ΠΩΣ ΕΠΙΔΡΑ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΑ Η ΛΟΙΜΩΞΗ COVID-19 ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ;

 

Πάνω από 4 εκατομ. παιδιά έχουν βρεθεί θετικά στον SARS-CoV-2 έως σήμερα στις ΗΠΑ. Ταυτόχρονα με την αύξηση των κρουσμάτων, αυξάνεται και ο αριθμός των παιδιών που νοσηλεύονται αλλά και των παιδιών που θα εμφανίσουν πιο μακροπρόθεσμες, το λεγόμενο και “Long Covid”.

Η εξέταση στον παιδίατρο, αμέσως μετά το τέλος της καραντίνας (και πριν επιστρέψουν τα παιδιά στις συνήθεις αθλητικές τους δραστηριότητες) είναι σημαντική για την παρακολούθηση της πορείας των συμπτωμάτων, τον προγραμματισμό του COVID-19 εμβολίου (και των άλλων εμβολίων ρουτίνας) και την ανάλυση θεμάτων ψυχικής υγείας των παιδιών που τυχόν έχουν προκύψει.

Εξαιτίας του μεγάλου εύρους των πιθανών επιπτώσεων, μετά την πάροδο της νόσου, η λήψη καλού ιστορικού και η κλινική εξέταση είναι απαραίτητη για να εντοπίσουμε υπολειπόμενα συμπτώματα.

Το πόσο σοβαρά περνούν τα παιδιά τη νόσο, δεν προδικάζει απαραίτητα το αν θα εμφανίσουν και μεταγενέστερα συμπτώματα. Ωστόσο, ένα παιδί με μέτριας βαρύτητας νόσο (>4 μέρες υψηλό πυρετό, >1 εβδομάδα μυαλγία, ρίγη ή λήθαργο, νοσηλεία σε νοσοκομείο) βρίσκεται σε μεγαλύτερο κίνδυνο για μεταγενέστερη καρδιαγγειακή νόσο.

ΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟ ΜΑΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΟΙΜΩΞΗ COVID19 ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ;

1. Εμβολιασμός για Covid19 : Ο εμβολιασμός των παιδιών που νόσησαν με το κατάλληλο για την ηλικία εμβόλιο συστήνεται στη χώρα μας 3 μήνες μετά τη νόσο. Ωστόσο στις ΗΠΑ ο εμβολιασμός των παιδιών που νόσησαν, λόγω και των συχνών επαναμολύνσεων από την Όμικρον, συστήνεται αμέσως μετά το τέλος της περιόδου της καραντίνας.

2. Επιστροφή στην αθλητική δραστηριότητα : Τα παιδιά που νόσησαν ήπια ή ασυμπτωματικά (< 4 μέρες πυρετού, < από 7 ημέρες με μυαλγίες, ρίγη ή λήθαργο) και έχουν φυσιολογικά ευρήματα στην κλινική εξέταση, επιστρέφουν άμεσα μετά την καραντίνα στην αίθουσα και τις αθλητικές τους δραστηριότητες. Για τα παιδιά αυτά δεν απαιτείται ειδικός εργαστηριακός έλεγχος ή καρδιολογική εκτίμηση εκτός αν ο ιατρός τους κρίνει το αντίθετο. Παιδιά που πέρασαν μέτρια ή σοβαρή νόσο θα χρειαστούν εργαστηριακό έλεγχο ή/και καρδιολογική εκτίμηση.

3. Επιστροφή στο σχολείο με συνεχιζόμενα συμπτώματα: Παιδιά με συμπτώματα που επιμένουν (long covid) μπορεί να χρειαστούν επιπλέον υποστήριξη για την επιστροφή τους στην εκπαιδευτική διαδικασία. Αυτό σε συνεργασία με το σχολείο μπορεί να περιλαμβάνει σταδιακή επιστροφή στις εκπαιδευτικές δραστηριότητες βασισμένη στην αντοχή του παιδιού και περιόδους ανάπαυσης από τις γνωστικές λειτουργίες κατά τη διάρκεια της σχολικής ημέρας. Είναι πλέον γνωστό ότι τα συνεχιζόμενα συμπτώματα μπορεί να επηρεάζουν την ικανότητα μάθησης, συγκέντρωσης της προσοχής και ολοκλήρωσης των σχολικών εργασιών.

4. Απαιτείται κάποιο τεστ αντισωμάτων ; Παρά το ότι υπάρχουν διαθέσιμα ποσοτικά τεστ αντισωμάτων για έλεγχο μετά τη Covid19 λοίμωξη, αυτά δεν συστήνονται ως ρουτίνα καθώς δεν προσφέρουν κάποια βοήθεια στη διαχείριση του παιδιού με υπολειπόμενα συμπτώματα ή στη λήψη αποφάσεων σχετικά με τον εμβολιασμό των παιδιών.

ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ COVID19 ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Τα συνήθη κλινικά συμπτώματα long covid περιλαμβάνουν: ασυνήθιστη κόπωση, δύσπνοια, πονοκέφαλο και απώλεια γεύσης ή όσφρησης. Αυτά αφορούν συνήθως τους μεγαλύτερους σε ηλικία εφήβους.

Παρακάτω περιγράφουμε τις συνήθεις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της covid19 λοίμωξης στα παιδιά και τους εφήβους.

1. ΠΟΛΥΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟ ΦΛΕΓΜΟΝΩΔΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (MIS-C)

Αποτελεί μία σπάνια επιπλοκή η οποία τυπικά συμβαίνει 2 έως 4 εβδομάδες μετά τη λοίμωξη από SARS-CoV-2 . Ένας επίμονος πυρετός χωρίς ξεκάθαρη κλινική εντόπιση που συμπίπτει με πρόσφατη έκθεση σε Covid-19, θα θέσει την υποψία του συνδρόμου. Τα συμπτώματα του συνδρόμου μπορεί να αναπτυχθούν ραγδαία, σε σημείο που τα παιδιά να αναπτύξουν αιμοδυναμική αστάθεια. Στην περίπτωση αυτή είναι απαραίτητα η εισαγωγή σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο.

2. ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Τα επίμονα συμπτώματα από το αναπνευστικό μετά από οξεία λοίμωξη Covid-19 δεν είναι σπάνια. Αυτά περιλαμβάνουν: Πόνο στο στήθος, βήχα και δύσπνοια μετά από άσκηση και μπορεί να διαρκέσουν για τρεις μήνες ή και περισσότερο. Παιδιά άνω των 6 ετών με τέτοια επίμονα συμπτώματα θα πρέπει να επισκεφτούν παιδοπνευμονολόγο για αναπνευστικές δοκιμασίες.

3. ΚΑΡΔΙΑΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Μία από τις πιο ανησυχητικές πλευρές της Covid-19 λοίμωξης είναι η καρδιακή συμμετοχή, η οποία μπορεί να είναι μέρος της αρχικής οξείας νόσου, ή του Πολυσυστηματικού Φλεγμονώδες Συνδρόμου. Η μυοκαρδίτιδα μπορεί να αναπτυχθεί μετά τη λοίμωξη και εκδηλώνεται με πόνο στο στήθος, δυσκολία στην αναπνοή, αρρυθμία και κόπωση. Σε ποιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια. Η επίπτωσή της κυμαίνεται από 0,5-3 % των παιδιών που μολύνονται.

4. ΑΝΟΣΜΙΑ – ΑΓΕΥΣΙΑ

Αφορά κυρίως εφήβους 10-19 ετών, με συχνότητα περίπου 25% σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα. Εκτός από τον προφανή κίνδυνο που προκύπτει από την μη αντίληψη επικίνδυνων οσμών όπως ο καπνός, η μείωση της όσφρησης και της γεύσης επηρεάζει τη διατροφή, τη διάθεση και την ποιότητα της ζωής. Τα συμπτώματα είναι δύσκολο να διαγνωσθούν σε μικρότερα παιδιά και μπορεί να παρουσιάζονται με μειωμένη όρεξη, αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες και αποφυγή- αναγούλιασμα σε τροφές που προηγουμένως τις δέχονταν καλά. Η ανοσμία και η αγευσία στα παιδιά τυπικά περνάει σε μερικές εβδομάδες.

5. ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Η λοίμωξη Covid-19 συνδέεται με επιπτώσεις στους εξής τομείς της εγκεφαλικής λειτουργίας: γνωστικός τομέας, γλώσσα, ακαδημαϊκές επιδόσεις, διάθεση και συμπεριφορά. Αυτές οι επιπτώσεις μπορεί να είναι ήπιες και δυσδιάκριτες στις μικρές ηλικίες.

Οι επιπτώσεις στις νοητικές και γνωσιακές λειτουργίες του παιδιού , περιγράφονται με τον όρο “Brain Fog”, ένα γενικό όρο που περιλαμβάνει: θολή σκέψη, δυσκολία στη παρακολούθηση, τη συγκέντρωση, τη μνήμη και εύκολη κούραση.

Αλλαγές που μπορεί να μας υποψιάσουν για Long Covid συμπτώματα είναι: απροσεξία στην τάξη, επιβράδυνση στο διάβασμα ή τις ασκήσεις ή όταν το παιδί απαιτεί περισσότερη επανάληψη για να μάθει κάτι, μικρότερες αντοχές στη διάρκεια του διαβάσματος και ανάγκη για περισσότερα διαλείμματα.

Είναι σημαντικό, πριν προχωρήσουμε σε διερεύνηση για Long Covid, να διορθώσουμε τυχόν συνήθειες που επιδρούν στην γνωσιακή λειτουργία, όπως ανεπαρκής ύπνος, ασταθές πρόγραμμα διαβάσματος και αθλητικών δραστηριοτήτων, αποφυγή αλκοόλ (έφηβοι).

6. ΕΥΚΟΛΗ ΚΟΠΩΣΗ- ΑΙΣΘΗΜΑ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ

Αφού εκτιμήσουμε ότι η καρδιακή και η αναπνευστική λειτουργία είναι φυσιολογική, εκτιμούμε ότι η μετά λοίμωξης κόπωση θα παρέλθει από μόνη της με την πάροδο του χρόνου.

7. ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ

Ο πονοκέφαλος είναι ένα σύνηθες σύμπτωμα κατά τη διάρκεια και μετά από μία λοίμωξη με SARS-CoV-2. Το ιστορικό, η εκτίμηση και η διαχείριση είναι η ίδια με αυτή που ακολουθούμε σε όλα τα παιδιά που εμφανίζουν πονοκέφαλο. Αρχικά εκτιμούμε και αποκλείουμε τα “red flag” συμπτώματα που συνδέονται με λοίμωξη του εγκεφάλου ή άλλα σοβαρά νευρολογικά αίτια του πονοκεφάλου. Οι αιτίες για τον μετά Covid-19 πονοκέφαλο συνδέονται περισσότερο με παράπλευρους παράγοντες, όπως η αλλαγή στη ρουτίνα, η κατάχρηση παυσίπονων- φαρμάκων, η κοινωνική απομόνωση, αλλαγές στις συνήθειες του ύπνου, φτωχή ενυδάτωση ή/και διατροφή και έλλειψη άσκησης παρά με την επίδραση του ίδιου του ιού. Άρα σε μία πρώτη φάση προσπαθούμε να βοηθήσουμε το παιδί με το να επιστρέψει στη προ-covid ρουτίνα και τις συνήθειές του.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΚΑΘΙΣΜΑΤΑΚΙ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ΤΟΥΣ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΥΣ ΜΗΝΕΣ !

