ΥΠΝΟΣ – ΘΗΛΑΣΜΟΣ – ΓΕΥΜΑ ΚΑΙ ΡΟΥΤΙΝΑ ΥΠΝΟΥ ΒΡΕΦΟΥΣ ΑΠΟ 0 ΕΩΣ ΚΑΙ 12 ΜΗΝΩΝ

Τα βρέφη αναπτύσσουν τις λειτουργίες του εγκεφάλου τους μέσα από έντονα και ζωηρά όνειρα και συχνές αφυπνίσεις . .

Πηγή δεδομένων : Sampson DR et al. "Sleep intensity and the evolution of human cognition", Evolutionary Anthropology, Dec 2015

Ο άνθρωποι βρισκόμαστε ανάμεσα στα θηλαστικά που κοιμούνται τις λιγότερες ώρες. Ωστόσο η ποιότητα του ύπνου μας είναι καλύτερη. Ο ύπνος μας είναι βαθύτερος και περισσότερο παραγωγικός για τον εγκέφαλό σε σχέση με τα άλλα θηλαστικά. Αυτό διότι ο ανθρώπινος ύπνος αποτελείται σε μεγαλύτερο ποσοστό (περίπου 25%) από την φάση REM (ύπνος με όνειρα και ενεργείς κινήσεις των ματιών).

Πριν από εκατομμύρια χρόνια, οι άνθρωποι της προϊστορίας κοιμόντουσαν όλοι μαζί σε μεγάλες ομάδες, για να κρατιούνται ζεστοί και να αντιμετωπίζουν τους εισβολείς και τους κινδύνους. Αυτό οδήγησε εξελικτικά στο να αλληλεπιδρούν περισσότερο μεταξύ τους κατά τη διάρκεια της νύχτας και να κοιμούνται λιγότερο. Αφιερώνοντας στη διάρκεια του 24ωρου λιγότερο χρόνο στον ύπνο, είχαν περισσότερο χρόνο για έντονη δραστηριότητα, για να αναπτύξουν ικανότητες και να δημιουργήσουν πολιτισμό. Η εμπέδωση στον εγκέφαλο των εμπειριών της ημερήσιας δραστηριότητας και των νέων ικανοτήτων, συμβαίνει κυρίως στην γόνιμη REM φάση του ύπνου.

Τι έχουν να μας πουν αυτά τα ανθρωπολογικά ευρήματα για τον ύπνο των βρεφών ; Πως συνδέεται ο τρόπος του ύπνου με τον φυσικό τρόπο διατροφής των βρεφών, δηλαδή τον μητρικό θηλασμό ;

Η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, μία διαδικασία που διήρκεσε χιλιάδες χρόνια αναπαράγεται σε κάθε νέο άνθρωπο, από τη σύλληψη στην εμβρυϊκή περίοδο και στη συνέχεια στα πρώτα χρόνια της ζωής. Με άλλα λόγια, ο τρόπος με τον οποίο ο ανθρώπινος εγκέφαλος ωριμάζει, από την εμβρυική περίοδο στην βρεφική και στη συνέχεια την παιδική ηλικία, ακολουθεί τα ίδια ακριβώς στάδια, σαν μία αναπαράσταση, της ανάπτυξης του ανθρώπινου εγκεφάλου μέσα στην ιστορία.

Τα ανθρώπινα μωρά γεννιούνται πολύ ανώριμα σε σχέση με τα άλλα είδη. Οι εγκέφαλοί τους ωριμάζουν σημαντικά υπό την επίδραση του περιβάλλοντός κατά τα πρώτα 3 κρίσιμα χρόνια της ζωής. Το αίσθημα της εμπιστοσύνης καλλιεργείται ήδη από τις πρώτες μέρες της ζωής του βρέφους καθώς το βρέφος μαθαίνει ότι κάθε ανάγκη που του παρουσιάζεται ικανοποιείται κανονικά. Η κοινωνική αλληλεπίδραση με τους άλλους ανθρώπους, η κατάλληλη ανταπόκριση στις ανάγκες και η άμεση φροντίδα από τη μητέρα, αποτελούν βασικούς παράγοντες για την ανάπτυξη του εγκεφάλου και της πρώιμης γνωστικής λειτουργίας.

Τα βρέφη αφιερώνουν περισσότερο χρόνο κατά τον ύπνο στη φάση REM, σε σχέση με τους ενήλικες. Τα πρωτόγνωρα ερεθίσματα και οι εμπειρίες της ημέρας απαιτούν επεξεργασία από τον εγκέφαλο μέσω των νυχτερινών ονείρων. Τα βρέφη τείνουν να ξυπνούν συχνά μετά από μικρούς κύκλους ύπνου 2-3 ωρών και στη συνέχεια επιστρέφουν σε φωτεινό ύπνο γεμάτο από όνειρα. Η φυσιολογική φροντίδα και διατροφή των βρεφών περιλαμβάνει τον μητρικό θηλασμό κατ’ απαίτηση χωρίς χρονικούς περιορισμούς. Τα βρέφη που θηλάζουν αποκλειστικά τείνουν να τρώνε συχνά, μέρα και νύχτα. 

Ο νυχτερινός θηλασμός είναι σημαντικός για τη θρέψη του βρέφους και για την καλή διατήρηση της γαλουχίας στη μητέρα. Αλλά είναι επίσης σημαντικός για την καλλιέργεια πλούσιας αλληλεπίδρασης, επαφής, αγκαλιάς και αμοιβαίας επικοινωνίας, λειτουργίες οι οποίες δεν μπορούν να σταματούν τη νύχτα. Από την άλλη, τα βρέφη που τρέφονται με ξένο γάλα συχνά παρουσιάζουν διαφορετικά πρότυπα ύπνου, κοιμούνται περισσότερες ώρες, κοιμούνται πιο εύκολα κατά τη διάρκεια της νύχτας, αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στον βαθύ χωρίς όνειρα ύπνο, ηρεμούν πολλές φορές μόνα τους και συνήθως ζητούν λιγότερη επικοινωνία με τους γονείς κατά τις αφυπνίσεις.

Σύμφωνα με τα ανθρωπολογικά δεδομένα, οι αρχαίοι πρόγονοι μας απέβαλλαν τις ώρες ύπνου που δεν τους ήταν αναγκαίες και οργάνωσαν τον ύπνο τους σε παραγωγικό ύπνο με όνειρα. Αυτό τους βοήθησε να γίνουν πιο κοινωνικοί και πιο έξυπνοι. Παρομοίως οι βιολογικές ανάγκες για τα βρέφη περιλαμβάνουν τη διατήρηση της αλληλεπίδρασης κατά τη διάρκεια της νύχτας, τις συχνές αφυπνίσεις και το να λάβουν κατάλληλη ανταπόκριση και άμεση φροντίδα μέρα και νύχτα. Η τακτική επαφή δέρμα με δέρμα έχει αποδειχτεί ιδιαίτερα σημαντική για την ανάπτυξη και την ωρίμανση του εγκεφάλου και της πρώιμης γνωστικής λειτουργίας. Το ίδιο σημαντικό είναι το σύνολο της αλληλεπίδρασης με τη μητέρα κατά τη διάρκεια της νύχτας που περιλαμβάνει τις βρεφικές κουβεντούλες, τα ακουστικά ερεθίσματα, την όσφρηση και τις άλλες αισθήσεις.

ΑΦΥΠΝΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Αγνοώντας τη σημασία της νυχτερινής αλληλεπίδρασης, το πρότυπο στη χώρα μας σήμερα εξακολουθεί να είναι το ήσυχο βρέφος που δεν ξυπνάει τη νύχτα. Οι ανησυχίες των γονέων για τις συνήθειες ύπνου του μωρού είναι ένα από τα μείζονα θέματα που συναντάμε οι παιδίατροι που συμβουλεύουμε γονείς για θέματα μητρικού θηλασμού. Οι γονείς συχνά στενοχωριούνται γιατί τα βρέφη τους «κοιμούνται πολύ λίγο» ή «ξυπνάνε πολύ συχνά». Η ανησυχία αυτή είναι επίσης ένας από τους σημαντικότερους λόγους αποθηλασμού μετά την ηλικία των 6 μηνών. Πολλές φορές οικογένειες φτάνουν σε υπερβολές, με τους συγγενείς να έχουν ως μόνιμο θέμα συζήτησης τον ανήσυχο ύπνο του παιδιού, ψάχνοντας τη συσχέτιση με το θηλασμό και προτείνοντας με βεβαιότητα τη λύση του ξένου γάλακτος και του ύπνου σε ξεχωριστό κρεβάτι και δωμάτιο, μακριά από τους γονείς.

Η απάντηση είναι μία : Η νυχτερινή αλληλεπίδραση και οι αφυπνίσεις είναι κάτι το φυσιολογικό και ταυτόχρονα απαραίτητο για την ανάπτυξη και ωρίμανση του εγκεφάλου του μωρού μας.

ΑΦΥΠΝΙΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ 6 ΜΗΝΑ – ΑΓΧΟΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

Το θέμα περιπλέκεται περισσότερο όταν μωρά που είχαν αποκτήσει μία σχετικά σταθερή ρουτίνα ύπνου (με 1-2 νυχτερινούς θηλασμούς) εμφανίζουν νέες και περισσότερες αφυπνίσεις μετά την ηλικία των 6 μηνών. Είναι αλήθεια πως οι περισσότερες μητέρες περιγράφουν πως ενώ τα μωρά τους κοιμούνταν σχετικά καλά μεταξύ 2 και 6 μηνών, ο ύπνος ξαφνικά χειροτέρευσε μετά την ηλικία των 6 μηνών, καθώς ξυπνάνε πιο συχνά και κλαίνε για αγκαλιά και θηλασμό. Και σε αυτό το στάδιο συναντάμε υπερβολικές αντιδράσεις καθώς πολλοί προσπαθούν να ξανακοιμήσουν τα παιδιά όχι με θηλασμό και αγκαλιά αλλά με υποκατάστατα: δίνοντας μπιμπερό, κουνώντας τα μωρό για ώρες ή ακόμα και εφαρμόζοντας σκληρές τακτικές όπως το να τα αφήνουν να κλαίνε χωρίς ανταπόκριση, περιμένοντας να ηρεμήσουν μόνα τους.

Η αλήθεια είναι όμως πως στην ηλικία αυτή τα βρέφη εισέρχονται στο αναπτυξιακό στάδιο όπου αντιλαμβάνονται την μονιμότητα των αντικειμένων και των ανθρώπων, αναζητούν τη μητέρα όταν αυτή φεύγει, αναπτύσσουν το άγχος αποχωρισμού και το φόβο προς τους ξένους. Ταυτόχρονα έχουν μεγαλύτερη ανησυχία λόγω της οδοντοφυΐας ενώ το όλο και μεγαλύτερο άνοιγμά τους προς τον κόσμο τους δημιουργεί έντονα και ζωηρά όνειρα. Οι αλλαγές αυτές συμβαίνουν σταδιακά στο διάστημα μεταξύ 6 και 18 μηνών, όπου τα βρέφη χρειάζονται τους γονείς τους ακόμα περισσότερο και ωφελούνται από την άμεση και κατάλληλη ανταπόκριση και φροντίδα.

Έτσι μετά τον έκτο μήνα αναπτύσσεται η οντότητα του άγχους αποχωρισμού, που εντείνεται και κορυφώνεται μέχρι τους 18 μήνες ζωής. Η έναρξη, η ένταση και η διάρκεια που κάθε βρέφος εκδηλώνει αυτό το άγχος είναι σχετικές με την ιδιοσυγκρασία του παιδιού αλλά και το είδος της σχέσης με το γονέα. Κατά τη διάρκεια της ημέρας το άγχος αποχωρισμού εκδηλώνεται στα βρέφη με την προσκόλληση στη μητρική παρουσία, την οποία ακολουθούν από πίσω ακόμα και όταν αυτή θέλει να πάει στο μπάνιο ή την εκρηκτική υποδοχή που της επιφυλάσσουν όταν επιστρέφει στο σπίτι από τη δουλειά, καθώς το παιδί κλαίει με παράπονο σαν να λέει «πού ήσουν τόσες ώρες». Τις νύχτες έχουμε συχνά ξυπνήματα που δεν είναι όλα πείνα, αλλά πιο πολύ επιβεβαίωση της παρουσίας του γονιού εκεί, κατά την απαίτηση του βρέφους.

Τα βρέφη στην ηλικία 6 έως 18 μηνών βιώνουν σταθερά αυτή την λεπτή ισορροπία μεταξύ άγχους-άφιξης γονέα-ανακούφισης

ΑΛΜΑΤΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ 

Είναι μια χρονική περίοδος συνήθως λίγων ημερών, κατά την οποία το βρέφος ετοιμάζεται να κάνει αναπτυξιακά και ψυχοκινητικά επιτεύγματα και αλλάζει την συνήθη συμπεριφορά του, ενώ παρατηρούνται μεταβολές στο ρυθμό σίτισης και κατ’ επέκταση στις συνήθειες του ύπνου. Για τα θηλάζοντα βρέφη αυτό σημαίνει προσκόλληση στο στήθος προκειμένου να αυξήσουν την παραγωγή γάλακτος, άρα περισσότερες ώρες θηλασμού κατά τη διάρκεια του 24ωρου.

Η μητέρα περιγράφει ότι το μωρό εκεί που είχε αποκτήσει ένα πρόγραμμα, ξαφνικά αποζητά να θηλάσει ανά συχνότερα διαστήματα και εμφανίζει προσκόλληση στη μητρική παρουσία. Επιπλέον μπορεί να έχει ανησυχία και μεγάλη ενεργητικότητα που μοιάζει σαν να μην ξέρει πώς να τη διαχειριστεί. Για τα βρέφη που έχουν μπει στις στερεές τροφές, το άλμα αύξησης μπορεί να εκφράζεται με άρνηση του προσφερόμενου φαγητού και προσκόλληση στο στήθος της μητέρας.

