Το παιδί μας ΔΕΝ ΤΡΩΕΙ ! (PICKY EATERS)

 

«Σε παρακαλώ, φάε ακόμα μία μπουκίτσα!»

«Δε θα φας λιχουδιά, αν δεν τελειώσεις το φαγητό!»

«Δε μπορείς να ζει μόνο με μακαρόνια...»

«Μπράβο, είσαι τέλεια! Έφαγες όλο το φαγητό σου…»

Μήπως περνάτε μία φάση όπου κάθε μπουκιά σας δίνει ελπίδα και κάθε κομμάτι φαγητού στο πιάτο σας προκαλέι στρες;

Η διάρκεια των γευμάτων φαίνεται...ατελείωτη;

Ταΐζετε ακόμα το 3χρονο παιδί σας γιατί πιστεύετε ότι δε θα φάει χωρίς βοήθεια;

Το άγχος με το οποίο φορτίζουμε τη διαδικασία του φαγητού και η πίεση που ασκούμε στο παιδί για να φάει περισσότερο έχει συνήθως αντίθετα αποτελέσματα. Για την ακρίβεια πηγαίνει πίσω την όλη διαδικασία εκμάθησης του «πως τρώμε».

Η διαδικασία του φαγητού θα πρέπει να βιώνεται από το παιδί ως μία φυσιολογική καθημερινή διαδικασία χωρίς συναισθηματική φόρτιση.

Το κάθε παιδί χρειάζεται ευκαιρίες και χρόνο για να μάθει να τρώει μόνο του. Η τόση αγωνία για να φάει το παιδί είναι δίκο μας, σχεδόν ιστορικό, κατάλοιπο.

Όλοι οι ειδικοί, διατροφολόγοι και ιατροί, μας τονίζουν ότι «ουκ εν τω πολλώ το ευ» !

Θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν και το αναπτυξιακό στάδιο των 18 μηνών έως 3 ετών όπου τα νήπια μας γίνονται επιλεκτικά. Είναι το στάδιο της "μίνι εφηβείας", της σύγκρουσης με τους γονείς-φροντιστές για την εφαρμογή και την αποδοχή των ορίων. Η νηπιακή διατροφή είναι κομμάτι της συνολικής ανάπτυξης του παιδιού. Είναι λοιπόν αναμενόμενο κάποια από τα φαγητά που το παιδί έτρωγε να "χαθούν" λόγω των πεισμάτων, της ισχυρής θέλησης και της επιλεκτικότητας αυτής της περιόδου!

Υπομονή, μετά τα 3 έτη το διατροφολόγιο του παιδιού θα διευρυνθεί εκ νέου!

Στο θέμα του φαγητού θα πρέπει λοιπόν να κρατησουμε κάποιες σημαντικές συμβουλές:

• Λιγότερη συζήτηση για το πόσο τρώει - Περισσότερη για τα μεγάλα γεγονότα της ημέρας του.

• Λιγότερη εστίαση της προσοχής για τις ποσότητες που καταναλώνουν - Περισσότερη ελευθερία στα παιδιά για να φάνε όσο αυτά θεωρούν ότι χρειάζονται.

• Λιγότερη ενασχόληση σχετικά με το τι τρώνε- Περισσότερα αστεία και ευχάριστος χρόνος στο φαγητό (εννοείται ότι προσφέρουμε υγιεινές επιλογές από το οικογενειακό τραπέζι).

• Λιγότερη πίεση για το φαγητό σημαίνει περισσότερη αυτονομία για το παιδί στο να δοκιμάσει και να εξερευνήσει τα φαγητά.

Χρήσιμο tip : μην προσφέρετε περισσότερο και περισσότερο γάλα όταν το νήπιο σας δεν τρώει καλά. Του προκαλεί αίσθημα κορεσμού κι έτσι δεν τρώει άλλες πιο ποιοτικές τροφές, οπότε ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΩΝ ΤΡΟΦΙΚΩΝ ΑΛΛΕΡΓΙΩΝ!

 

Είναι συχνό το φαινόμενο οι γονείς να προσπαθούν να αποφύγουν συμπτώματα σχετιζόμενα με αλλεργίες, τροποποιώντας τη διαίτα των παιδιών. Οι διάφορες επιλογές τους όμως δεν έχουν πάντα ιατρική καθοδήγηση αλλά βασίζονται σε πράγματα που άκουσαν ή και διάβασαν. Έτσι βλέπουμε ακόμα πρακτικές όπως "προκαταβολική στέρηση γαλακτοκομικών στη μαμά που θηλάζει γιατί το μωρό έχει κολικούς" ή "καθυστέρηση στη χορήγση αυγού ή ψαριού στο μωρό μετά τους 6 μήνες για να μην πάθει αλλεργία..."

Η διαιτητική πρόληψη των τροφικών αλλεργιών αποτελεί έναν πολυπόθητο στόχο για την παιδιατρική κοινότητα τα τελευταία χρόνια.

