να κολλήσουν ότι κυκλοφορεί»

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Η προσεκτική κλινική εξέταση είναι η βασική μας μέθοδος. Από τη μία η διαρκής ρινική καταρροή δεν είναι μείζον ιατρικό πρόβλημα από την άλλη δεν θα πρέπει να υποτιμήσουμε την κατάσταση.

Ελέγχουμε προσεκτικά τα τύμπανα των αυτιών, τις αμυγδαλές και το φάρυγγα, τους τραχηλικούς λεμφαδένες και ακροαζόμαστε το αναπνευστικό. Εφόσον δεν έχουμε σημαντικά ευρήματα όπως α) υποτροπιάζουσα ωτίτιδα, β) σημαντική υπερτροφία αμυγδαλών και αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια), γ) υποτροπιάζον αναπνευστικό συριγμό (άσθμα) καθησυχάζουμε τους γονείς για το ότι πρόκειται για απλές ιώσεις της εποχής.

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων η διαρκής περίοδος μύξας τροφοδοτείται από επανειλημμένα επεισόδια ιώσεων πολύ κοντά το ένα στο άλλο.

Για πόσο θα διαρκέσει η κατάσταση αυτή; Οι μύξες θα συνεχιστούν τους επόμενους μήνες έως το τέλος της άνοιξης όπου οι ιώσεις θα μειωθούν. Σταδιακά το ανοσοποιητικό του παιδιού θα γυμναστεί και θα ισχυροποιηθεί. Με τον καιρό τα συμπτώματα θα γίνονται ηπιότερα και πιο βραχυχρόνια.

Πρέπει να ανησυχούμε για την ωτίτιδα; Η υποτροπιάζουσα ωτίτιδα που συνδέεται άμεσα με τη συνεχή μύξα αποτελεί πρόβλημα για τις μικρές ηλικίες. Σε περίπτωση που το υγρό όπισθεν του τυμπάνου παραμένει για μήνες, προκαλείται βαρηκοΐα, η οποία επηρεάζει τη γνωστική ανάπτυξη του μικρού παιδιού. Απαιτείται συνεργασία του παιδιάτρου και του ωρλ για τη σωστή εφαρμογή θεραπείας και αντιμετώπισης.

Μπορεί να πάθει ιγμορίτιδα; Η ιγμορίτιδα, άλλη μία κατάσταση που σχετίζεται με τη συνεχή μύξα είναι εξαιρετικά σπάνια στις μικρές ηλικίες καθώς τα ιγμόρεια δεν έχουν αναπτυχθεί. Τα ιγμόρεια (γναθιαίοι κόλποι) στα παιδιά αρχίζουν να αναπτύσσονται από την ηλικία των 3 ετών και η ανάπτυξή τους ολοκληρώνεται περίπου στα 8 έτη. Παρόλο που είναι παρόντα κατά τη γέννηση, είναι εξαιρετικά μικρά.

Η ρινική καταρροή αντιμετωπίζεται με συχνή αποσυμφόρηση της μύτης με φυσιολογικό ορό, καθώς το παιδί δεν φυσάει αποτελεσματικά τη μυξούλα, αντίθετα συνηθίζει να τη ρουφάει και να την διοχετεύει προς τα αυτιά του. Οι πλύσεις πρέπει να γίνονται με ήπιο τρόπο, χωρίς να ασκούνται μεγάλες πιέσεις μέσα στη μύτη και χωρίς να χρησιμοποιούνται υπερβολικές ποσότητες.

Δεν χρειάζεται να πιέζουμε υπερβολικά τον ορό ώστε να «εκσφενδονίσουμε» τη μύξα από το άλλο ρουθούνι. Ούτε είναι καλό να καταπίνει το μικρό παιδί πχ 100ml αλατόνερο για να πλυθεί η μύτη του.

 Θα χρησιμοποιήσουμε με φειδώ και όχι για περισσότερο από 5 μέρες το ρινικά αποσυμφορητικά. Η κατάχρηση αποσυμφορητικών προκαλεί χρόνιο ερεθισμό του βλεννογόνου και φαινόμενο rebound (η μύτη κλείναι αντί να ανοίγει).

Δεν πρέπει να φορτώσουμε το παιδί με αναίτια χρήση από αντιβιώσεις, αντισταμινικά σιρόπια (αυτά είναι για αλλεργίες!), κορτιζόνη από το στόμα ή φυτικά σιρόπια για την καταρροή…

Δε θα καταφύγουμε σε μείγματα όπου ανακατεύουν φυσιολογικό ορό μαζί με κολλύρια για τα μάτια και ρινικό αποσυμφορητικό σε απροσδιόριστες συγκεντρώσεις. Αυτές οι «πατέντες» είναι αυτοσχέδιες και δεν περιγράφονται σε κανένα φαρμακευτικό οδηγό.