Ο ύπνος είναι μια ακόμα παράμετρος που διαταράσσεται δυνητικά στο άλμα ανάπτυξης καθώς εμφανίζεται συχνή αφύπνιση στα θηλάζοντα βρέφη που ζητούν νυκτερινούς θηλασμούς.

Ακριβώς στη φάση που οι γονείς αρχίζουν και ανησυχούν ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά, εκεί το παιδί εμφανίζει ένα νέο κατόρθωμα, το οποίο τους χαροποιεί και τους καθησυχάζει. Μπορεί να καταφέρει να πιάσει την κουδουνίστρα, να γυρίσει στο κρεβάτι, να μπουσουλήσει, να περπατήσει. Στη συνέχεια το βρέφος επιστρέφει στο συνηθισμένο πρόγραμμα ύπνου και φαγητού.

Τα σημαντικότερα άλματα αύξησης κατά τον πρώτο χρόνο ζωής του βρέφους είναι οι εξής εβδομάδες:

5η

8η & η 9η

15η-16η-17η-18η-19η με κορύφωση στην 17η

23η-24η-25η-26η με κορύφωση στην 26η

29η-30η (άγχος αποχωρισμού/προσκόλληση)

34η-35η-36η-37η με κορύφωση στην 36η

42η-43η-44η-45η-46η-47η με κορύφωση στην 44η

51η-52^η

Ως επίλογο, ελπίζουμε οι γνώσεις αυτές να σας φανούν χρήσιμες. Κατανοώντας ορισμένες λειτουργίες του βρέφους 0 έως 12 μηνών, μπορούμε να ερμηνεύσουμε το τι είναι φυσιολογικό και να κατανοήσουμε καλύτερα τις συμπεριφορές του δικού μας μωρού. Η ανεξαρτησία στον ύπνο έρχεται στο παιδί όταν πια έχει χορτάσει έγκαιρη ανταπόκριση και άφθονη αγκαλιά και αγάπη από τους γονείς. Υπομονή λοιπόν, όλα θα ακολουθήσουν τη φυσιολογική τους εξέλιξη και θα έρθει η νύχτα που θα κοιμηθείτε χωρίς διακοπή, κι αυτό και εσείς !

ΔΟΥΛΓΕΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΔΙΑΚΟΠΗ ΠΑΝΑΣ – ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ

Το καλοκαίρι είναι η κλασική εποχή για τη διακοπή της πάνας στα παιδάκια που δείχνουν αναπτυξιακά έτοιμα για ένα τέτοιο βήμα. Λίγο η άνεση του ελεύθερου από χαλιά πατώματος, λίγο η διαμονή σε κάποιο εξοχικό ή οι καλοκαιρινές άδειες, μας προδιαθέτουν για να πάρουμε την απόφαση. Για να έχει επιτυχία η προσπάθεια θα χρειαστεί να μελετήσουμε λίγο τις οδηγίες . . .

Αρχικά θα πρέπει το παιδί να είναι αναπτυξιακά έτοιμο για να κόψει την πάνα. Ο έλεγχος των σφιγκτήρων πρέπει να είναι επιθυμία και επίτευγμα του ίδιου του παιδιού και όχι των γονέων.

Εκτός από τις απαιτούμενες αναπτυξιακές δεξιότητες (τις οποίες θα αναφέρουμε αναλυτικά) θα πρέπει το παιδί να θέλει να μοιάσει στους γονείς του ως προς αυτές τις συνήθειες και να τους ευχαριστήσει. Αν η σχέση γονέων παιδιού είναι θετική το παιδί θα συνδυάσει τη δική του επιθυμία για αυτονομία με τις προσδοκίες των γονέων του να μην βρέχεται και να μην λερώνεται.

Η άκαιρη παρέμβαση και ειδικά η αυστηρότητα και οι υπερβολικές απαιτήσεις σε παιδιά που δεν είναι έτοιμα, μετατρέπουν την φυσική αυτή διαδικασία σε σύγκρουση, που μπορεί να δημιουργήσει μετέπειτα προβλήματα. Ακόμα και αν οι γονείς επείγονται για να δουν το παιδί τους καθαρό, ακόμα και αν αυτό αποτελεί προϋπόθεση για να γίνει το παιδί δεκτό στον παιδικό σταθμό, η διακοπή της πάνας δεν πρέπει να μετατραπεί σε εστία διαμάχης με το παιδί.

Το άγχος των γονέων και η άσκηση πίεσης οδηγούν τελικά στην επιβράδυνση της όλης διαδικασίας

Η μετάβαση είναι μία δύσκολη διαδικασία γι’ αυτό σε περιόδους που συμβαίνουν άλλα σημαντικά γεγονότα ή αλλαγές στη ζωή του παιδιού ή της οικογένειας η διαδικασία θα πρέπει να αναβληθεί για αργότερα.

ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ;

Ο έλεγχος των σφιγκτήρων και η αναπτυξιακή ετοιμότητα έρχονται συνήθως μετά τα δεύτερα γενέθλια. Μην βιάζεστε !

Για να μπορέσει το παιδί να αρχίσει την εκπαίδευση για τουαλέτα, θα πρέπει να έχει αποκτήσει κάποιες κινητικές, γνωστικές και αναπτυξιακές δεξιότητες όπως:

Να μπορεί να τρέχει, να σκαρφαλώνει, να ανεβαίνει ένα σκαλάκι, να κατεβάζει το παντελόνι ή το εσώρουχό του, να εκτελεί δύο εντολές μαζί, να χρησιμοποιεί μικρές φράσεις από δύο λέξεις μαζί, να μπορεί να καθίσει 3–5 λεπτά σε μια θέση, να θέλει να το αλλάζουν όταν λερώνεται και επιπλέον να θέλει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες σας και να σας ευχαριστήσει.

Σε αυτή την αναπτυξιακή στιγμή, η οποία έρχεται γύρω στα 2-2,5 χρόνια, το παιδί μπορεί νευρολογικά να ελέγξει τα αντανακλαστικά και τους σφιγκτήρες, τόσο της κύστης όσο και του εντέρου του.

Επιπρόσθετα όμως, εκτός από όλα αυτά που αποδεικνύουν την ετοιμότητά του, πρέπει να μην συμβαίνουν αλλαγές ή σημαντικά γεγονότα στη ζωή του ή τη ζωή της οικογένειάς. Καλύτερα να αναβάλλετε τις διαδικασίες αγωγής στην τουαλέτα:

● Εάν για κάποιο λόγο υπάρχει άγχος ή θλίψη στην οικογένεια.

● Εάν γεννήθηκε το νέο σας μωρό.