Η συχνότητα της τροφικής αλλεργίας στα βρέφη έχει αυξητική τάση, με ένα 10% των βρεφών ηλικίας 12 μηνών να παρουσιάζει μία τροφική αλλεργία διαμεσολαβούμενη από την ανοσοσφαιρίνη IgE, όπως αποδεικνύεται μέσω των τεστ προκλήσεων.

Επί σειρά ετών δημοσιευμένες μελέτες στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Αυστραλία έχουν αναλύσει τη σχέση ανάμεσα στην πρόληψη των τροφικών αλλεργιών και τις διατροφικές εκθέσεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του θηλασμού και των πρώτων μηνών της βρεφικής ηλικίας.

Το 2008 η Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής άλλαξε τις οδηγίες της για την πρόληψη των τροφικών αλλεργιών και ευθυγραμμίστηκε με τις Ευρωπαϊκές, για την έγκαιρη εισαγωγή όλων των κατηγοριών των τροφών στα βρέφη, προκειμένου να προληφθεί η εμφάνιση αλλεργίας.

Σύμφωνα με τις τρέχουσες αντιλήψεις δεν υπάρχει κανένα όφελος από την καθυστέρηση εισαγωγής στη διατροφή των βρεφών (μετά τους 6 μήνες ζωής) σε κανένα τρόφιμο, συμπεριλαμβανομένων τροφών με υψηλό φορτίο αλλεργιογόνων πρωτεϊνών όπως οι ξηροί καρποί.

Η παλαιότερη τακτική της καθυστέρησης εισαγωγής κάποιων τροφών δεν προλαμβάνει τις αλλεργίες. Παρομοίως κανένα όφελος δεν υπάρχει από περιοριστικές δίαιτες στη μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή κατά τη διάρκεια του θηλασμού.

 ΒΡΕΦΟΣ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

Ένα βρέφος σε υψηλό κίνδυνο για εκδήλωση τροφικής αλλεργίας έχει συνήθως έναν συγγενή πρώτου βαθμού (γονέα ή αδερφό) με μία γνωστή αλλεργική κατάσταση όπως ατοπική δερματίτιδα, τροφική αλλεργία, άσθμα ή αλλεργική ρινίτιδα.

Όλες οι τρέχουσες διατροφικές συστάσεις προκρίνουν το μητρικό γάλα σε σχέση με το γάλα φόρμουλα.

Τι γάλα μπορούν να προσφέρουν οι μητέρες που δεν θηλάζουνε και έχουν ένα βρέφος υψηλού κινδύνου για τροφική αλλεργία;

Σε αντίθεση με την πρόσφατη πρακτική του να χορηγούμε μερικώς υδρολυμένο γάλα (HA) στα βρέφη υψηλού κινδύνου (για παράδειγμα όταν σε μία οικογένεια υπήρχε βρέφος με τροφική αλλεργία ξεκινούσαμε στο αδερφάκι του γάλα HA), τα πράγματα έχουν αλλάξει. Δεν υπάρχουν δεδομένα που να υποστηρίζουν ότι η τροφική αλλεργία μπορεί να προληφθεί στα βρέφη υψηλού κινδύνου χρησιμοποιώντας μερικώς υδρολυμένο γάλα HA. Άρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και τα απλά γάλατα-φόρμουλα.

Δεν συστήνεται σε καμία περίπτωση η χρήση εναλλακτικών μορφών γάλακτος, τύπου γάλα σόγιας ή γάλα ξηρών καρπών (πχ αμυγδάλου) για πρόληψη τροφικών αλλεργιών. Υπάρχει σημαντικός κίνδυνος υποθρεψίας και επιπλέον τα γάλατα αυτά δεν είναι κατάλληλα για βρέφη.

ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΙΤΕΣ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ

Σύμφωνα με τα σύγχρονα δεδομένα, δεν προκύπτει ότι αποφεύγοντας το γάλα, τα αυγά ή άλλα πιθανώς αλλεργιογόνα τρόφιμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μειώνεται ο κίνδυνος ατοπικής δερματίτιδας ή άσθματος στα βρέφη.

Παρομοίως, περιορισμοί στην μητρική δίαιτα κατά τη διάρκεια του θηλασμού δεν μπορούν να προλάβουν τις αλλεργικές καταστάσεις. Αυτό έχει μεγάλη σημασία να το κατανοήσουν ιδιαίτερα οι νέες μητέρες, οι οποίες με την πρώτη εμφάνιση των βρεφικών κολικών κόβουν από τη δίαιτά τους γαλακτοκομικά και άλλες τροφές, προκειμένου να “προφυλάξουν” τα βρέφη τους από αλλεργίες.

Αντιθέτως, μέσω της στέρησης σημαντικών κατηγοριών τροφών υπάρχει σημαντικός κίνδυνος κακής θρέψης της μαμάς και δυνητικής βλάβης στην ανάπτυξη του βρέφους.