 

Τον χειμώνα η προσαρμογή στο καρεκλάκι αυτοκινήτου γίνεται λίγο πιο δύσκολη!

Ο γενικός κανόνας είναι ότι ογκώδη ρούχα, συμπεριλαμβανομένων των χειμερινών μπουφάν και των στολών εξόδου, δεν πρέπει να φοριούνται κάτω από τη ζώνη ενός καθίσματος αυτοκινήτου.

Σε ένα τροχαίο ατύχημα, το γέμισμα σε ένα μπουφάν συμπιέζεται αμέσως από τη δύναμη, αφήνοντας επιπλέον χώρο κάτω από τη ζώνη. Ένα παιδί μπορεί στη συνέχεια να γλιστρήσει μέσα από τους ιμάντες και να πεταχτεί από το κάθισμα.

Ακολουθούν ορισμένες συμβουλές που θα βοηθήσουν να επιτύχουμε την ισορροπία μεταξύ του να κρατάμε τα βρέφη ζεστά καθώς και ασφαλώς δεμένα στο καθισματάκι:

• Αν έχετε νεογέννητο αποθηκεύστε το βρεφικό κάθισμα μέσα στο σπίτι όταν δεν το χρησιμοποιείτε. Η διατήρηση του καθίσματος σε θερμοκρασία δωματίου θα μειώσει την απώλεια θερμότητας του σώματος του παιδιού στο αυτοκίνητο.

• Ξεκινήστε νωρίς! Αν σκοπεύετε να βγείτε με το μωρό τα πρωινά του χειμώνα χρειάζεται να ξεκινήσετε νωρίς. Έχετε πολλά να συγκεντρώσετε και το βρέφος μπορεί να μην είναι συνεργάσιμο! Επιπλέον, η οδήγηση με μωρό στο πίσω κάθισμα θα απαιτήσει από εσάς να επιβραδύνετε και να είστε προσεκτικοί (ειδικά αν βρέχει).

• Αν έχει κρύο ντύστε το παιδί σε λεπτές στρώσεις. Ξεκινήστε με στενές στρώσεις στο κάτω μέρος, όπως καλσόν, κολάν ή μακρυμάνικα κορμάκια. Στη συνέχεια, προσθέστε ένα παντελόνι και ένα πιο ζεστό τοπ όπως ένα πουλόβερ ή λεπτό φλις μπουφάν από πάνω. Σε πολύ κρύο καιρό, τα μακριά εσώρουχα είναι επίσης μια ζεστή και ασφαλής επιλογή.

Ως γενικός εμπειρικός κανόνας, τα βρέφη πρέπει να φορούν ένα παραπάνω στρώμα ρουχισμού από τους ενήλικες. Εάν εσείς φοράτε παλτό, το μωρό σας πιθανότατα θα χρειαστεί μπουφάν και κουβέρτα. Απλώς θυμηθείτε να αφαιρέσετε το μπουφάν και την κουβέρτα μέσα στο αυτοκίνητο πριν βάλετε το παιδί σας στο κάθισμα αυτοκινήτου.

• Μην ξεχνάτε καπέλα, γάντια και κάλτσες ή μποτάκια. Αυτά βοηθούν να κρατούν τα παιδιά ζεστά χωρίς να παρεμβαίνουν στους ιμάντες των καθισμάτων αυτοκινήτου. Εάν το παιδί σας πιπιλάει τον αντίχειρα, σκεφτείτε τα μισά γάντια με ανοιχτά δάχτυλα

• Σφίξτε τους ιμάντες του καθίσματος αυτοκινήτου. Ακόμα κι αν το παιδί σας φαίνεται σφιχτά κουμπωμένο στο κάθισμα αυτοκινήτου, τα πολλαπλά στρώματα μπορεί να δυσκολέψουν αρκετά το σφίξιμο της ζώνης. Εάν μπορείτε με το ένα σας χέρι να «γραπώσετε» τους ιμάντες αυτό σημαίνει ότι πρέπει να τους σφίξετε πιο πολύ ώστε να εφαρμόζουν σφιχτά στο στήθος του παιδιού σας.

• Χρησιμοποιήστε μια κουβέρτα πάνω από τα λουριά. Μπορείτε να προσθέσετε μια κουβέρτα στο επάνω μέρος των ιμάντων ή να βάλετε το χειμερινό παλτό του παιδιού σας ανάποδα προς τα πίσω (πάνω από τους ιμάντες). Μερικοί γονείς προτιμούν προϊόντα όπως παλτό ή μπουφάν σε στυλ πόντσο που κλείνουν με φερμουάρ στα πλαϊνά, έτσι ώστε η πλάτη να μπορεί να γυρίζει προς τα εμπρός πάνω από το λουρί. Λάβετε υπόψη ότι αυτή η έξτρα κουβέρτα ή το ανάποδο μπουφάν πρέπει να είναι εύκολα αφαιρούμενα σε περίπτωση που το μωρό ζεσταίνεται πολύ μετά το ζέσταμα του αυτοκινήτου.