● Εάν ξεκινάει παιδικό σταθμό.

● Εάν πρόσφατα πέρασε κάποια σοβαρή αρρώστια.

● Σε αλλαγή σπιτιού ή δωματίου ή ακόμα και κρεβατιού.

● Σε αποχωρισμούς, ταξίδια.

Επίσης, αν σκέφτεστε να «κόψετε» την πιπίλα, το μπουκάλι ή να αποθηλάσετε θα πρέπει να δείξετε υπομονή. Ένα-ένα !!!

Πως θα του μάθετε να χρησιμοποιεί το γιογιό ή την τουαλέτα;

Η διάρκεια της προσπάθειας για την εκπαίδευση της ημέρας είναι γύρω στους 3 μήνες, άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο.

Η προσπάθεια για τη νύχτα καλό είναι να γίνει 3–6 μήνες αργότερα. Οι μήνες χωρίς κρύο διευκολύνουν την όλη διαδικασία.

Όταν λοιπόν κρίνετε, με βάση τα προηγούμενα, ότι είναι η κατάλληλη στιγμή, έχετε 

υπομονή και ακολουθήστε τα εξής βήματα:

● Συζητήστε το μαζί του. Μπορείτε να του πείτε ότι τώρα που μεγάλωσε μπορεί να βγάλει τις πάνες, όπως τα μεγαλύτερα παιδιά που ξέρει, και να χρησιμοποιεί τουαλέτα όπως εσείς.

● Δείξτε του πώς εσείς πηγαίνετε στην τουαλέτα. Είναι καλύτερο αυτό να το κάνει ο γονέας με παιδιά του ίδιου φύλου και είναι καλύτερα να έχει αρχίσει να θέλει να σας μοιάσει.

● Αγοράστε μαζί με το παιδί σας το δοχείο του (γιογιό) ώστε να του αρέσει. Το δοχείο καταρχήν μπορεί να βρίσκεται στο δωμάτιό του, στο σαλόνι ή στην τουαλέτα.

● Αν αρνηθεί, σεβαστείτε το. Αποσύρετε το δοχείο και δοκιμάστε μετά από 1-2 μήνες.

● Μερικά παιδιά δεν θέλουν το δοχείο και προτιμάνε τη λεκάνη. Στην περίπτωση αυτή αγοράστε ένα ειδικό στεφάνι, ώστε να μικραίνει η διάμετρος και ένα ειδικό σκαλοπάτι ώστε να πατάει τα πόδια του.

● Ενισχύστε το να κάθεται με τα ρούχα του για ένα μικρό διάστημα χωρίς πίεση.

● Στη συνέχεια, ενθαρρύνετέ το να χρησιμοποιεί το δοχείο χωρίς ρούχα. Δείξτε του πώς να κρατάει τα πόδια του λυγισμένα προς την κοιλιά του και όχι τεντωμένα. Αυτό βοηθάει πολύ το άδειασμα τόσο της κύστης όσο και του εντέρου.

● Επιβραβεύστε το όταν έχετε αποτέλεσμα, αλλά μην περιμένετε αποτελέσματα από την αρχή.

● Βγάλτε τις πάνες την ημέρα και βάλτε του τα καινούρια του εσώρουχα. Θα πρέπει να του θυμίζετε να επισκέπτεται την τουαλέτα σε τακτά διαστήματα. Προτρέψτε το με ευχάριστο και συμπαθητικό τρόπο. Πείτε του: «έλα, να βγάλουμε τα ρούχα». Βοηθήστε το στην αρχή και μείνετε μαζί του όση ώρα θέλει ή χρειάζεται.

● Το πιθανότερο είναι τις πρώτες μέρες να ξεχνιέται. Δεν πειράζει.

● Επιβραβεύστε την «επιτυχία» και μην αποδοκιμάζετε την «αποτυχία». Εκφράσεις που σας μοιάζουν συμπαθητικές και υποστηρικτικές όπως: «την άλλη φορά θα τα καταφέρεις» καμιά φορά λειτουργούν αποδοκιμαστικά. Χαλαρώστε πραγματικά και πείτε του: «Δεν πειράζει».

● Η ιεροτελεστία του αδειάσματος στη λεκάνη πρέπει να γίνει με τη σύμφωνη γνώμη του παιδιού. Τα «τσίσα και τα κακά» είναι κάτι δικό του και θέλει να ξέρει τι θα γίνουν και που πηγαίνουν. Ρωτήστε το, «Τι λες, να τα αδειάσουμε; Να τραβήξουμε το νερό;»

● Πρέπει να είστε έτοιμοι να απαντήσετε στην ερώτηση «που πηγαίνουν;», ιδίως για «τα κακά». Μια απάντηση όπως «σε μια μακρινή θάλασσα» είναι αληθινή, αθώα και δεν φοβίζει τα παιδιά.

● Μην υπερβάλλετε σε έκφραση αηδίας για την όψη ή τη μυρωδιά των κενώσεων. Θυμηθείτε: είναι κάτι δικό τους και το συμπαθούν. Επίσης, δεν είναι καλό να εξελιχθεί προς το είδος του παιδιού που σιχαίνεται τα πάντα.

● Εξηγήστε του ότι τα «τσίσα» είναι το νερό που πίνουμε και τα «κακά» τα φαγητά που το σώμα μας δεν τα χρειάζεται. Βοηθάει να τα αποχωριστούν.

● Μην στερήσετε τίποτε από το παιδί σας επειδή δεν μπορεί ή δεν θέλει να χρησιμοποιήσει το δοχείο ή τη λεκάνη. Διατηρείστε το χαμόγελο και το γλυκό σας 

ύφος απέναντί του. Τιμωρίες ή αποδοκιμασίες δεν έχουν καμία θέση.

Πώς βγαίνει η βραδινή πάνα;

Θα χρειαστεί να περάσει λίγος χρόνος μέχρι να προσπαθήσετε να βγάλετε τη βραδινή πάνα.

Αν το παιδί σας συνηθίζει να μένει κάποιες νύχτες στεγνό ως το πρωί, αυτό σημαίνει ότι είναι έτοιμο.

Πρέπει να φροντίζετε κάθε βράδυ να πηγαίνει στην τουαλέτα πριν πάει για ύπνο.

Στρώστε το κρεβάτι με αδιάβροχο ύφασμα κάτω από το σεντόνι, ώστε να μην στενοχωριέστε για τις απώλειες και οπλιστείτε με υπομονή. Τις πιο πολλές φορές όλα πάνε καλά.

Αρκετές φορές όμως η διαδικασία αργεί. Πολλά παιδιά –ιδίως αγόρια– αργούν πολύ να ελέγξουν τη βραδινή ούρηση.

● Πέστε του ότι δεν είναι πρόβλημα και ότι αυτό συμβαίνει σε πολλά παιδιά.

● Μη σχολιάζετε αρνητικά τις βρεγμένες νύχτες και μην υπερβάλλετε θετικά για τις στεγνές.