Επιπλέον υπάρχουν ενδείξεις, πως η μικρό-έκθεση του βρέφους σε τροφές (ακόμα και τις πιο αλλεργιογόνες) μέσω του πλακούντα ή του θηλασμού, βοηθά στην καλύτερη ανοχή της τροφής από το παιδί και μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης τροφικής αλλεργίας.

 ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΣΤΕΡΕΩΝ ΤΡΟΦΩΝ

Από το 2000 έως σήμερα, συσσωρευμένα στοιχειά έχουν δείξει ότι η καθυστέρηση στην εισαγωγή ορισμένων τροφών δεν προλαμβάνει την τροφική αλλεργία, στην πραγματικότητα μάλλον προάγει την ανάπτυξη αλλεργίας. Για παράδειγμα, μεγάλος αριθμός μελετών έδειξε ότι η καθυστέρηση στην εισαγωγή του φιστικιού (μετά τον 3ο χρόνο) στα χρόνια που αυτό είχε εφαρμοστεί οδήγησε σε αύξηση της αλλεργίας στο φιστίκι.

Πότε είναι, λοιπόν, ο κατάλληλος χρόνος για την εισαγωγή των τροφών;;

Οργανώσεις υγείας από πολλές χώρες όπως και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχουν επανειλημμένα διακηρύξει τα οφέλη του αποκλειστικού θηλασμού για τους πρώτους 6 μήνες της ζωής που περιλαμβάνουν την ανοσολογική προστασία του βρέφους.

Ωστόσο ο ρόλος του θηλασμού στην πρόληψη των αλλεργιών παραμένει ασαφής και αυτό οφείλεται στις μεθοδολογικές αδυναμίες των αναρίθμητων μελετών που έχουν γίνει πάνω στο θέμα.

Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι σε βρέφη υψηλού κινδύνου για εκδήλωση τροφικής αλλεργίας ο αποκλειστικός θηλασμός για τουλάχιστον τους πρώτους 4 μήνες της ζωής συνδέεται με χαμηλότερη συχνότητα εκδήλωσης ατοπικής δερματίτιδας και αλλεργίας στο γάλα αγελάδας.

Τα σύγχρονα πρωτόκολλα πρόληψης των τροφικών αλλεργιών προτείνουν αποκλειστικό μητρικό θηλασμό για τους πρώτους 4 μήνες της ζωής, κάτι το οποίο βρίσκεται σε αντίθεση με τη σύσταση του ΠΟΥ για αποκλειστικό θηλασμό έως τον 6 μήνα.

Έτσι σύμφωνα με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ακαδηµίας Αλλεργιολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας (EAACI ) υπάρχει δυνητικό όφελος ανάπτυξης ανοχής στις στερεές τροφές μέσω ενός «παράθυρου ευκαιρίας» ανάμεσα στον 4ο και 6ο μήνα της ζωής. Η Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής στην οδηγία αυτή προσθέτει και τη σύσταση για συνέχιση του μητρικού θηλασμού τουλάχιστον έως την ηλικία των 6 μηνών.

ΤΙ ΛΕΕΙ ΟΜΩΣ Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ;

Ωστόσο, στην προσπάθεια μας να προλάβουμε τις αλλεργίες δεν πρέπει να παραβλέπουμε τα συνολικά οφέλη του αποκλειστικού μητρικού θηλασμού για τους πρώτους 6 μήνες της ζωής.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, συστήνεται ο αποκλειστικός μητρικός θηλασμός ως η ιδανική και πλήρης διατροφή για τους πρώτους 6 μήνες της ζωής. Η οδηγία βασίζεται στο συνολικό όφελος του αποκλειστικού θηλασμού για το δίδυμο μητέρας και βρέφους στο πρώτο 6μηνο της ζωής.

Επιγραμματικά αναφέρουμε:

 Προστασία από λοιμώξεις (οξεία και χρόνια μέση ωτίτιδα, βρογχιολίτιδα, μηνιγγίτιδα), αυτοάνοσα νοσήματα (ατοπική δερματίτιδα, ασθματική βρογχίτιδα), μεταβολικά νοσήματα (σακχαρώδης διαβήτης I, παχυσαρκία).

 Πολύ σημαντικά και τα οφέλη για τη μητέρα: λιγότερο συχνά καρκίνος μαστού, καρκίνος ωοθηκών, οστεοπόρωση. Οι μητέρες έχουν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και αναπτύσσουν γρηγορότερα δεσμό με το μωρό τους.

 Στο ιατρείο μας, επιχειρούμε ένα συμβιβασμό των διεθνών συστάσεων, προσπαθώντας να συνδυάσουμε την πρόληψη των τροφικών αλλεργιών με τα οφέλη του αποκλειστικού μητρικού θηλασμού έως τον 6ο μήνα της ζωής. Γι’ αυτό συστήνουμε την εισαγωγή των τροφών μετά τη συμπλήρωση του 5ου μήνα της ζωής, ιδανικά γύρω στους 5μιση μήνες.