• Χρησιμοποιήστε κάλυμμα καθίσματος αυτοκινήτου ΜΟΝΟ εάν δεν έχει στρώμα κάτω από το μωρό το ίδιο το καθισματάκι. Τίποτα ογκώδες δεν πρέπει ποτέ να μπαίνει κάτω από το σώμα του παιδιού σας ή ανάμεσα στο σώμα του και τους ιμάντες της ζώνης.

• Στο εμπόριο, μπορεί να συναντήσουμε αξεσουάρ για τα καθίσματα αυτοκινήτου που δεν είναι ασφαλή για χρήση. Ακριβώς επειδή είναι στο ράφι στο κατάστημα ή πωλείται στο διαδίκτυο δεν σημαίνει ότι είναι ασφαλές!

• Θυμηθείτε: ένα αντικείμενο που δεν συνόδευε το κάθισμα αυτοκινήτου, δεν έχει υποβληθεί σε δοκιμή σύγκρουσης και μπορεί να επηρεάσει την προστασία που παρέχεται σε περίπτωση ατυχήματος. Μην χρησιμοποιείτε ποτέ ένθετα υπνόσακου ή άλλα αξεσουάρ καροτσιού στο κάθισμα αυτοκινήτου.

• Ετοιμάστε μια τσάντα έκτακτης ανάγκης για το αυτοκίνητό σας. Κρατήστε εκεί επιπλέον κουβέρτες, στεγνά ρούχα, καπέλα, γάντια και μη αλλοιώσιμα σνακ σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης στο δρόμο ή αν το παιδί σας βραχεί σε μια χειμερινή έξοδο.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΓΡΙΠΗ : ΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ;

Η γρίπη είναι μία νόσος που προκαλείται από έναν αναπνευστικό ιό. Η γρίπη μπορεί να διαδοθεί ταχύτατα μέσα στην κοινότητα καθώς ο ιός μεταδίδεται από άτομο σε άτομο με τα σταγονίδια. Η περίοδος μεταδοτικότητας της γρίπης είναι μεγάλη: από 5 έως 9 μέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων. Γι΄αυτό σε περιόδους έξαρσης της γρίπης ο ιός μεταδίδεται σε ολόκληρες σχολικές τάξεις αφού τα παιδιά επιστρέφουν στο σχολείο ενώ συνεχίζουν να μεταδίδουν.

Εκτός από τα μολυσμένα σταγονίδια που εκπέμπουμε με την αναπνοή και το βήχα, η γρίπη, μπορεί να μεταδοθεί από μολυσμένες επιφάνειες. Για παράδειγμα πιάνοντας το πόμολο μίας πόρτας και βάζοντας στη συνέχεια τα χέρια στο στόμα ή τρίβοντας τα μάτια. Γι΄ αυτό δεν ξεχνάμε το πόσο σημαντικό είναι το πλύσιμο των χεριών.

Πότε είναι η εποχή της γρίπης; Συνήθως η γρίπη αρχίζει το φθινόπωρο και τελειώνει στην αρχή της άνοιξης. Μετά την επιδημία της covid19 είδαμε το μοτίβο της γρίπης να αλλάζει με εμφάνιση σποραδικών κρουσμάτων σε όλη τη διάρκεια του έτους. Ενώ βλέπουμε ήδη αυξημένα κρούσματα γρίπης από τον μήνα Δεκέμβριο.

Ιδανικά τα παιδιά θα πρέπει να κάνουν το ετήσιο εμβόλιο για τη γρίπη από τα μέσα του Οκτωβρίου. Ωστόσο αν το παιδί δεν έχει εμβολιαστεί, αυτό μπορεί να γίνει οποιαδήποτε στιγμή. Σε κάθε περίπτωση χρειαζόμαστε περίπου 15 ημέρες για να παράγουμε αντισώματα από το εμβόλιο. Η γρίπη συνεχίζεται τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Μάρτιο και Απρίλιο.

Όλες οι ηλικίες συμπεριλαμβανομένων των νηπίων, του δημοτικού και των εφήβων κολλάνε με ευκολία τη γρίπη. Με την ίδια ευκολία ο ιός μεταδίδεται στους γονείς και τους φροντιστές των παιδιών τις πρώτες ημέρες που αυτά νοσούν. Χρειάζεται προσοχή στο να μην κολλήσουν ηλικιωμένοι και ευπαθή άτομα.

Στη χώρα μας το εμβόλιο της γρίπης συστήνεται για τα ευπαθή παιδιά που ανήκουν σε ομάδες αυξημένου κινδύνου. Επίσης προτείνεται σε όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά από 6 μηνών έως 5 ετών.

Σε περίπτωση που στην οικογένεια υπάρχει μικρό βρέφος, αυτό μπορεί να προστατευθεί με το να εμβολιαστούν όλα τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Επίσης συστήνεται να έχει εμβολιαστεί η μαμά του ήδη από τη περίοδο τηςεγκυμοσύνης.

