ΜΗ ΒΑΖΕΤΕ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ !

 

Το να βάζουμε ταμπέλες στα παιδιά μας, από συνήθεια, μπορεί να τα οδηγεί στο να υιοθετούν τους χαρακτηρισμούς και να πιστεύουν ότι οι “ταμπέλες“ αυτές ορίζουν την προσωπικότητά τους. Τελικά καταλήγουν να τις εφαρμόζουν μόνα τους, συνειδητά. Αυτό δυστυχώς είναι δύσκολο να αλλάξει αργότερα.

Είναι προτιμότερο, να δίνουμε στα παιδιά να καταλάβουν ότι οποιαδήποτε κακή συμπεριφορά, είναι απλά μία συμπεριφορά που έχουν εκείνη τη στιγμή και όχι η προσωπικότητά τους (όχι “κακό παιδί” αλλά “άσχημη συμπεριφορά”).

Οποιοδήποτε άλλη προσέγγιση μπορεί να δημιουργεί χαρακτηρισμούς ως ταμπέλες, οι οποίες παγιώνονται στο παιδί μαζί με τις άσχημες συμπεριφορές.

Χρησιμοποιείτε λοιπόν ήπιο και περιγραφικό τρόπο τόσο για να οριοθετήσετε τις άσχημες συμπεριφορές όσο και για να επιβραβεύσετε τις καλές !

Θα βγείτε διπλά κερδισμένοι !!

Δουλγέρης Κυριάκος, Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΑΙΦΝΙΔΙΟ ΕΞΑΝΘΗΜΑ

 

(περιστατικό του ιατρείου μας)

Μία συχνή αιτία υψηλού πυρετού στις μικρές ηλικίες είναι η ίωση με το όνομα "αιφνίδιο εξάνθημα". Το νόσημα προκαλείται από τον ερπητοϊό 6 του ανθρώπου (HHV-6) και προτιμάει παιδιά από 6 μηνών – 4 χρονών, συνηθέστερα, έως το 2ο έτος της ζωής.

Προκαλεί υψηλό και συχνό πυρετό και γι’ αυτό συγχέεται με άλλα σοβαρότερα νοσήματα. Ο πυρετός αρχίζει αιφνίδια και είναι πολύ υψηλός, έως 40 C και πλέον. Διαρκεί 3 έως 4 ημέρες, σπάνια περισσότερο, ενώ η γενική κατάσταση του παιδιού δεν επηρεάζεται (το παιδί είναι ζωηρό στα μεσοδιαστήματα του πυρετού).

Ο πυρετός υποχωρεί απότομα και τότε εμφανίζεται βλατιδώδες ή κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα (όπως στη φωτογραφία).

Εκτός του πυρετού, τα άλλα συμπτώματα είναι ήπια. Παρατηρείται ερυθρότητα του φάρυγγα, των αμυγδαλών και των τυμπάνων και μικρού βαθμού διόγκωση των τραχηλικών λεμφαδένων.

Το εξάνθημα αρχίζει από τον κορμό και καταλαμβάνει το πρόσωπο, τον λαιμό και τα άκρα, δεν προκαλεί κνησμό και υποχωρεί σε 3 – 4 ημέρες (χαρακτηριστικά βρίσκουμε εξάνθημα στην περιοχή πίσω από τα αυτιά). Το παιδί στην φάση του εξανθήματος δεν μεταδίδει την νόσο και έτσι δεν έχει νόημα να το απομονώσουμε περισσότερο (είναι μεταλοιμώδες φαινόμενο).

Η ιογενής αυτή νόσος, λόγω του υψηλού πυρετού, συγχέεται με την έναρξη βαρέων μικροβιακών λοιμώξεων. Εάν προκαλέσει πυρετικούς σπασμούς θα πρέπει να αποκλειστεί η μικροβιακή μηνιγγίτιδα.