Είναι σημαντικό να ξέρουμε ότι, ανεξάρτητα από τον ιδανικό χρόνο για την εισαγωγή των τροφών, η τακτική και συχνή κατανάλωση όλων των νέων τροφών και η προσφορά όλης της ποικιλίας των τροφών είναι το ζητούμενο για την πρόληψη της αλλεργίας.

 ΣΥΝΟΨΙΖΟΝΤΑΣ…

• Μην υιοθετείτε αυθαίρετους περιορισμούς στην μητρική δίαιτα κατά την εγκυμοσύνη ή την γαλουχία. Δεν ισχύει ότι αποφεύγοντας το γάλα, το αυγό, το φιστίκι ή άλλα αλλεργιογόνα τρόφιμα θα προλάβετε την εμφάνιση αλλεργιών. Ούτε θα αποφύγετε τους κολικούς ή άλλα συμπτώματα της αλλεργίας. Η στέρηση τροφών από τη μητρική δίαιτα γίνεται μόνο αν έχει διαγνωσθεί η αλλεργία. Οι κίνδυνοι για υποθρεψία της μητέρας από τις στερητικές δίαιτες και αρνητικής επίδρασης στο βρέφος είναι υπαρκτοί.

• Θηλάστε αποκλειστικά αν επιθυμείτε έως τον 6ο μήνα της ζωής. Αν το βρέφος δείχνει έτοιμο να καταναλώσει τροφές νωρίτερα δεν είναι λάθος να ξεκινήσετε την εισαγωγή αφού κλείσει τον 5ο μήνα ζωής. Εισάγετε τις τροφές με συστηματικό και επαναλαμβανόμενο τρόπο συμπεριλαμβανομένων και των αλλεργιογόνων τροφίμων. Το βρέφος μέσα σε 2-3 μήνες θα πρέπει να έχει εκτεθεί σε όλη την ποικιλία των αλλεργιογόνων τροφών όπως δημητριακά, αυγό, ψάρι και ξηροί καρποί.

• Εκτός από τον κατάλληλο χρόνο εισαγωγής εξίσου σημαντική είναι η τακτική και συχνή κατανάλωση των καινούργιων τροφών( πχ αυγό 5-7 φορές την εβδομάδα) και η προσφορά όλης της ποικιλίας των τροφών για την πρόληψη της αλλεργίας.

• Για τις μητέρες που δεν θηλάζουν, σε περίπτωση βρέφους υψηλού κινδύνου δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η επιλογή ενός μερικώς υδρολυμένου γάλατος (HA) μπορεί να προλάβει την εκδήλωση αλλεργίας.

• Δεν συνίστανται υποκατάστατα γάλακτος όπως γάλα σόγιας ή γάλα ξηρών καρπών σε βρέφη υψηλού κινδύνου για πρόληψη αλλεργίας

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΕΙΝΑΙ «ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ» ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΥΞΑ ;

 

Το παιδί μας (προσχολικής ηλικίας) τον τελευταίο καιρό έχει συνέχεια μύξα και συχνά τα βράδια κοιμάται ανήσυχα. Η παραγωγή μύξας συνεχίζεται πολλές φορές στα μεσοδιαστήματα των ιώσεων που περνάει κάνοντας το φαινόμενο να φαίνεται συνεχές.

Καταρχάς θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι η κατάσταση αυτή είναι πολύ συχνή και ενίοτε αναμενόμενη για τους μήνες με αυξημένη νοσηρότητα. Σε μία εποχή όπου κυκλοφορεί ταυτόχρονα γρίπη, covid, rsv, αδενοϊός, κοινοί ρινοϊοί του κρυολογήματος και τόσες ακόμα ιώσεις, η πιθανότητα να έρχεται το παιδί μας συνέχεια σε επαφή με κάποιο λοιμογόνο παράγοντα είναι πολύ μεγάλη.

Εξ ου και η παραγωγή της μύξας. Η βλέννη (μύξα) ανήκει στους φυσικούς αμυντικούς μηχανισμούς του οργανισμού που απομακρύνει παθογόνα μικρόβια και νεκρά κύτταρα του βλεννογόνου και του ανοσοποιητικού έξω από τις ρινικές μας κοιλότητες

Ειδικά για τα πολύ μικρά παιδιά τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Οι ηλικίες 18 μηνών έως 2,5 ετών έχουν παρθένο οργανισμό απέναντι στις λοιμώξεις. Τα κύτταρα μνήμης δεν έχουν αναπτυχθεί ενώ το συνολικό ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι ανώριμο. Οι ηλικίες αυτές είναι αναμενόμενο τη πρώτη χρονιά του σχολείου «να τα περάσουν όλα» ή «να κολλήσουν ότι κυκλοφορεί»

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Η προσεκτική κλινική εξέταση είναι η βασική μας μέθοδος. Από τη μία η διαρκής ρινική καταρροή δεν είναι μείζον ιατρικό πρόβλημα από την άλλη δεν θα πρέπει να υποτιμήσουμε την κατάσταση.