Στο εμπόριο κυκλοφορούν ειδικές συσκευές πλύσεων, ειδικά διαλύματα πλύσεων, αναρροφητήρες μύξας, νέα σκευάσματα σε ρινικά σπρέυ όπου συνδυάζουν φυσιολογικό ορό μαζί με μαλακτικές ουσίες και βλεννολυτικά. Ωστόσο θα πρέπει να ξέρουμε ότι ακριβώς την ίδια δουλίτσα κάνει και ο απλός ορός με τη σύριγγα.

Τέλος δείχνουμε εμπιστοσύνη στο γιατρό του παιδιού μας! Ο γιατρός εξετάζει το παιδί προσεκτικά και αν προκύψει κάποια επιπλοκή θα μας χορηγήσει φάρμακο, αν και εφόσον αυτό χρειάζεται! Το παιδί μας μπορεί να έχει συνέχεια μύξα αλλά αντί να ψάξουμε για μαγικές λύσεις θα εξοπλιστούμε με υπομονή. Το ίδιο το παιδί έχει πολλή υπομονή με τη μύξα του, την ίδια θα επιδείξουμε και εμείς!

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΟΙ ΦΟΒΙΕΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ!

 

Οι φοβίες των παιδιών είναι κάτι το φυσιολογικό και αναμενόμενο. Η εξήγησή τους βρίσκεται στο ότι το παιδί αρχίζει και αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του και προσπαθεί να τον κατανοήσει.

Τα βρέφη στην ηλικία των 8 έως 10 μηνών ανησυχούν πολύ όταν ένας γονιός φεύγει από το δωμάτιο γιατί τότε κατακτούν αναπτυξιακά την έννοια της «μονιμότητας του αντικειμένου». Αυτό αποτελεί το πρώτο άγχος αποχωρισμού.

Μέχρι την ηλικία αυτή για το βρέφος μόνιμο είναι μόνο ότι βλέπει εκείνη τη στιγμή μπροστά του. Όταν δεν βλέπει κάτι, αυτό παύει να υπάρχει και δεν θα αγχωθεί άμεσα αν «εξαφανιστεί» η μαμά. Στην ηλικία των 8 μηνών η απομάκρυνση της μητέρας δημιουργεί εύλογα ερωτήματα μέσα στο κεφαλάκι του για το που πήγε. Όταν το άγχος αποχωρισμού εγκατασταθεί, κάθε φορά που ο γονιός φεύγει από το δωμάτιο στο μωρό προκαλείται φόβος καθώς αναρωτιέται πότε θα επιστρέψει.

Το παιχνίδι του "κρυφτού" μπορεί να βοηθήσει. Μαθαίνει στο μικρό ότι δεν θα εξαφανιστείτε για πάντα ακόμα και αν δε βλέπει το πρόσωπό σας.

Το επόμενο στη σειρά είναι το άγχος για το άγνωστο και ο φόβος για τους ξένους. Κάτι που αποτελεί καλό σημάδι, μιας και διδάσκει στο παιδί τη σημαντική διαφορά ανάμεσα στο οικείο και το ανοίκειο, το άγνωστο.

Καθώς τα βρέφη του ενός έτους λαχταρούν την ανεξαρτησία τους, ταυτόχρονα αρχίζουν και φοβούνται πράγματα γύρω τους που δεν μπορούν να ελέγξουν, όπως τα μπλέντερ της κουζίνας, το καζανάκι και τις κόρνες των αυτοκινήτων.

Ανεξάρτητα από την ηλικία του, το βρέφος χρειάζεται να ξέρει ότι είστε εκεί για να το προστατέψετε. Μπορείτε να του λέτε κάτι, όπως «μην ανησυχείς, η μαμά είναι εδώ». Επίσης αν γνωρίζετε ότι πρόκειται να συμβεί κάτι που θα φοβίσει το παιδί, δώστε του μία προειδοποίηση. Πείτε: «θα ανοίξω το μπλέντερ τώρα. Το ξέρω ότι είναι δυνατό και μπορεί να σε φοβίσει, αλλά μην ανησυχείς, θα είσαι μια χαρά».

Τέλος μεγάλη προσοχή στη τηλεόραση: βίαιες εικόνες, σκοτωμοί ή διάφορα τέρατα μπορεί να εγκαταστήσουν στα νήπια φοβίες για τα επόμενα χρόνια τους.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/