● Μη συγκρίνετε με άλλα παιδιά. Είναι ο ασφαλής

τρόπος για να αργήσει να ελέγξει το νυχτερινό βρέξιμο.

● Μην ξαναγυρίσετε στις πάνες για κανένα λόγο.

● Στη χειρότερη περίπτωση, δοκιμάστε πριν πάτε εσείς για ύπνο να το σηκώσετε και να το βάλετε να ουρήσει.

● Να είστε σίγουροι ότι δεν θα πάθει τίποτα αν μείνει τη νύχτα βρεγμένο.

● Βοηθήστε τα πράγματα με πρακτικότητα. Εύκολα ρούχα, «έξυπνο» στρώσιμο του κρεβατιού με διπλό σεντόνι ώστε να μην παιδεύεστε όλοι μαζί στο άλλαγμα.

● Το να το ξυπνάτε ή να ανάβετε τα φώτα για να το αλλάξετε δεν βοηθάει. Εξάλλου μέσα στη νύχτα και με την κούραση που έχετε, συχνά το ύφος σας ή η ένταση στην κίνηση του σώματός σας μπορεί να είναι πολύ αρνητικά απέναντι σε ένα παιδί που είναι έτοιμο να προσβληθεί.

Θυμηθείτε: ένα σημαντικό ποσοστό παιδιών –ιδίως αγόρια– στην ηλικία των 5 ή 6 χρόνων βρέχονται ακόμη χωρίς να υπάρχει κάτι παθολογικό.

Πώς γίνεται ο έλεγχος των κενώσεων;

Τα παιδιά αυτής της ηλικίας, εξαιτίας τόσο νοητικών όσο και συναισθηματικών χαρακτηριστικών, δεν θέλουν να αφήσουν τα «κακά» τους να βγουν. Μερικές φορές σφίγγονται αντίστροφα ή κάθονται σε τέτοιες θέσεις ώστε να παρεμποδίζουν την αφόδευση. Πολλές φορές, ενώ έχουν μάθει να χρησιμοποιούν το δοχείο ή τη λεκάνη για την ούρηση, περιμένουν τη μεσημεριανή πάνα για να αδειάσουν το έντερό τους.

Υπάρχουν παιδιά που κρατούν τα κακά τους για μέρες και αποκτούν μεγάλη δυσκοιλιότητα. Τα κόπρανα σκληραίνουν και μεγαλώνουν, με αποτέλεσμα η αφόδευση να είναι συχνά πολύ επώδυνη. Αυτή η επώδυνη εμπειρία αναστέλλει τη 

διάθεση για αφόδευση και ένας φαύλος κύκλος εγκαθίσταται.

● Εξηγείστε στο παιδί σας ότι τα κακά είναι τροφές που φάγαμε και το σώμα μας δεν τις χρειάζεται. Δεν είναι μέρος του σώματός μας. Βοηθάει να τα αποχωριστούν.

● Μην σας νοιάζει αν θέλει πάνα για να κάνει τα κακά του για λίγο καιρό.

● Υποστηρίξτε το να μοιάζει στη μαμά ή τον μπαμπά του με κάθε τρόπο.

● Φροντίστε με τη διατροφή του να έχει μαλακή κένωση. Πολλά υγρά, φρούτα και ιδιαίτερα δαμάσκηνα και ακτινίδια, λαχανικά, μαύρο ψωμί και τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες αντί για ρύζι και μακαρόνια. Χρησιμοποιείστε την ευρηματικότητά σας. Γιαούρτι με δαμασκηνό, κολοκύθι τριμμένο ή νιφάδες δημητριακών ολικής αλέσεως στα μπιφτέκια, πλιγούρι ή κουάκερ στη σούπα, στα γεμιστά και στα γιουβαρλάκια είναι μερικές ιδέες.

● Μην λέτε «Φάε αυτό για να μαλακώσουν τα κακά σου». Είναι λόγος για να μην το φάει.

● Μην αγχώνεστε, μην επιμένετε. Μην το κάνετε θέμα. Είναι μια φυσιολογική διαδικασία που πρέπει να γίνει χωρίς πολλά φορτία. Δύο μήνες μπρος-πίσω δεν κάνουν διαφορά.

● Δείξτε συμπάθεια και κατανόηση χωρίς υπερβολή. Πρόκειται για κάτι παροδικό.

ΠΗΓΗ : «Ελληνικές Παιδιατρικές Κατευθυντήριες Οδηγίες 2015»

ΔΟΥΛΓΕΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΘΗΛΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΕΡΕΩΝ ΤΡΟΦΩΝ - ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΥΠΑΡΞΟΥΝ ;

Με την εισαγωγή των στερεών τροφών, περίπου στον 6^ο μήνα της ζωής, ο θηλασμός συνεχίζεται κανονικά κατά απαίτηση του μωρού. Το γάλα παραμένει η κύρια τροφή για το βρέφος σε όλη τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της ζωής και ιδιαίτερα μέχρι και τον 9^ο μήνα.

Ο μητρικός θηλασμός μετά τον 6^ο μήνα της ζωής έχει να προσφέρει πάρα πολλά:

·        Παρέχει προστατευτική επίδραση για αυτοάνοσα νοσήματα όπως το βρεφικό έκζεμα και τα επεισόδια βρογχόσπασμου.

·        Το μητρικό γάλα όταν προσφέρεται παράλληλα με την εισαγωγή της γλουτένης (σιτηρά, δημητριακά) παρέχει αποδεδειγμένη προστατευτική επίδραση από την ανάπτυξη μίας νόσου που λέγεται κοιλιοκάκη (δυσανεξία στη γλουτένη).

·        Το μητρικό γάλα στο δεύτερο εξάμηνο της ζωής έχει την ιδιότητα να μειώνει την περιεκτικότητά του σε πρωτεΐνη καθώς πλέον το βρέφος λαμβάνει πρωτεΐνες και από τις στερεές τροφές. Οι ανάγκες των βρεφών σε πρωτεΐνη είναι συγκεκριμένες την περίοδο του απογαλακτισμού (κατά μέσο όρο 10,2 gr/24ωρο στην ηλικία 6-12 μηνών). Η υπερβολική πρόσληψη πρωτεΐνης κατά την βρεφική περίοδο οδηγεί σε μεγάλη επιβάρυνση του μεταβολισμού και προδιαθέτει σε παχυσαρκία.

·        Το βρέφος που θηλάζει αποκλειστικά έχει μάθει να έχει τον έλεγχο της ποσότητας της τροφής του. Ρυθμίζει μόνο του το «πότε» και το «ποσό τρώει» καθώς αντλεί από το στήθος όσο πραγματικά χρειάζεται. Στο στάδιο της εισαγωγής των τροφών, τα βρέφη που θηλάζουν αποκλειστικά, ελέγχουν με βάση το αίσθημα του κορεσμού τους και τις ποσότητες των στερεών γευμάτων. Ο θηλασμός αποδεδειγμένα προστατεύει από την ανάπτυξη της παχυσαρκίας.