Ελέγχουμε προσεκτικά τα τύμπανα των αυτιών, τις αμυγδαλές και το φάρυγγα, τους τραχηλικούς λεμφαδένες και ακροαζόμαστε το αναπνευστικό. Εφόσον δεν έχουμε σημαντικά ευρήματα όπως α) υποτροπιάζουσα ωτίτιδα, β) σημαντική υπερτροφία αμυγδαλών και αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια), γ) υποτροπιάζον αναπνευστικό συριγμό (άσθμα) καθησυχάζουμε τους γονείς για το ότι πρόκειται για απλές ιώσεις της εποχής.

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων η διαρκής περίοδος μύξας τροφοδοτείται από επανειλημμένα επεισόδια ιώσεων πολύ κοντά το ένα στο άλλο.

Για πόσο θα διαρκέσει η κατάσταση αυτή; Οι μύξες θα συνεχιστούν τους επόμενους μήνες έως το τέλος της άνοιξης όπου οι ιώσεις θα μειωθούν. Σταδιακά το ανοσοποιητικό του παιδιού θα γυμναστεί και θα ισχυροποιηθεί. Με τον καιρό τα συμπτώματα θα γίνονται ηπιότερα και πιο βραχυχρόνια.

Πρέπει να ανησυχούμε για την ωτίτιδα; Η υποτροπιάζουσα ωτίτιδα που συνδέεται άμεσα με τη συνεχή μύξα αποτελεί πρόβλημα για τις μικρές ηλικίες. Σε περίπτωση που το υγρό όπισθεν του τυμπάνου παραμένει για μήνες, προκαλείται βαρηκοΐα, η οποία επηρεάζει τη γνωστική ανάπτυξη του μικρού παιδιού. Απαιτείται συνεργασία του παιδιάτρου και του ωρλ για τη σωστή εφαρμογή θεραπείας και αντιμετώπισης.

Μπορεί να πάθει ιγμορίτιδα; Η ιγμορίτιδα, άλλη μία κατάσταση που σχετίζεται με τη συνεχή μύξα είναι εξαιρετικά σπάνια στις μικρές ηλικίες καθώς τα ιγμόρεια δεν έχουν αναπτυχθεί. Τα ιγμόρεια (γναθιαίοι κόλποι) στα παιδιά αρχίζουν να αναπτύσσονται από την ηλικία των 3 ετών και η ανάπτυξή τους ολοκληρώνεται περίπου στα 8 έτη. Παρόλο που είναι παρόντα κατά τη γέννηση, είναι εξαιρετικά μικρά.

Η ρινική καταρροή αντιμετωπίζεται με συχνή αποσυμφόρηση της μύτης με φυσιολογικό ορό, καθώς το παιδί δεν φυσάει αποτελεσματικά τη μυξούλα, αντίθετα συνηθίζει να τη ρουφάει και να την διοχετεύει προς τα αυτιά του. Οι πλύσεις πρέπει να γίνονται με ήπιο τρόπο, χωρίς να ασκούνται μεγάλες πιέσεις μέσα στη μύτη και χωρίς να χρησιμοποιούνται υπερβολικές ποσότητες.

Δεν χρειάζεται να πιέζουμε υπερβολικά τον ορό ώστε να «εκσφενδονίσουμε» τη μύξα από το άλλο ρουθούνι. Ούτε είναι καλό να καταπίνει το μικρό παιδί πχ 100ml αλατόνερο για να πλυθεί η μύτη του.

 Θα χρησιμοποιήσουμε με φειδώ και όχι για περισσότερο από 5 μέρες το ρινικά αποσυμφορητικά. Η κατάχρηση αποσυμφορητικών προκαλεί χρόνιο ερεθισμό του βλεννογόνου και φαινόμενο rebound (η μύτη κλείναι αντί να ανοίγει).

Δεν πρέπει να φορτώσουμε το παιδί με αναίτια χρήση από αντιβιώσεις, αντισταμινικά σιρόπια (αυτά είναι για αλλεργίες!), κορτιζόνη από το στόμα ή φυτικά σιρόπια για την καταρροή…

Δε θα καταφύγουμε σε μείγματα όπου ανακατεύουν φυσιολογικό ορό μαζί με κολλύρια για τα μάτια και ρινικό αποσυμφορητικό σε απροσδιόριστες συγκεντρώσεις. Αυτές οι «πατέντες» είναι αυτοσχέδιες και δεν περιγράφονται σε κανένα φαρμακευτικό οδηγό.