Τα συμπτώματα της γρίπης περιλαμβάνουν:

• Ξαφνικό πυρετό συνήθως πάνω από 38°C

• Ρίγη

• Πονοκέφαλο, μυαλγίες, αίσθημα κόπωσης

• Πονόλαιμο

• Ξηρό, επώδυνο βήχα

• Ρινική συμφόρηση

• Εμετός ή διάρροια

Η γρίπη μπορεί να διαρκέσει μία εβδομάδα ή και περισσότερο. Αντίθετα ένα παιδί με απλό κοινό κρυολόγημα έχει συνήθως χαμηλό πυρετό, ρινική καταρροή και πιο ήπιο βήχα. Γενικά η γρίπη εκδηλώνεται στα παιδιά πιο επώδυνα από το απλό κρυολόγημα και τα κάνει να φαίνονται πιο κουρασμένα και άρρωστα.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΓΡΙΠΗΣ

Τα παιδιά θα ωφεληθούν από ανάπαυση και κατανάλωση μεγάλης ποσότητας υγρών όταν έχουν γρίπη. Σε περίπτωση πυρετού η παρακεταμόλη και η ιβουπροφαίνη θα τα κάνει να νιώσουν καλύτερα. Η ιβουπροφαίνη (Algofren) μπορεί να χορηγηθεί σε παιδιά άνω των 6 μηνών, ωστόσο, την αποφεύγουμε σε παιδιά που είναι αφυδατωμένα ή κάνουν συνεχώς εμετό.

Αντιϊκή αγωγή (TAMIFLU) δίνεται υπό προϋποθέσεις (σε παιδιά με υποκείμενες νόσους ή σε μικρά παιδιά κάτω των 2 ετών με σοβαρή νόσο) και έχει ουσιαστική δράση αν ξεκινήσει μέσα στο πρώτο έως δεύτερο 24ωρο των συμπτωμάτων. Δεν χορηγούμε αντιϊκή αγωγή σε όλα τα παιδιά που θα νοσήσουν από γρίπη καθώς το φάρμακο μπορεί να έχει παρενέργειες (από το γαστρεντερικό) και περιορισμένη αποτελεσματικότητα.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

 

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΑΚΡΩΝ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ !

                        

Στραβά ποδαράκια στα παιδιά: Πότε είναι φυσιολογικό και πότε πρέπει να ανησυχήσουμε;

Πολλοί γονείς ανησυχούν όταν βλέπουν τα πόδια του μωρού τους να σχηματίζουν «παρενθέσεις» ( ) ή αργότερα να ενώνονται στα γόνατα σαν «Χ». Τις περισσότερες φορές, αυτή η εικόνα είναι απόλυτα φυσιολογική!

Τα κάτω άκρα των παιδιών περνούν από συγκεκριμένα στάδια ανάπτυξης μέχρι να ισιώσουν. Ας δούμε τον «χάρτη» της εξέλιξης των παιδικών ποδιών και πότε χρειάζεται η συμβουλή ειδικού.

1. Νεογνά & Βρέφη (Ραιβογονία - Σχήμα Ο): Τα μωρά γεννιούνται με τα γόνατα προς τα έξω ( ) και μια ελαφριά στροφή της κνήμης. Αυτό οφείλεται στη «μαζεμένη» στάση που είχε το έμβρυο μέσα στη μήτρα.

2. Τέλος 2ου έτους (Ίσια πόδια): Μόλις το παιδί αρχίσει να στέκεται όρθιο και να περπατά σταθερά, η ραιβογονία διορθώνεται αυτόματα. Μέχρι τα 2 έτη, η πλειοψηφία των παιδιών έχει πλέον ίσια γόνατα.

3. Ηλικίες 2-4 ετών (Βλαισογονία - Σχήμα Χ): Καθώς η ανάπτυξη συνεχίζεται, τα πόδια αλλάζουν κατεύθυνση και παίρνουν σχήμα «Χ». Τα γόνατα φαίνονται να «χτυπούν» μεταξύ τους όταν το παιδί τρέχει ή περπατά.

4. Ηλικίες 6-7 ετών (Τελική ευθυγράμμιση): Μετά τα 4 έτη, το «Χ» αρχίζει να υποχωρεί σταδιακά. Μέχρι την ηλικία των 6 με 7 ετών, τα πόδια γίνονται τελείως ευθεία στο 95% των παιδιών.

Πότε πρέπει να επισκεφθούμε ορθοπεδικό;

Αν και η αυτόματη διόρθωση είναι ο κανόνας, υπάρχουν κάποια «καμπανάκια» που δείχνουν ότι η κατάσταση ίσως δεν είναι η αναμενόμενη:

Για τη Ραιβογονία ( ): Αν το παιδί είναι άνω των 3 ετών και το σχήμα «Ο» ανάμεσα στα γόνατα επιμένει, χειροτερεύει ή είναι ασύμμετρο (το ένα πόδι λυγίζει φυσιολογικά και το άλλο όχι).

Για τη Βλαισογονία (Χ): Αν το σχήμα «Χ» επιμένει μετά την ηλικία των 5 ετών ή αν είναι υπερβολικά έντονο και ασύμμετρο.

 Extra Tips (Τι άλλο πρέπει να προσέχετε)

Παρατηρήστε τα παπούτσια: Αν δείτε υπερβολική ή ανομοιόμορφη φθορά στη σόλα των παπουτσιών (π.χ. να λιώνουν πολύ από τη μία πλευρά), αξίζει μια εκτίμηση.