·        Συνεχίζεται (όπως και στο 1^ο εξάμηνο της ζωής) η προστατευτική επίδραση του θηλασμού απέναντι στις ιογενείς λοιμώξεις (πχ γαστρεντερίτιδες, νόσος covid19) που προσβάλουν την οικογένεια.

ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΣΤΕΡΕΕΣ ΤΡΟΦΕΣ

Η μετάβαση στις στερεές τροφές γίνεται με έναν σταδιακό τρόπο ενώ συνεχίζουμε να θηλάζουμε το βρέφος κατά απαίτηση. Δεν αναμένουμε το βρέφος να καταναλώσει εξ αρχής μεγάλη ποσότητα τροφής γι' αυτό συμπληρώνουμε το υπόλοιπο γεύμα του με θηλασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει πίεση και άγχος σε αυτή τη διαδικασία. Το βρέφος θα αυξήσει σταδιακά την ποσότητα της στερεής τροφής και θα μειώσει αντίστοιχα την ποσότητα του γάλακτος.

Υπάρχουν βρέφη που θα καταναλώσουν μεγάλες ποσότητας τροφής από τον 6^ο μήνα και θα θηλάσουν λιγότερο όπως και υπάρχουν απολύτως φυσιολογικά βρέφη που θα το επιτύχουν αυτό στον 9^ο μήνα. Μπορεί έως τότε να δέχονται λίγες κουταλιές ή κομματάκια φαγητού και να συμπληρώνουν τις υπόλοιπες θερμίδες τους με γάλα.

Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και έχει τους δικούς του ρυθμούς ανάπτυξης. Θα αναπτύξει τις ικανότητές του στη λήψη των στερεών τροφών όταν έρθει η ώρα του, μέσα σε ένα χρονικό εύρος που κυμαίνεται από τον 6^ο έως τουλάχιστον τον 9^ο μήνα ζωής και αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να το σεβαστούμε.

Παρομοίως ο αριθμός των γευμάτων αυξάνεται με έναν ομαλό και σταδιακό τρόπο. Δεν προσφέρουμε εξ αρχής 3 γεύματα στερεάς τροφής (πρωινό – μεσημεριανό – απογευματινό) αλλά η εγκατάσταση του κάθε γεύματος γίνεται με απόσταση τουλάχιστον 10-15 ημερών μεταξύ τους. Αυτό σημαίνει για παράδειγμα ότι τις πρώτες 10 με 15 ημέρες της εισαγωγής στερεών τροφών  θα προσφέρεται ένα μόνο γεύμα (πχ λαχανικά με μοσχάρι ή φρούτα) και όλη την υπόλοιπη ημέρα το βρέφος θα θηλάζει κατά απαίτηση σύμφωνα με τα σημάδια της πείνας.

Συνοψίζοντας :

·        Το βρέφος στο δεύτερο εξάμηνο της ζωής πραγματοποιεί μία φυσιολογική μετάβαση, άλλοτε αργή άλλοτε πιο γρήγορη, ανάλογα με την αναπτυξιακή του ετοιμότητα, από τον ολοήμερο θηλασμό κατ' απαίτηση σε όλο και μεγαλύτερες ποσότητες στερεάς τροφής.

·        Ένα βρέφος που έφαγε μία ικανοποιητική μερίδα φαγητού μπορεί μέσα στην επόμενη ώρα να θελήσει να θηλάσει. Δεν υπάρχει τίποτα αφύσικο σε αυτό.

·        Δεν ισχύουν σε καμία περίπτωση οι παλιές συνήθειες για αποθηλασμό και προσφορά ξένου γάλακτος μετά τους 6 μήνες.

·        Δεν αναμένουμε ότι το βρέφος θα αρχίσει άμεσα να αντικαθιστά εξ ολοκλήρου γεύματα θηλασμού με γεύματα στερεάς τροφής. Δεν ισχύει δηλαδή ότι από εδώ και πέρα θα θηλάζουμε το παιδί μόνο πρωί και βράδυ.

·        Τα πισωγυρίσματα από τις τροφές προς το θηλασμό είναι αναμενόμενα στις περιόδους ιώσεων ή οδοντοφυΐας.

Τα βρέφη στο δεύτερο εξάμηνο της ζωής δεν θηλάζουν μόνο για να τραφούν. Το μωρό είναι φυσιολογικό να αποζητά το στήθος για να ξεδιψάσει, να καλυφθεί συναισθηματικά, να ηρεμήσει ή να κοιμηθεί ή για να ανακουφιστεί από την οδοντοφυΐα.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΟΙ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

·        Πότε γίνονται οι πρώτες εργαστηριακές εξετάσεις και γιατί.

·        Παράγοντες κινδύνου για σιδηροπενία/σιδηροπενική αναιμία.

·        Πότε γίνεται ο πρώτος έλεγχος για χοληστερίνη.

Οι "προληπτικές εξετάσεις" αποτελούν βασικό εργαλείο στην πρωτοβάθμια παιδιατρική φροντίδα και γίνονται σε συγκεκριμένες ηλικίες, σύμφωνα με τα διεθνή πρωτόκολλα. Πολλές φορές η ανάγκη για προληπτικό εργαστηριακό έλεγχο θα πρέπει να εξηγηθεί επαρκώς στους γονείς, καθώς μπορεί δικαιολογημένα να απορούν γιατί να χρειάζεται εξετάσεις ένα παιδί που φαίνεται και είναι υγιές.

Οι προληπτικές εργαστηριακές εξετάσεις καλύπτουν την ανάγκη για έγκαιρη αναγνώριση καταστάσεων που η πρόληψη θα σώσει το παιδί από ταλαιπωρία στο μέλλον και θα δώσει τη δυνατότητα στον ιατρό να παρέμβει εγκαίρως όπου χρειάζεται.

Σύμφωνα με την Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής (συστάσεις 2017) οι βασικές αιματολογικές εξετάσεις που θα πρέπει να κάνουν όλα τα παιδιά είναι : α) έλεγχος για αναιμία στους 12 μήνες, β) έλεγχος για δυσλιπιδαιμία («αυξημένη χοληστερίνη») στα 9 και στα 17 έτη.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ – ΗΛΙΚΙΑ 12 ΜΗΝΩΝ

Τι ελέγχουμε : Γενική αίματος, σίδηρος, φερριτίνη, βασικός βιοχημικός έλεγχος, θυρεοειδής αδένας, βιταμίνη D, γενική ούρων.

Αιματοκρίτης – Σίδηρος - Φερριτίνη : Ο σίδηρος είναι ένα απαραίτητο θρεπτικό συστατικό για τη φυσιολογική ανάπτυξη και τη νευρολογική ωρίμανση των βρεφών.