Στο εμπόριο κυκλοφορούν ειδικές συσκευές πλύσεων, ειδικά διαλύματα πλύσεων, αναρροφητήρες μύξας, νέα σκευάσματα σε ρινικά σπρέυ όπου συνδυάζουν φυσιολογικό ορό μαζί με μαλακτικές ουσίες και βλεννολυτικά. Ωστόσο θα πρέπει να ξέρουμε ότι ακριβώς την ίδια δουλίτσα κάνει και ο απλός ορός με τη σύριγγα.

Τέλος δείχνουμε εμπιστοσύνη στο γιατρό του παιδιού μας! Ο γιατρός εξετάζει το παιδί προσεκτικά και αν προκύψει κάποια επιπλοκή θα μας χορηγήσει φάρμακο, αν και εφόσον αυτό χρειάζεται! Το παιδί μας μπορεί να έχει συνέχεια μύξα αλλά αντί να ψάξουμε για μαγικές λύσεις θα εξοπλιστούμε με υπομονή. Το ίδιο το παιδί έχει πολλή υπομονή με τη μύξα του, την ίδια θα επιδείξουμε και εμείς!

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΟΙ ΦΟΒΙΕΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ!

 

Οι φοβίες των παιδιών είναι κάτι το φυσιολογικό και αναμενόμενο. Η εξήγησή τους βρίσκεται στο ότι το παιδί αρχίζει και αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του και προσπαθεί να τον κατανοήσει.

Τα βρέφη στην ηλικία των 8 έως 10 μηνών ανησυχούν πολύ όταν ένας γονιός φεύγει από το δωμάτιο γιατί τότε κατακτούν αναπτυξιακά την έννοια της «μονιμότητας του αντικειμένου». Αυτό αποτελεί το πρώτο άγχος αποχωρισμού.

Μέχρι την ηλικία αυτή για το βρέφος μόνιμο είναι μόνο ότι βλέπει εκείνη τη στιγμή μπροστά του. Όταν δεν βλέπει κάτι, αυτό παύει να υπάρχει και δεν θα αγχωθεί άμεσα αν «εξαφανιστεί» η μαμά. Στην ηλικία των 8 μηνών η απομάκρυνση της μητέρας δημιουργεί εύλογα ερωτήματα μέσα στο κεφαλάκι του για το που πήγε. Όταν το άγχος αποχωρισμού εγκατασταθεί, κάθε φορά που ο γονιός φεύγει από το δωμάτιο στο μωρό προκαλείται φόβος καθώς αναρωτιέται πότε θα επιστρέψει.

Το παιχνίδι του "κρυφτού" μπορεί να βοηθήσει. Μαθαίνει στο μικρό ότι δεν θα εξαφανιστείτε για πάντα ακόμα και αν δε βλέπει το πρόσωπό σας.

Το επόμενο στη σειρά είναι το άγχος για το άγνωστο και ο φόβος για τους ξένους. Κάτι που αποτελεί καλό σημάδι, μιας και διδάσκει στο παιδί τη σημαντική διαφορά ανάμεσα στο οικείο και το ανοίκειο, το άγνωστο.

Καθώς τα βρέφη του ενός έτους λαχταρούν την ανεξαρτησία τους, ταυτόχρονα αρχίζουν και φοβούνται πράγματα γύρω τους που δεν μπορούν να ελέγξουν, όπως τα μπλέντερ της κουζίνας, το καζανάκι και τις κόρνες των αυτοκινήτων.

Ανεξάρτητα από την ηλικία του, το βρέφος χρειάζεται να ξέρει ότι είστε εκεί για να το προστατέψετε. Μπορείτε να του λέτε κάτι, όπως «μην ανησυχείς, η μαμά είναι εδώ». Επίσης αν γνωρίζετε ότι πρόκειται να συμβεί κάτι που θα φοβίσει το παιδί, δώστε του μία προειδοποίηση. Πείτε: «θα ανοίξω το μπλέντερ τώρα. Το ξέρω ότι είναι δυνατό και μπορεί να σε φοβίσει, αλλά μην ανησυχείς, θα είσαι μια χαρά».

Τέλος μεγάλη προσοχή στη τηλεόραση: βίαιες εικόνες, σκοτωμοί ή διάφορα τέρατα μπορεί να εγκαταστήσουν στα νήπια φοβίες για τα επόμενα χρόνια τους.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΜΗΤΡΙΚΟΣ ΘΗΛΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΣΕΧΟΥΣΕΣ ΘΗΛΕΣ

Εισέχουσες, λέγονται οι θηλές που δεν προεξέχουν από το δέρμα της θηλαίας άλω. Συνήθως με την κατάλληλη βοήθεια οι θηλές είναι δυνατό να εξέλθουν και τελικά η μητέρα να θηλάσει χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.