Η αντιμετώπιση είναι συμπτωματική (ενυδάτωση- αντιπυρετικά) και δεν έχει ένδειξη η χορήγηση αντιβίωσης. Εάν δοθούν στα παιδιά από την αρχή της νόσου αντιβιοτικά, τότε το εξάνθημα μπορεί να εκληφθεί λάθος ως φαρμακευτική αλλεργία.

Δουλγέρης Κυριάκος, Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟ

 

Ο θηλασμός πρέπει να αρχίζει μέσα στην πρώτη ώρα μετά τον τοκετό! Το νεογέννητο αφήνεται γυμνό, πάνω στο στήθος της μητέρας του (skin to skin contact). Στη θέση αυτή, επιτυγχάνεται η ιδανική θερμορύθμιση και έχει την ευκαιρία να αρχίσει το θηλασμό αμέσως, γεγονός που δρα ευεργετικά στη γρήγορη εδραίωση του μητρικού θηλασμού.

Αν αφεθεί το νεογέννητο, αμέσως μετά τον τοκετό, μπρούμυτα πάνω στην κοιλιά της μητέρας του, τα πρώτα λεπτά ψάχνει με το κεφάλι αριστερά και δεξιά, στη συνέχεια έρπει προς το στήθος και σύντομα πιάνει τη θηλή και αρχίζει να θηλάζει!

Εμπιστευθείτε φυσική διαδικασία του θηλασμού και μην αγχώνεστε με τις πρώτες '' δυσκολίες'' !

Αντίθετα η χρήση θήλαστρου ή η προσφορά μπιμπερό την πρώτη μέρα της ζωής μπορεί να έχει αρνητικά αποτελέσματα όπως :

Σύγχυση θηλής

Ανεπαρκής παραγωγή

Αποτυχία παρακολούθησης των σημείων της πείνας

Συμφόρηση, πέτρωμα, μαστίτιδα

Δουλγέρης Κυριάκος, Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΠΑΙΔΙΩΝ 18 ΜΗΝΩΝ ΕΩΣ 2 ΕΤΩΝ !

 

Οι ηλικίες 18 έως 24 μηνών είναι μία πραγματική πρόκληση! Τα πολύ μικρά νήπια είναι αξιολάτρευτα! 

Παλινδρομούν διαρκώς ανάμεσα στα νέα τους κατορθώματα και την προηγούμενη ασφαλή βρεφική τους φύση. Εκεί στα δυσδιάκριτα όρια παιδιού-βρέφους είναι πολύ φυσικό κάποιες φορές να φτάνετε στα όρια σας!! Είναι η στιγμή, που το να κατανοήσετε το μικρό σας, μαζί με κάποιες αποτελεσματικές στρατηγικές, θα σας βοηθήσει να ηρεμήσετε την οικογενειακή ζωή...

Τα βρέφη (γιατί ουσιαστικά για βρέφη πρόκειται) είναι έντονες προσωπικότητες!! Ο εγκέφαλός τους είναι ακόμη “υπό κατασκευή” και δεν μπορούν να διαχειρίζονται τα έντονα συναισθήματα. Το να νιώθουν ότι τα καταλαβαίνετε είναι ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος να μειώσετε τα λεγόμενα “τάντρουμς”, δηλαδή τα συναισθηματικά τους ξεσπάσματα.

Υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι τα έντονα συναισθήματα τους είναι φυσιολογικά.

Ακούστε τα: κατεβείτε στο ύψος των ματιών τους και δείξτε στο βρέφος ότι το ακούτε πραγματικά.

Καθησυχάστε το: “Είσαι πολύ στεναχωρημένος που έριξες το παγωτό σου και το καταλαβαίνω. Είναι φυσιολογικό να αισθάνεσαι λυπημένος. ”

Βάλτε όρια: “Αναρωτιέμαι τι γεύση παγωτού θα διαλέξεις την επόμενη φορά που θα φάμε παγωτό; Πάμε τώρα να πλύνουμε τα χεράκια σου. Θα ήθελες το σαπούνι της μαμάς ή το αφρόλουτρό σου;

Είναι πολύ καθησυχαστικό όταν ένας από τους πιο αγαπημένους σου ανθρώπου στον κόσμο, ο γονιός, καταλαβαίνει τι αισθάνεσαι.