Κατά τους πρώτους 6 μήνες της ζωής το μητρικό γάλα (όπως και το ξένο) καλύπτει όλες τις διατροφικές ανάγκες του υγιούς τελειόμηνου βρέφους, συμπεριλαμβανομένου και του σιδήρου. Τα αποθέματα σε σίδηρο που έχει αποκτήσει ο οργανισμός κατά την εμβρυική περίοδο και ο σίδηρος που προέρχεται από την αποδόμηση του μεγάλου αριθμού των ερυθροκυττάρων του νεογέννητου, παρέχουν μία επάρκεια στα βρέφη έως την ηλικία των 6 μηνών. Από εκεί και πέρα τα αποθέματα σε σίδηρο εξαρτώνται από την επαρκή είσοδο τροφών πλούσιων σε σίδηρο, όπως το κρέας. Τα πρόωρα νεογνά και τα χαμηλού βάρους γέννησης εξαντλούν τα αποθέματά τους τον 2-3 μήνα ζωής και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο έλλειψης σιδήρου.

Η ανεπάρκεια του σιδήρου παραμένει παγκοσμίως η συχνότερη διατροφική έλλειψη στα βρέφη και τα παιδιά μικρότερα των 2 ετών. Σήμερα υπάρχουν επαρκή επιστημονικά δεδομένα που υποστηρίζουν την αρνητική επίδραση της ανεπάρκειας του σιδήρου στην νευρολογική και ψυχική ανάπτυξη των παιδιών.

Η σιδηροπενική αναιμία, είναι αναιμία που προέρχεται από ελαττωμένη σύνθεση αιμοσφαιρίνης λόγω έλλειψης σιδήρου. Στα παιδιά ηλικίας 6 μηνών έως 5 χρονών ορίζεται από τιμές : Αιμοσφαιρίνης Hb < 11g/dl, Αιματοκρίτη Hct <33%, Μέσου Όγκου Ερυθρών MCV < 70 fl, Φερριτίνης < 10 mcg/L.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΣΙΔΗΡΟΠΕΝΙΑ/ΣΙΔΗΡΟΠΕΝΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ

·       Προωρότητα (Διάρκεια κύησης <37 εβδ), χαμηλό βάρος γέννησης (<2500 γρ), πολύδυμη κύηση, μη καλά ρυθμιζόμενος διαβήτης κύησης

·      Δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε σίδηρο : θηλάζοντα βρέφη > 4-6 μηνών που δεν λαμβάνουν συμπλήρωμα σιδήρου, θηλάζοντα βρέφη που δεν λαμβάνουν στερεές τροφές πλούσιες σε σίδηρο μετά τους 6 μήνες, βρέφη <12 μηνών που καταναλώνουν φρέσκο γάλα αγελάδας ή κατσίκας, παιδιά 1 έως 5 ετών που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες φρέσκου γάλακτος > 750 ml /ημέρα.

·        Περιοριστικές δίαιτες (χορτοφάγοι)

·        Παχυσαρκία

·       Χρόνια απώλεια αίματος, υποκείμενο νόσημα (πχ αλλεργία στο γάλα αγελάδας, κοιλιοκάκη)

Βιταμίνη D : Είναι ένας σημαντικός παράγοντας για την σκελετική ανάπτυξη του οργανισμού καθώς και για ένα πλήθος λειτουργιών του μεταβολισμού, όπως αποκαλύπτει διαρκώς η σύγχρονη έρευνα.

Όπως είναι γνωστό για να συνθέσει ο οργανισμός βιταμίνη D απαιτείται έκθεση στην υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία. Από εκεί και πέρα οι διαιτητικές πηγές πρόσληψης της βιταμίνης είναι περιορισμένες.

Τα βρέφη όμως (και ορθώς) δεν εκτίθενται στον ήλιο λόγω των κινδύνων που αυτός εγκυμονεί για το ευαίσθητο δέρμα τους ενώ όταν τα βγάζουμε έξω το καλοκαίρι τους βάζουμε αντηλιακό που μπλοκάρει την υπεριώδη ακτινοβολία.

Ως εκ τούτου η ανεπάρκεια της βιταμίνης D είναι ένα συχνό φαινόμενο στην ηλικία των 12 μηνών και μπορεί να απαιτηθεί η χορήγηση συμπληρώματος αυτής.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ 1^Ο ΧΡΟΝΟ ΖΩΗΣ

Ανάλογα με τα αποτελέσματα του πρώτου εργαστηριακού ελέγχου ή άλλων ενδείξεων κατά την διάρκεια της ανάπτυξης του παιδιού ο παιδίατρος μπορεί να ζητήσει εκ νέου προληπτικό εργαστηριακό έλεγχο σε ένα χρόνο ή ανά 2 ή 3 έτη. Ειδικά όταν υπάρχουν ευρήματα όπως : σιδηροπενική αναιμία, στίγμα μεσογειακής αναιμίας, υποβιταμίνωση D, τυχόν χρόνια προβλήματα υγείας, ανεπαρκής πρόσληψη βάρους ή κοντό ανάστημα, συχνές λοιμώξεις, κακό γενικό επίπεδο υγείας ή διατροφικά ελλείμματα.

Στους εφήβους λόγω της ταχείας σωματικής αύξησης και των αυξημένων απωλειών με την έμμηνο ρύση στα κορίτσια, θα πρέπει να γίνεται έλεγχος για σιδηροπενική αναιμία (πχ σε περιόδους ταχείας αύξησης ή μετά την εμμηναρχή στα κορίτσια).

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΔΥΣΛΙΠΙΔΑΙΜΙΑ

Η αρτηριοσκλήρυνση είναι το συχνότερο αίτιο νοσηρότητας στο δυτικό κόσμο και όπως είναι γνωστό οι αθηρωματικές βλάβες των αγγείων αρχίζουν ήδη από την παιδική ηλικία. Οι βλάβες αυτές αφορούν συχνότερα τα στεφανιαία αγγεία αλλά και την αορτή, τα αγγεία του εγκεφάλου, τα αγγεία των κάτω άκρων και τις καρωτίδες. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό οι τιμές της χοληστερόλης των παιδιών να βρίσκονται εντός των φυσιολογικών ορίων.

Οι πρωτοπαθείς δυσλιπιδαιμίες των παιδιών είναι γενετικά νοσήματα που προκαλούν αύξηση του καρδιαγγειακού κινδύνου ήδη από την παιδική ηλικία. Η βαρύτητά με την οποία εκδηλώνονται εξαρτάται εκτός από τα γονίδια και από την διατροφή και τη φυσική δραστηριότητα του παιδιού. Από αυτές η Πολυγονιδιακή Υπερχοληστερολαιμία είναι η συχνότερη (1 στα 100 παιδιά).

Η Ετερόζυγη Οικογενής Υπερχοληστερολαιμία είναι μία συχνή κληρονομική νόσος (1 στα 500 παιδιά) και κληρονομείται με τον αυτοσωματικό επικρατούντα τρόπο. Τα συνήθη επίπεδα LDL στη νόσο αυτή είναι >200 mg/dl και της ολικής χοληστερόλης >300 mg/dl. Οι ασθενείς έχουν τυπικά φυσιολογικά τριγλυκερίδια και HDL.