Ποιες μέθοδοι μπορούν να δώσουν λύση;

1) Επιμονή για να πιάσει το μωρό τη θηλή

Με τις επαναλαμβανόμενες προσπάθειες που κάνει το νεογνό για να θηλάσει και την αρνητική πίεση που δημιουργείται μεταξύ θηλής-στόματος, οι σύνδεσμοι που κρατούν τις θηλές προς τα έσω επιμηκύνονται. Με την επιμονή για να θηλάσουμε και καθώς το μωρό καταφέρνει να πιάνει τη θηλή όλο και καλύτερα μετά από σύντομο χρονικό διάστημα η θηλή βγαίνει έξω και μένει πλέον μόνιμα στη θέση αυτή.

Υπενθυμίζουμε ότι το βρέφος πρέπει να θηλάζει τη θηλαία άλω και όχι τη θηλή, οπότε η επίπεδη ή εισέχουσα θηλή δεν πρέπει να μας αποθαρρύνει! Το καλύτερο είναι να πιάσει βαθιά το μωρό (υπάρχει υλικό στο YouTube για deep latch).

2) Χρήση Ψευδοθηλών

Το να προσπαθήσουμε είτε με σύριγγα είτε με θήλαστρο να βγάλουμε τη θηλή έξω μπορεί να βοηθήσει. Αν όμως το μωρό δυσκολεύεται πολύ και εκνευρίζεται στο στήθος, οι θηλές σιλικόνης είναι μια λύση για αρχή. Καθώς το μωρό μεγαλώνει και ωριμάζει, μπορεί η μαμά να δοκιμάσει να τις βγάζει προς το τέλος του θηλασμού.

Χρησιμοποιώντας τις ψευδοθηλές η θηλή διατείνεται και εξέρχεται μέσα σ’ αυτές. Αφού το μωρό θηλάσει αρχικά με τη ψευδοθηλή, την αφαιρούμε, για να προσπαθήσει το μωρό να πιάσει την κανονική θηλή. Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία σε κάθε θηλασμό.

Αν καταφύγουμε στις τεχνητές θηλές καλό είναι να κάνουμε και κάποιες αντλήσεις για να μη μειωθεί η παραγωγή μας.

3) Κοχύλια θηλασμού

Τα κοχύλια θηλασμού τοποθετούνται μέσα από στηθόδεσμο (αντί για απλά επιθέματα). Επιτρέπουν στις θηλές να αναπνέουν και χρησιμοποιούνται συχνά και για την επούλωση τραυματισμένων θηλών. Επιπλέον προσαρμόζονται πάνω στο στήθος και λειτουργούν και ως διαμορφωτές θηλής, έτσι το στήθος μένει έτοιμο (σε σχήμα) για να το πιάσει το μωρό ευκολότερα.

Τα κοχύλια θηλασμού δημιουργούν μια ελαφρά αρνητική πίεση στη θηλή. Εάν τοποθετούνται για πολλές ώρες, οι θηλές θα αρχίσουν να προεξέχουν.

4) Τεχνική Hoffman στη θηλή

Πριν από το θηλασμό κάντε την έξης άσκηση στη θηλή:

Στη φορά ενός νοητού σταυρού, πιάστε τη θηλή με τον αντίχειρα και το δείκτη και τραβήξτε την προς τα έξω. Επαναλάβετε στον άλλο άξονα του σταυρού για 1-2 λεπτά (για όσο δεν είναι επώδυνο). Η διαδικασία επαναλαμβάνεται κάθε φορά πριν το θηλασμό και όσο πιο συχνά είναι εφικτό ενδιάμεσα.

5) Χρήση θήλαστρου πριν από το θηλασμό

Χρησιμοποιώντας για λίγα λεπτά ηλεκτρικό θήλαστρο πριν θηλάσετε, η θηλή θα βγει προς τα έξω και το μωρό θα την πιάσει πιο εύκολα.

6) Το παλιό κόλπο με τη σύριγγα! (για τους λάτρεις των παραδοσιακών μεθόδων)

Χρησιμοποιούμε μία σύριγγα των 20 ml πριν από το θηλασμό για να δημιουργήσουμε αρνητική πίεση και να βγάλουμε τη θηλή. Η σύριγγα κόβεται στην πλευρά που βρίσκεται το λεπτό στόμιο. Το έμβολο τοποθετείται από την κομμένη πλευρά (δηλαδή ανάποδα). Η λεία επιφάνεια ακουμπάει στη βάση της θηλής, με τη θηλή να βρίσκεται στο κέντρο της σύριγγας (μη βάλετε την κομμένη πλευρά πάνω στο στήθος και τραυματιστείτε!). Το έμβολο τραβιέται αργά προς τα έξω και ασκεί αρνητική πίεση για μισό περίπου λεπτό.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΣΤΑΦΥΛΟΚΟΚΚΙΚΗ ΛΟΙΜΩΞΗ ΚΟΡΜΟΥ

 

Η σταφυλοκοκκική λοίμωξη στα παιδιά μπορεί να μην έχει την χαρακτηριστική εικόνα των πληγών με υγρό που σπάνε αφήνοντας μία κίτρινη ή καφέ κρούστα.