Προσοχή στους πόνους και τις πτώσεις: Η φυσιολογική ραιβογονία/βλαισογονία δεν προκαλεί πόνο. Αν το παιδί παραπονιέται για πόνο στα γόνατα ή στα ισχία ή αν σκοντάφτει πολύ συχνά λόγω της θέσης των ποδιών του, συμβουλευτείτε ορθοπεδικό
Χρειάζονται ειδικά παπούτσια;

Όχι σε αυθαίρετους ανατομικούς πάτους: Μην αγοράζετε ειδικά ορθοπεδικά παπούτσια ή πάτους χωρίς τη σύσταση ειδικού. Τα περισσότερα παιδιά χρειάζονται απλά ανατομικά παπούτσια (στο σωστό μέγεθος!) που επιτρέπουν στο πόδι να αναπτυχθεί φυσικά. 

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΟΙΜΩΞΗ COVID19 !

Επιστροφή στα αθλήματα και στην φυσική δραστηριότητα μετά από λοίμωξη Covid19 (οδηγίες της Αμερικάνικης Ακαδημίας Παιδιατρικής).

Οι παιδίατροι είναι πολύ πιθανό να κληθούν να απαντήσουν σε πληθώρα ερωτημάτων σχετικά με την ασφάλεια συμμετοχής σε σχολικά αθλήματα κατά τη διάρκεια της πανδημίας καθώς και το πώς επιστρέφουν στη φυσική δραστηριότητα τα παιδιά μετά από νόσηση από Covid19.

Σε κάθε περίπτωση τα παιδιά δεν θα πρέπει να συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες, ακόμα και ατομικές, τις πρώτες 10 μέρες της νόσου, ακόμα και αν είναι ελεύθερα συμπτωμάτων και νιώθουν υγιή και δυνατά. Ας μη ξεχνάμε ότι η νόσος μπορεί δυνητικά να προσβάλλει όλα τα συστήματα του οργανισμού συμπεριλαμβανομένων της καρδιάς και των μυών.

Ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων κατά τη διάρκεια της νόσου διακρίνουμε τις εξής περιπτώσεις :

Α. ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ Ή ΉΠΙΑ ΝΟΣΟ

Συστήνουμε μία λεπτομερή παιδιατρική εξέταση το αμέσως επόμενο διάστημα από τη λήξη της καραντίνας και όχι πάνω από 30 ημέρες από το πρώτο θετικό τεστ. Η εξέταση στον παιδίατρο θα πρέπει να γίνει πριν το παιδί επιστρέψει στα αθλήματα.

Αν αυτό δεν είναι εφικτό συστήνεται να γίνει τουλάχιστον μία τηλεφωνική επικοινωνία όπου οι γονείς θα δώσουν στο γιατρό το πλήρες ιστορικό της νόσου. Στη συνέχεια θα προγραμματιστεί και η εξέταση δια ζώσης.

Κατά την εξέταση του παιδιού λαμβάνουμε το ιστορικό.

Ήπια νόσος ορίζεται ως : λιγότερες από 4 μέρες πυρετού (>38), λιγότερες από 7 μέρες μυαλγίας, ληθάργου ή παρουσίας ριγών.

Είναι σημαντικό να ρωτήσουμε το παιδί ή τους γονείς για συμπτώματα που παραπέμπουν σε μυοκαρδίτιδα και τα οποία οι γονείς ενδεχομένως να μην είχαν αντιληφθεί τις μέρες όπου το παιδί νοσούσε. Αυτά είναι: πόνος στο στήθος, αίσθημα δύσπνοιας χωρίς να συνυπάρχει βρογχίτιδα/πνευμονία, αίσθημα παλμών, συγκοπτικό επεισόδιο. Η συχνότητα της μυοκαρδίτιδας στα παιδιά που νοσούν από covid19 υπολογίζεται στο 0,5-3%.

Σε περίπτωση που από το ιστορικό προκύπτει ότι η νόσος πέρασε ήπια και η κλινική εξέταση του παιδιού έχει φυσιολογικά ευρήματα (ακρόαση καρδιάς – πνευμόνων, μέτρηση ζωτικών σημείων) το παιδί επιστρέφει ελεύθερα στις δραστηριότητες του. Δεν απαιτείται ειδικός εργαστηριακός έλεγχος ή/και καρδιολογική εκτίμηση.

Σε περίπτωση που από το ιστορικό του παιδιού προκύπτουν υπόνοιες για συμμετοχή της καρδιάς ή αν υπάρχουν ευρήματα από την κλινική εξέταση του παιδιού ή αν υπάρχει θετικό ατομικό ιστορικό καρδιακής νόσου θα πρέπει να εκτελείται ειδικός εργαστηριακός έλεγχος καθώς και εκτίμηση από καρδιολόγο προτού το παιδί επιστρέψει σε αθλητικές δραστηριότητες.

Β. ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΜΕΤΡΙΑ ΝΟΣΟ

Μέτρια νόσος ορίζεται ως: πάνω από 4 μέρες πυρετού (>38), πάνω από 7 μέρες μυαλγίας, ληθάργου ή παρουσίας ριγών και κάθε περιστατικό Covid19 που χρειάστηκε νοσηλεία σε νοσοκομείο.

Σε αυτή την περίπτωση το παιδί θα πρέπει να εκτιμηθεί από κοντά τις μέρες που νοσεί αλλά να γίνει και ένας νέος παιδιατρικός έλεγχος με το τέλος των συμπτωμάτων.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στην ανίχνευση των σημείων που παραπέμπουν σε μυοκαρδίτιδα όπως πόνος στο στήθος, αίσθημα δύσπνοιας χωρίς να συνυπάρχει βρογχίτιδα/πνευμονία, αίσθημα παλμών, συγκοπτικό επεισόδιο.