Από την άλλη περιορίστε τις προσδοκίες σας. Πρόκειται για ένα πλασματάκι που περπατάει, ζητάει πράγματα και ενίοτε μπορεί να συζητά μαζί σας. Δεν γνωρίζει εκ των προτέρων τα όρια που του βάζετε. Δεν μπορεί πάντα να τα κατανοήσει. Δεν καταλαβαίνει πάντα λόγω ηλικίας τι του ζητάτε και θα εκλάβει το θυμό σας ως απόρριψη. Τότε θα ξεσπάσει σε χειρότερα κλάματα.

Τα όρια θέλουν επανάληψη, ξανά και ξανά, με σταθερό και ήρεμο τρόπο μέχρι να εμπεδωθούν. Για παράδειγμα το “μη πειράζεις τη πρίζα” ή “μη χοροπηδάς στον καναπέ”. Επανάληψη μήτηρ μαθήσεως και η επανάληψη των ορίων με συνέπεια απαιτεί κάποιους μήνες. Είναι όπως η οδήγηση. Κι εσείς δεν γνωρίζατε τα πάντα για τα όρια την πρώτη μέρα που πιάσατε το τιμόνι.

Πολλές φορές θα δείτε μία “κακή” συμπεριφορά να επαναλαμβάνεται. Μην το κάνετε πάντα θέμα ! Πείτε ένα απλό "όχι" ή ένα "μη" και απομακρύνετε το παιδί από την πηγή του κακού (πχ μαρκαδόροι που έχουν ζωγραφίσει έναν τοίχο). Γενικά ποτέ μην πέφτετε στην παγίδα να έρθετε σε ευθεία σύγκρουση με ένα νήπιο 20μηνών. Είναι σίγουρο ότι θα χάσετε. Χρησιμοποιείστε καλύτερα την ευφυία σας, την πειθώ ή και την απόσπαση της προσοχής με κάτι άλλο, δεν είναι κακό !

Τα βρέφη θέλουν να τα κάνουν όλα μόνα τους, μα θέλουν επίσης και να τα κάνετε εσείς γι' αυτά! Σε αυτές τις στιγμές, τα βρέφη επιθυμούν να έχετε εσείς τον έλεγχο. Μικρές και περιορισμένες επιλογές δίνουν στο βρέφος την αίσθηση ελέγχου που έχει ανάγκη. Επιλογές όμως κατάλληλες για την ηλικία του και να περιορίζονται στην ερώτηση: “ θέλεις αυτό ή εκείνο;”

Τσεκάρετε λοιπόν τις προσδοκίες σας...είναι στη φύση των βρεφών να τεστάρουν τα όρια μας! Είναι υγιές, αν και όχι πάντα εύκολο!

Δουλγέρης Κυριάκος, Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ

 

Δοντάκια που περιμένουν να βγουν

Τα νεογιλά δόντια είναι η πρώτη γενιά δοντιών που εμφανίζεται στο στόμα. Η νεογιλή (παιδική) οδοντοφυΐα ξεκινά την εμφάνιση της γύρω στον 6ο μήνα από τη γέννηση και ολοκληρώνεται στην ηλικία των 2 1/2 χρόνων. Τα νεογιλά δόντια είναι συνολικά είκοσι. Δέκα στην άνω και δέκα στην κάτω γνάθο.

Η σημασία των νεογιλών δοντιών είναι μεγάλη για τη σωστή ανάπτυξη του στόματος του παιδιού, για τη μάσηση της τροφής και την ανάπτυξη του λόγου. Επίσης – κι αυτό είναι πολύ σημαντικό – είναι απολύτως απαραίτητα για την ομαλή ανατολή των μόνιμων δοντιών.

Για αυτούς τους λόγους, η αντίληψη ότι τα νεογιλά δόντια δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία, επειδή αντικαθίστανται με καινούργια, είναι πέρα για πέρα λανθασμένη.