Στο περιστατικό αυτό η μαμά ανέφερε από το τηλέφωνο μικρά σπυράκια σαν τσιμπήματα στη μασχάλη. Η εκτίμηση του παιδιού από κοντά έχει συνήθως να αποκαλύψει πολλά σε σχέση με όσα καταλαβαίνουμε από το τηλέφωνο ή από την εικόνα που δίνει μία φωτογραφία στο viber.

Στην προκειμένη περίπτωση τα "τσιμπήματα" αποδείχτηκαν μία εκτεταμένη σταφυλοκοκκική λοίμωξη στη μασχάλη και τα πλευρά.

Η μόλυνση αυτή αντιμετωπίζεται εύκολα με αφρόλουτρο οκτενιδίνης και συνδυασμό αντιβιοτικών κρεμών.

Στον επιφανειακό σταφυλόκοκκο των παιδιών πιο σπάνια θα χρησιμοποιήσουμε αντιβίωση από το στόμα.

Είναι πολύ βοηθητικό να θυμόμαστε τα μέτρα πρόληψης:

- Τακτικό πλύσιμο χεριών με σαπούνι και νερό (έτσι αποφεύγουμε να μεταφέρεται ο σταφυλόκοκκος σε άλλα σημεία του σώματος ή σε άλλα μέλη της οικογένειας).

· Εφαρμογή ενυδατικής κρέμας σε παιδάκια με ξηροδερία πάντα μετά το μπάνιο (το ατοπικό δέρμα αποτελεί πάντα αιτία προδιάθεσης για σταφυλόκοκκο).

· Αποκλειστική χρήση των προσωπικών αντικειμένων όπως πετσέτα, χτένα και ρούχα μέσα στην οικογένεια.

· Αποφεύγουμε να έρθουμε σε επαφή με παιδιά που έχουν ανοικτές πληγές. Καλύπτουμε τις ενεργές πληγές με ρούχα ή επίδεσμο για να μην μεταδίδουμε το μικρόβιο.

· Κόβουμε συχνά τα νύχια.

· Χρησιμοποιούμε εντομοαπωθητική λοσιόν το καλοκαίρι για την προστασία από τα τσιμπήματα των κουνουπιών.

· Τα παιδιά με ατοπική δερματίτιδα είναι πολύ σημαντικό να χρησιμοποιούν καθημερινά τη χρόνια καλλυντική - ενυδατική αγωγή τους που χρησιμοποιείται στις φάσεις ύφεσης και στις φάσεις έξαρσης.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/

ΤΣΙΜΠΗΜΑ ΜΕΔΟΥΣΑΣ

 

Τις τελευταίες μέρες οι τσούχτρες έχουν κάνει την εμφάνιση τους στη περιοχή μας! Και το Σαβ/κο που πέρασε είχαμε αρκετά περιστατικά τσιμπημάτων.

Το τσίμπημα τους είναι επίπονο και καθοριστική είναι η έκταση του πλοκαμιού που θα μας ακουμπήσει. Η πρώτη κίνηση που πρέπει να κάνουμε είναι να ξεπλύνουμε την περιοχή με ζεστό θαλασσινό (όχι γλυκό) νερό και να αφαιρέσουμε, αν είναι δυνατό και αν υπάρχουν, πλοκάμια που έμειναν επάνω στο δέρμα. Αυτό μπορεί να γίνει ξύνοντας προσεκτικά την περιοχή με μια πιστωτική κάρτα ή κάτι αντίστοιχο ή με μια πετσέτα ή φορώντας γάντια- προσοχή, όχι με γυμνά χέρια.

Το τσίμπημα από τσούχτρα δεν προκαλεί ιδιαίτερο πρόβλημα εκτός αν μιλάμε για αλλεργικό άτομο.

Προκαλεί κοκκινίλα με ή χωρίς πρήξιμο που συνδυάζεται με τσούξιμο, πόνο ή έντονο κνησμό! Ο λόγος όλων των παραπάνω ενοχλήσεων είναι η τοξίνη που απελευθερώνεται στο δέρμα μας από τα πλοκάμια της μέδουσας κατά το τσίμπημα.

Τι θα βοηθήσει; Οι κρέμες κορτιζόνης, τα αντισταμινικά και οι κρύες κομπρέσες μειώνουν τον ερεθισμό και το κάψιμο, αν τις χρησιμοποιήσουμε για κάποιες μέρες και καλό είναι να ζητήσουμε ιατρική βοήθεια, ειδικά αν το προσβεβλημένο σημείο είναι ιδιαίτερα εκτεταμένο. Μπορούμε επιπλέον να εφαρμόσουμε ενυδατική/αναπλαστική κρέμα.

Δουλγέρης Κυριάκος 

Παιδίατρος

Βρείτε μας στο facebook : https://www.facebook.com/doulgeriskyriakos/