Σε όλα τα παιδιά με μέτρια έως σοβαρή νόσο Covid19 ένας ενδελεχής κλινικός και εργαστηριακός έλεγχος πρέπει να διενεργείται μετά το τέλος των συμπτωμάτων και προτού το παιδί επιστρέψει στις αθλητικές δραστηριότητες. Ο έλεγχος περιλαμβάνει κλινική εξέταση από παιδίατρο, μέτρηση ζωτικών σημείων, εργαστηριακός έλεγχο, εξέταση από καρδιολόγο (ηλεκτροκαρδιογράφημα, υπερηχογράφημα καρδιάς).

Αν τα ευρήματα του ελέγχουν είναι φυσιολογικά, το παιδί μπορεί να επιστρέψει σταδιακά στις αθλητικές δραστηριότητες τουλάχιστον 10 μέρες μετά το τέλος των συμπτωμάτων.

Γ. ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΣΟΒΑΡΗ ΝΟΣΟ

Εδώ περιλαμβάνονται τα παιδιά που ανέπτυξαν πολυσυστηματικό φλεγμονώδες σύνδρομο μετά από νόσηση από covid19 και όσα παιδιά νοσηλεύτηκαν σε νοσοκομείο και χρειάστηκαν μονάδα εντατικής θεραπείας.

Συστήνεται η αποφυγή αθλητικών δραστηριοτήτων για 3-6 μήνες και ο πλήρης παιδοκαρδιολογικός έλεγχος πριν την επιστροφή τους σε αυτές.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΜΑΣΤΙΤΙΔΑ - ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ

Το τελευταίο διάστημα παακολουθήσαμε αρκετά επεισόδια μαστίτιδας σε νέες μαμάδες. Η συνήθης αιτία είναι οι κακές οδηγίες που δίνοντααι στα μαιευτήρια όπου ο μητρικός θηλασμός ξεκινά παράλληλα με τη χορήγηση ξένου γάλακτος μέσω μπιμπερό

Το πέτρωμα του μαστού και η εξέλιξη σε μαστίτιδα είναι ένα συχνό πρόβλημα που προκύπτει όταν η παραγωγή του γάλακτος είναι μεγαλύτερη από τη ζήτηση του παιδιού ή όταν παράλληλα με το θηλασμό χορηγείται και γάλα με μπιμπερό, οπότε το γάλα της μαμάς «λιμνάζει» στο στήθος.

Άλλοτε μπορεί να προκύψει χωρίς ιδιαίτερο λόγο όταν για παράδειγμα λόγω συνθηκών η μαμά σε κάποια στιγμή άργησε να θηλάσει.

Το πέτρωμα συμβαίνει συχνά τις πρώτες μέρες του θηλασμού όταν μέσω ενός ορμονικού μηχανισμού «έρχεται το γάλα» με έναν μαζικό τρόπο.

Η συμφόρηση γίνεται αντιληπτή ως δυσκίνητος μαστός, ελαφρώς επώδυνος και βαρύς και στην ψηλάφηση μπορεί να πιάνουμε σκληρές περιοχές (σβώλους) που αντιστοιχούν σε εγκλωβισμένο γάλα. Αν η αποσυμφόρηση του μαστού δεν είναι δυνατό να γίνει μόνο από το ίδιο το μωρό με τακτικό θηλασμό (και μαλάξεις του μαστού με το χέρι) θα πρέπει να εφοδιαστούμε με ένα καλό θήλαστρο.

Αρχικά κάνουμε εναλλάξ ψυχρά και θερμά επιθέματα στο μαστό (κομπρέσες ή εναλλακτικά στο ντους). Αυτό προκαλεί αγγειοδιαστολή και αγγειοσύσπαση η οποία βοηθά τους γαλακτοφόρους πόρους να γίνουν πιο εύπλαστοι για να κινητοποιήσουμε το πηγμένο γάλα που τους έχει αποφράξει.

Στη συνέχεια με το θήλαστρο αρχίζουμε άντληση αρχικά στις μικρές ταχύτητες και στην συνέχεια σε μεγαλύτερες, πιέζοντας ταυτόχρονα το μαστό από τη βάση (θώρακας) προς την κορυφή (θηλή). Οι μαλάξεις με το χέρι επικεντρώνονται στα σημεία που πιάνουμε τις σκληρίες. Κάνουμε υπομονετική προσπάθεια, σταματάμε και ξαναρχίζουμε μέχρι να λύσουμε τους κόμπους. Το γάλα αυτό βεβαίως το δίνουμε στο μωρό και σε καμία περίπτωση δεν το πετάμε. Η ανακούφιση έρχεται άμεσα.

Το πέτρωμα για να μην εξελιχθεί σε μαστίτιδα χρειάζεται αποσυμφόρηση δηλαδή άδειασμα, άντληση.

ΜΑΣΤΙΤΙΔΑ

Η μαστίτιδα ως εξέλιξη της συμφόρησης συνήθως συνοδεύεται από πυρετό, ερύθημα και έντονο πόνο στο μαστό ή σε περιοχές αυτού, βάρος, ψηλαφητούς κόμπους, διόγκωση στους μασχαλιαίους λεμφαδένες, αίσθημα κόπωσης και αδιαθεσίας και σημαίνει μικροβιακή επιμόλυνση. Εδώ θα πρέπει να συμβουλευθούμε το γιατρό μας (γυναικολόγο) και να λάβουμε την κατάλληλη για την φαρμακευτική αντιβιοτική αγωγή, κάνοντας ταυτόχρονα όλα τα προηγούμενα βήματα για την αποσυμφόρηση του μαστού.