Αν ένας από τους δύο γονείς πάσχει από Οικογενή Υπερχοληστερολαιμία υπάρχει 50% πιθανότητα το κάθε παιδί να την κληρονομήσει. Οι γονείς που πάσχουν θα πρέπει να προγραμματίζουν έγκαιρα τον έλεγχο των παιδιών.

Σύμφωνα με τις τρέχουσες οδηγίες για τη διάγνωση των δυσλιπιδαιμιών στα παιδιά συστήνεται :

·       Καθολικός έλεγχος όλων των παιδιών με εξετάσεις αίματος για χοληστερίνη στην ηλικία των 9-11 ετών και επανέλεγχος στην ηλικία 17-21 ετών.

·       Έλεγχος με πλήρες λιπιδαιμικό προφίλ στην ηλικία των 2 ετών σε παιδιά με θετικό οικογενειακό ιστορικό δυσλιπιδαιμίας ή πρώιμης στεφανιαίας νόσου ή σε παιδιά με άλλους παράγοντες ή καταστάσεις κινδύνου.

Έλεγχος λιπιδίων πρέπει να γίνεται σε όλα τα υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά ανεξάρτητα από το οικογενειακό ιστορικό ή την ύπαρξη παραγόντων κινδύνου. Τα παιδιά αυτά πρέπει να ελέγχονται και για άλλα σημεία μεταβολικού συνδρόμου.

ΔΟΥΛΓΕΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΠΡΟΣΟΧΗ ! ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ D

Πολύ πρόσφατα κάποιοι γονείς με ενημέρωσαν για ένα άρθρο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο για ακατάλληλα πρόσθετα σε συμπλήρωμα βιταμίνης D για βρέφη. Με έκπληξη διαπίστωσα πως το σχετικό άρθρο φωτογραφίζει ένα σκεύασμα βιταμίνης D, το οποίο συστήνουμε στα αποκλειστικώς θηλάζοντα βρέφη εδώ και πάνω από μία δεκαετία. Στο σκεύασμα αυτό υποτίθεται ότι περιέχονται ακατάλληλα και δη επικίνδυνα πρόσθετα για την υγεία των βρεφών.

Μάλιστα όπως αναφέρεται κάποιο από τα πρόσθετα αυτά χρησιμοποιείται . . . " ως κύριο συστατικό στο υγρό των ηλεκτρονικών τσιγάρων "!

Για όποιον επιθυμεί να μελετήσει το κατά τα άλλα σοβαροφανές κείμενο παραθέτω εδώ τον σύνδεσμο : 

https://www.diettv.gr/site/article/prosoxh-akatallhla-prostheta-se-symplhrwmata-gia-neogna-kai-brefh?fbclid=IwAR3Z0WxBN8NWQOERMNIU0SxYXpwdPkqTIMA_GQL9OxbCF-INR6axNCprfJk

Όπως μας πληροφορεί μάλιστα ο συντάκτης : ''Ο χαρακτηρισμός μη εγκεκριμένα πρόσθετα για νεογνά και βρέφη έρχεται από τον καθ' ύλην αρμόδιο φορέα που δεν είναι άλλος από την Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA)'' . . .

Τι ακριβώς έχει συμβεί; Πως πέσαμε όλοι στην παγίδα "και δηλητηριάζαμε" εν αγνοία μας και επί χρόνια τα βρέφη; Πως και δεν παρενέβησαν εδώ οι αρμόδιες ελεγκτικές αρχές του κράτους, ο ΕΟΦ ή κάποιος ευσυνείδητος ιατρός τέλοσπαντον; Πως το επέτρεπε η ίδια η εταιρεία από τη στιγμή μάλιστα που υπήρχε σαφής απαγόρευση από τον EFSA; Μήπως ήμασταν όλοι μέρος μίας μεγάλης συνωμοσίας για να "τα παίρνουμε" , εις βάρος της υγείας των βρεφών ;

Τα πράγματα αυτά δεν είναι καθόλου κωμικά, μάλλον πολύ περισσότερο είναι τραγικά. Πολλοί είναι οι γονείς που θορυβήθηκαν από τις ψεύτικες ειδήσεις. Πολλές μητέρες είδαν το άρθρο να κυκλοφορεί στις ομάδες των μαμάδων και μπήκαν στη διαδικασία να ψάξουν πιο ασφαλή συμπληρώματα βιταμίνης d για τα βρέφη τους, που να μην περιέχουν τα "ακατάλληλα" πρόσθετα.

Πως καταλαβαίνουμε ότι μία τέτοια είδηση είναι ψεύτικη ;

1. Είναι ανυπόγραφη ! Ο επίδοξος σωτήρας των βρεφών που αποκάλυψε την απάτη δεν φιλοτιμήθηκε να μας πει ποιος είναι και με τι ιδιότητα γράφει. Είναι ιατρός; Είναι δημοσιογράφος; Είναι τεχνολόγος τροφίμων; Πως προχωράει ανώνυμα σε μία τόσο συγκλονιστική αποκάλυψη;
2. Κάνοντας μία απλή αναζήτηση στο google για την επίμαχη απαγόρευση του EFSA (“None of the food additives acesulfame K; E 950 and propylene glycol; E 1520 are currently authorised for direct addition to any infant formulae”), δεν βρίσκουμε φυσικά κανένα αποτέλεσμα. Προφανώς αφού αυτή η απόφαση δεν υπήρξε ποτέ.
3. Κοιτάζοντας στο δεξιό άνω τμήμα της σελίδας με την "μεγάλη αποκάλυψη" βλέπουμε ότι διαφημίζονται βρεφικά συμπληρώματα βιταμίνης D . . . Μάλλον τώρα εξηγούνται όλα. Προφανώς αυτά θα είναι "αγνά" και ειδικά σχεδιασμένα για νεογνά και βρέφη.

Το παράδειγμα αυτό πιστεύω είναι αρκετά διδακτικό. Μας δείχνει το πόσο εύκολα μπορούμε να πέσουμε θύματα παραπληροφόρησης στο internet. Κάτι το οποίο είναι πολύ σοβαρό ειδικά για θέματα υγείας. 

Ο γονιός πρέπει να μάθει να ελέγχει τις πληροφορίες που διαβάζει στο διαδίκτυο. Να μην καταπίνει ότι του σερβίρουν αμάσητο. Επειδή το είπε ο ένας ή ο άλλος ή επειδή το διάβασε στο facebook. Να κρατάει άμυνες και να φιλτράρει τις ειδήσεις.

Σε κάθε περίπτωση που κάτι του γεννάει αμφιβολία να ρωτάει και να εμπιστεύεται τον παιδίατρο του.

ΔΟΥΛΓΕΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/