Χωρίς τη σωστή φροντίδα, τα νεογιλά δόντια δεν θα είναι υγιή, με αποτέλεσμα το παιδί να αντιμετωπίσει πιθανώς τερηδόνα και διαταραχές στη διάπλαση των μονίμων δοντιών που διαμορφώνονται μέσα στις γνάθους σε αυτή την ηλικία.

Έτσι, όταν αρχίσει η διαδικασία έκφυσης των δοντιών μπορείτε να πλένετε το δόντι ή τα δόντια με μία γάζα ή πανάκι εμποτισμένη σε φυσιολογικό ορό, μετά το τάισμα και οπωσδήποτε πριν τον ύπνο. Όταν αρχίσουν να βγαίνουν περισσότερα δόντια μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την πρώτη του παιδική οδοντόβουρτσα.

Μπορείτε να αρχίσετε στη βρεφική ηλικία χρησιμοποιώντας μόνο βρεγμένη οδοντόβουρτσα ή παιδική οδοντόκρεμα και στη συνέχεια σταδιακά έως την ηλικία των 2 ετών να φτάσετε στην οδοντόκρεμα με φθόριο - σε μικρή ποσότητα στην αρχή της τάξεως του "ενός κόκκου ρυζιού" για να μην καταπίνουν φθόριο.

Όπως σωστά μας συμβουλεύουν οι παιδο-οδοντίατροι η φροντίδα των δοντιών ξεκινά από την εμφάνιση του πρώτου δοντιού και σίγουρα γίνεται συστηματικά από την ηλικία των 12 μηνών

Δουλγέρης Κυριάκος, Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΒΡΑΧΥΣ ΧΑΛΙΝΟΣ – ΠΟΤΕ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ;

 

Προσοχή στην Υπερδιάγνωση !

Ο χαλινός της γλώσσας είναι ένας υμένας που συνδέει τη γλώσσα με το έδαφος του στόματος. Όταν αυτός ο συνδετικός ιστός είναι κοντός ή εκτείνεται έως το πρόσθιο τμήμα της γλώσσας (κορυφή της γλώσσας) τότε μιλάμε για βραχύ χαλινό.

Παρατηρείται με συχνότητα 4% -10% των βρεφών.

Ο βραχύς χαλινός φτάνει έως την κορυφή της γλώσσας και εμποδίζει την ελεύθερη και πλήρη έξοδό της από τη στοματική κοιλότητα. Η γλώσσα μπορεί να φαίνεται ότι έχει σχήμα καρδιάς στην άκρη.

Ο βραχύς χαλινός μπορεί να προκαλέσει αρνητικές επιπτώσεις στη σίτιση (αποτυχία εγκατάστασης του θηλασμού) και αργότερα στην άρθρωση του λόγου καθώς προκαλεί το φαινόμενο της αγκυλογλωσσίας. Τα παιδιά με αγκυλογλωσσία δεν μπορούν να αρθρώσουν συγκεκριμένα γράμματα όπως “Ρ” το “Λ” το “Δ” και το “Θ”.

Βραχύς χαλινός γλώσσας και θηλασμός

Το βρέφος ενδεχομένως να δυσκολεύεται κατά το θηλασμό, καθώς η γλώσσα, λόγω περιορισμένης κίνησης, δεν συμπιέζει ολόκληρη την επιφάνεια του στήθους για να παραχθεί αρκετή ποσότητα γάλακτος. Ο θηλασμός μπορεί να είναι επώδυνος, καθώς η γλώσσα δε φτάνει για να καλύψει τα κάτω ούλα με αποτέλεσμα τον τραυματισμό της θηλής. Ωστόσο υπάρχουν πάρα πολλά βρέφη με σχετικά βραχύ χαλινό που καταφέρνουν να θηλάσουν αποτελεσματικά και φυσιολογικά.