Παρά το ότι αρκετές μαμάδες και ιδιαίτερα οι έμπειρες ξεπερνούν την μαστίτιδα μόνο με μέσα αποσυμφόρησης και αντιφλεγμονώδη φάρμακα, η κατάσταση δεν πρέπει να λαμβάνεται αψήφιστα. Ο κίνδυνος σοβαρής μικροβιακής μόλυνσης-αποστήματος είναι υπαρκτός.

Μπορούμε να λάβουμε αναλγητικά/αντιπυρετικά τύπου παρακεταμόλης ή ιβουπροφαίνης και υγρά για ενυδάτωση και βεβαίως συνεχίζουμε να θηλάζουμε το μωρό, εκτός αν αυτό είναι δυσχερές λόγω του πόνου. Η ΜΑΣΤΙΤΙΔΑ σύμφωνα με την επιστημονική βιβλιογραφία δεν αποτελεί αντένδειξη για συνέχιση του θηλασμού.

Σε κάθε περίπτωση, αν δεν μπορούμε να θηλάσουμε κάνουμε τις αντλήσεις με το θήλαστρο για να μην σταματήσει η παραγωγή γάλακτος και όταν αισθανθούμε καλύτερα μπορούμε να θηλάσουμε κανονικά το μωρό μας. Είναι σημαντικό όμως να φροντίζουμε την καλή εκκένωση του πάσχοντος μαστού.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΜΙΑ ΑΝΤΙΒΙΩΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ . . .

Όπως βλέπουμε στο πόστερ της Αμερικάνικης Ακαδημίας Παιδιατρικής, τις περισσότερες φορές που τα παιδιά λαμβάνουν αντιβίωση δεν πληρούν τα κριτήρια για την χορήγηση αυτής.

Οι λόγοι που οι γονείς ζητούν συχνά αντιβίωση για τα παιδιά τους είναι γνωστοί:

- «Γιατρέ να του δώσουμε μία αντιβίωση να καθαρίσει, ταλαιπωρείται πολλές μέρες.»

- «Το παιδί βήχει συνέχεια εδώ και 1 μήνα, ας του δώσουμε μία αντιβίωση να γίνει καλά.»

- «Μόλις τώρα γίναμε καλά και σήμερα ανέβασε πάλι δέκατα. Ας του δώσουμε μία αντιβίωση να το προλάβουμε, δεν αντέχω να ξαναπεράσω τα ίδια.»

Ο γιατρός, αφού έχει εξετάσει το παιδί, έχει πολλές δεύτερες σκέψεις απέναντι σε αυτά που του ζητάτε. Για παράδειγμα θα ήθελε αμέσως να σας απαντήσει τα εξής:

- Δυστυχώς δεν θα καθαρίσει έτσι το παιδί σας, η λοίμωξη είναι ιογενής και όπως είναι γνωστό τα αντιβιοτικά δεν θεραπεύουν τις ιώσεις, μόνο τα βακτήρια.
- Ο βήχας του παιδιού δεν είναι συνεχής εδώ και ένα μήνα, αντίθετα έχει υφέσεις και πάνω που πάει να του περάσει, το παιδί κολλάει κάτι καινούργιο και ο βήχας ξαναρχίζει. Δεν θα το κάνει καλά η αντιβίωση.
- Η αντιβίωση δεν προλαμβάνει την εξέλιξη των ιογενών λοιμώξεων, ούτε τις κάνει να τις «περάσουμε πιο ελαφριά»

Θα μου πείτε ότι ο γονιός δεν είναι γιατρός. Ο γιατρός δίνει τελικά την αντιβίωση. Θα πρέπει λοιπόν ο γιατρός να έχει το χρόνο και τη διάθεση να εξηγήσει στους γονείς για πιο λόγο η αντιβίωση στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν θα βοηθήσει.

Να εξηγεί επίσης πως τα αντιβιοτικά δεν είναι «παίξε-γέλασε» και πως έχουν σοβαρές παρενέργειες.

Θα πρέπει να μην διστάζει να πει την άποψη του. Και να μην επιλέγει την εύκολη λύση, να δώσει αντιβιοτικό, να είναι και ο ίδιος καλυμμένος, να είναι ευχαριστημένος και ο γονιός.

Θα πρέπει και ο γονιός να έχει ανοιχτά αυτιά για να ακούσει, να πειστεί, να καταλάβει τι είναι καλύτερο για το παιδί του.

Κι επειδή εδώ στη χώρα μας έχουμε πολύ δρόμο μέχρι να τα πετύχουμε όλα αυτά, ας δούμε τι λένε αυτοί οι σοφοί Αμερικάνοι παιδίατροι σχετικά με τις ενδείξεις χορήγησης αντιβίωσης στα παιδιά:

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΝ ΑΝΤΙΒΙΩΣΗ ΣΕ:

• Έναν βήχα ο οποίος δεν βελτιώνεται μετά από 14 συνεχόμενες μέρες.
• Bακτηριακή πνευμονία ή Kοκκυτοειδή βήχα
• Μία παραρρινοκολπίτιδα η οποία δεν βελτιώνεται μετά από 10 μέρες
• Πρασινοκίτρινο ρινικό έκκριμα ΜΑΖΙ με παρουσία πυρετού (τουλάχιστον 38.8 C) για αρκετές συνεχόμενες μέρες.
• Στρεπτοκοκκική φαρυγγοαμυγδαλίτιδα επιβεβαιωμένη με strep test ή καλλιέργεια φαρυγγικού.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/