Πώς θα καταλάβουμε ότι το βρέφος μπορεί να έχει βραχύ χαλινό που επηρεάζει την σίτιση ;

• Αν έχει έντονη ανησυχία, προσπαθεί να πιάσει τη θηλή, αφήνει το στήθος ενοχλημένο, τρώει ξανά παρόλο που μόλις τελείωσε το γεύμα.

• Δεν παίρνει ικανοποιητικό βάρος παρά το ότι η τεχνική του θηλασμού είναι σωστή.

• Η μητέρα έχει έντονο πόνο στο στήθος κατά το θηλασμό και τραυματισμένες θηλές.

Πως μπορεί να διορθωθεί ο βραχύς χαλινός ;

Με μια απλή χειρουργική επέμβαση που λέγεται διατομή του χαλινού της γλώσσας. Μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία σε χώρο ιατρείου ή με χορήγηση αναισθησίας στο νοσοκομείο.

Από ποια ηλικία μπορεί να γίνει;

Κατά την βρεφική ηλικία, όσο το δυνατό νωρίτερα, δηλαδή πριν τους 6 μήνες. Όσο μεγαλύτερο είναι το παιδί, τόσο δυσκολότερο είναι να παραμείνει ήσυχο και να συνεργαστεί. Σε μεγαλύτερα παιδιά θα χρειαστεί η χορήγηση αναισθησίας.

Να αποφεύγεται η υπερδιάγνωση !

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται υπερδιάγνωση του βραχέος χαλινού, ειδικά στα ιδιωτικά μαιευτήρια και πολλά νεογέννητα οδηγούνται σε πρόωρη και αναίτια διατομή του χαλινού τους . Στις περιπτώσεις όπου ο χαλινός είναι οριακά βραχύς και δεν προκαλεί πρόβλημα στην εγκατάσταση του μητρικού θηλασμού, θα πρέπει να γίνεται επανεκτίμηση σε δεύτερο χρόνο και η διατομή να αποφασίζεται στο 2ο ή τον 3ο μήνα (αν τελικά αποφασιστεί).

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η διατομή αποτελεί χειρουργική επέμβαση και όπως όλες οι επεμβάσεις, όσο απλές και να είναι, δεν παύει να έχει επιπλοκές.

Ειδικά στα νεογέννητα ο κίνδυνος της λοίμωξης στην περιοχή ή και της δημιουργίας αποστήματος μετά τη διατομή θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Η πρώιμη επέμβαση για βραχύ χαλινό στο νεογέννητό θα πρέπει να αποφεύγεται εκτός αν η κατάσταση είναι εμφανώς σοβαρή και το νεογέννητο δεν μπορεί να τραφεί.

Δουλγέρης Κυριάκος,  Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΣΩΣΕ ΤΟ ΔΟΝΤΙ ΣΟΥ !

 

Μπορούμε να σώσουμε τα μόνιμα δόντια αν σπάσουν ή βγουν αρκεί να ξέρουμε πως !

Είναι αλήθεια πως τα χτυπήματα στην περιοχή του στόματος είναι συχνά και συνήθως τραυματίζονται και τα δόντια. Δυστυχώς το μεγαλύτερο μέρος των ατυχημάτων συμβαίνει μέσα στο σπίτι από επικίνδυνα παιχνίδια (τραμπολίνο σε κρεβάτια, άλματα στο τραπεζάκι του σαλονιού, τσακωμοί με μποξ και αναρρίχηση σε απίθανα σημεία)! Τι πρέπει να προσέξουμε:

1) Τα τραύματα στα δόντια απαιτούν παρακολούθηση από οδοντίατρο, συχνά αργότερα προκαλούνται αποστήματα!

2) Βγάζουμε συχνά τα παιδιά έξω, για παιχνίδι σε ύπαιθρο, γειτονιές, πάρκα, παιδικές χαρές. Εκεί τα ατυχήματα είναι λιγότερα.

Τι κάνουμε σε περίπτωση που χάσαμε κάποιο δοντάκι ;

Δείτε τις οδηγίες στην εικόνα !

Δουλγέρης Κυριάκος,  Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/